|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Żubry z Puszczy Białowieskiej zaczynają korzystać z zapasów zgromadzonych dla nich przez leśników i pracowników parku narodowego. Zwierzęta jedzą siano składowane w kilkudziesięciu miejscach w puszczy, niedługo będzie tam wykładane też inna zgromadzo... Czy mężczyzna w roli partnerki zawsze widzi kobietę niższą od siebie? Niekoniecznie. Ponad 20 proc. mężczyzn z afrykańskiego plemienia Himba chce, by była ona wyższa od nich - wynika z badań dr. Piotra Sorokowskiego z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławski... W dniach 19 - 21 września 2011 r. w Wiedniu, Austria, odbędzie się wydarzenie pt. "Innowacja innowacji poprzez badania naukowe - 100 lat po Schumpeterze".
Program konferencji oprze się na serii sesji, która potrwa trzy dni, rozpoczynając od debaty na temat polityki a kończąc sieciowa... Wyniki nowych badań ujawniają, że komary, które głównie odpowiadają za przenoszenie malarii w Afryce wydają się dzielić na dwa odrębne gatunki. Odkrycia, opublikowane w dwóch artykułach w czasopiśmie Science, mają istotne znaczenie dla działań na rzecz kontrolowani... Międzynarodowy zespół badawczy twierdzi, że głębiny morskie, największy ekosystem na Ziemi, znajdują się w trudnej sytuacji oraz podkreśla konieczność wstrzymania połowów komercyjnych w tych wodach i skoncentrowania się w zamian na wodach żyznych. Zaprezentowa...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 SiodełkowceCzy wiesz że...? Wydawnictwo Wiedza Powszechna w Warszawie - wydawca słowników dwujęzycznych i podręczników do nauki języków obcych, słowników i poradników języka polskiego, podręczników do nauki języka polskiego dla cudzoziemców oraz popularnych rozmówek, a także leksykonów i książek popularnonaukowych z różnych dziedzin. Hermafrodytyzm, obojnactwo, dwupłciowość, gynandromorfizm – zjawisko występowania w ciele jednego osobnika jednocześnie męskich i żeńskich gruczołów rozrodczych albo występowanie w jego ciele gruczołu obojnaczego wytwarzającego jaja i plemniki. Obojnactwo występuje często u zwierząt bezkręgowych i u roślin wyższych (u roślin nazywane jest obupłciowością lub androginią), rzadziej u kręgowców. U osobników hermafrodytycznych najczęściej zachodzi zapłodnienie krzyżowe, rzadziej samozapłodnienie – u roślin nazywane samopylnością. Siodełkowce (Clitellata) – klasyfikowany w randze gromady klad wysoce wyspecjalizowanych pierścienic charakteryzujących się obecnością siodełka (clitellum) u osobników dojrzałych płciowo. Parapodia u nich nie występują, a szczeciny są uwstecznione lub ich brak. Zalicza się do nich ponad jedną trzecią wszystkich pierścienic. W większości są hermafrodytami, ale są też wśród nich gatunki rozmnażające się poprzez podział (architomia lub paratomia) lub partenogenetycznie. Rozwój przebiega w kokonie. Siodełkowce nie przechodzą przeobrażenia. Filogeneza (gr. φυλη – gatunek, ród i γενεσις – pochodzenie) – droga rozwoju rodowego, pochodzenie i zmiany ewolucyjne grupy organizmów, zwykle gatunków. Termin wprowadzony w 1866 roku przez Ernsta Haeckla w Generelle Morphologie der Organismen.
Klitellum, siodełko (clitellum) – zgrubiały, obrączkowaty odcinek ciała tworzący się na naskórku siodełkowców (Clitellata), z licznymi, silnie rozwiniętymi komórkami wydzielniczymi, uczestniczącymi w procesie rozmnażania i wytwarzania kokonu. Obejmuje od dwu do kilkudziesięciu segmentów. KlasyfikacjaFilogeneza tej grupy pierścienic pozostaje słabo poznana pomimo dobrze potwierdzonego monofiletyzmu. Tradycyjnie siodełkowce dzielone są na pijawki i skąposzczety. Pozycja taksonomiczna wyróżnianych czasem w odrębną podgromadę pijawczaków jest dyskutowana. Pijawczaki, pijawki racze – grupa około 150 gatunków komensalicznych lub pasożytniczych pierścienic o specyficznej budowie, holarktycznym zasięgu występowania i niejasnej pozycji taksonomicznej. Bez wątpienia są siodełkowcami, zostały wyraźnie zdefiniowane jako takson monofiletyczny, dyskusyjna jednak jest ich pozycja w filogenezie pierścienic oraz kategoria systematyczna.
Architomia – rodzaj rozmnażania bezpłciowego przez podział poprzeczny i regenerację brakujących części ciała przed oddzieleniem się nowych okazów od organizmu macierzystego. Przypisy
Pijawczaki, pijawki racze – grupa około 150 gatunków komensalicznych lub pasożytniczych pierścienic o specyficznej budowie, holarktycznym zasięgu występowania i niejasnej pozycji taksonomicznej. Bez wątpienia są siodełkowcami, zostały wyraźnie zdefiniowane jako takson monofiletyczny, dyskusyjna jednak jest ich pozycja w filogenezie pierścienic oraz kategoria systematyczna.
Skąposzczety (Oligochaeta) - podgromada zwierząt należąca do typu pierścienic. Ewolucyjnie wywodzone od morskich wieloszczetów, zamieszkują środowisko lądowe i wody słodkie (ok. 200 gatunków nadal zamieszkuje morza). Zwłaszcza życie w glebie spowodowało głębokie zmiany, które widać wyraźnie np. na dżdżownicy. Podczas drążenia korytarzy w stosunkowo twardym podłożu wszystkie delikatne wyrostki ciała byłyby narażone na zniszczenie, dżdżownice nie mają więc ani żadnych czułków ani parapodiów. Zachowały tylko pęki szczecinek, po 4 na segment. Odpowiednio do twardości podłoża dżdżownice mają szczecinki nieliczne, krótkie i grube, zaś rureczniki, ryjące w miękkim mule zbiorników wodnych, mają szczecinki liczniejsze, cieńsze i dłuższe. Światło nie dociera w głąb gleby i mułu, więc skąposzczety w nich żyjące nie mają oczu. Ich naskórek jest w pewnym stopniu wrażliwy na światło, potrafią odróżniać miejsca jasne od zacienionych, co może mieć znaczenie życiowe, np. dla dżdżownicy zaskoczonej na powierzchni ziemi przez wschód słońca. Ze względu na ryjący tryb życia mają przód ciała zwężony i stożkowo zaostrzony. Jak wszyscy mułożercy, są ważnym składnikiem biocenoz. Grupy żyjące w glebie, czyli dżdżownice i ich miniaturki, centymetrowe, białe wazonkowce, są ważne z innego jeszcze względu. Ryjąc korytarze spulchniają, przewietrzają i mieszają glebę, a konsumując szczątki roślin przyspieszają ich rozkład.
Czy wiesz że...? beta Partenogeneza (z polegająca na rozwoju osobników potomnych jedynie z niezapłodnionej komórki jajowej, bez udziału plemnika. U roślin zwana apomiksją.
Wydawnictwo Naukowe PWN SA – polskie wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Jednostka dominująca grupy kapitałowej, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.
Pijawki (Hirudinea) – podgromada zwierząt wodnych z typu pierścienic. Blisko spokrewnione ze skąposzczetami mają z nimi wiele cech wspólnych i włączane są z nimi do nadgromady siodełkowców (Clitellata). Mają ciało wydłużone i robakowate lub owalne i silnie spłaszczone, wyraźnie segmentowane. Liczba segmentów ciała i sposób ich wtórnego podziału są ważnymi cechami taksonomicznymi. W wodzie pływają falistymi ruchami; po lądzie, po dnie zbiornika lub podwodnych roślinach kroczą ruchem podobnym do ruchu gąsienic motyli miernikowców.
Kokon (z fr. cocon - powłoka) - zewnętrzna osłona jaj zwierząt z różnych jednostek systematycznych (robaków, pierścienic, mięczaków i stawonogów) zbudowana z różnych wydzielin ciała. Kokon jest wytwarzany przez zapłodnioną samicę, w formie jednolitej, skórzastej powłoki, izolującej jajo od otoczenia, chroniącej przed niesprzyjającymi warunkami środowiska, drapieżnikami i rozwojem grzybów. Zawiera substancje odżywcze dla wylęgającego się zwierzęcia. W szerszym znaczeniu termin kokon używany jest również dla oprzędu i kokonu rzekomego.
Pierścienice (Annelida) - typ zwierząt bezkręgowych, należących do nadtypu Lophotrochozoa. Opisano około 15 000 gatunków żyjących współcześnie pierścienic.
Parapodium – parzysty boczny wyrostek występujący na każdym segmencie u wieloszczetów z wyjątkiem płatów tworzących głowę i odcinek odbytowy. Jest narządem lokomotorycznym i oddechowym. Parapodia są zwykle dwugałęziste – wyróżnia się gałąź grzebietową i brzuszną, które są dodatkowo zaopatrzone w pęczki chitynowych szczecinek.
Klad (z gr. ὁ κλάδος – gałąź) – w kladystyce, grupa organizmów mających wspólnego przodka, obejmująca wszystkie wywodzące się z niego grupy potomne (linie rozwojowe). W ujęciu ścisłym klady rozdzielają się dychotomicznie, tworząc dychotomiczne drzewo pokrewieństw. Diagramy przedstawiające drzewa pokrewieństw konstruowane metodami kladystycznymi nazywane są kladogramami. Ponieważ klady obejmują organizmy wszelkich rang systematycznych i mogą dotyczyć grup organizmów opisywanych w systemach klasyfikacyjnych w ramach zróżnicowanych kategorii systematycznych (lub ich części) – zwykle organizmy należące do określonego kladu nazywa się mianem "grupy". Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
