|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W muzeum im. ks. St. Staszica w Hrubieszowie trwają przygotowania do wystawy "Srebrny koń - archeologiczne skarby między Morzem Czarnym a Kaukazem". Będzie to próba prezentacji dorobku polskich i niemieckich badań prowadzonych w XIX i na początku XX w... W wieku 71 lat zmarł wybitny karnista, kierownik Katedry Prawa Karnego i Kryminologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu prof. Andrzej Marek. Był m.in. członkiem komisji zajmujących się reformą i kodyfikacją prawa karnego. Andrzej... Modelowanie zagadnień, które często pojawiają się przy optymalizacji kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwa, mogą ułatwić badania Marka Cygana z Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. Jego analizy obejmują podstawowe... Opowiada o fenomenie życia, o zdrowiu, starzeniu się, o substancjach, które pomagają utrzymać dobrą kondycję i o takich, które są nadzwyczaj szkodliwe. Pisze artykuły i podręczniki. Od wielu lat popularyzuje nauki biomedyczne na Toruńskim Festiwalu Nauki i Sztuki i współor... Przełomowe operacje, nowe materiały i narzędzia stosowane w medycynie - to tematy, które często przybliża swoim widzom w Faktach TVN redaktor Marek Nowicki. Od 1998 roku jest tam reporterem medycznym. Przygotował kilka tysięcy materiałów, z których ogromna częś...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
SirmiumCzy wiesz że...? Ostrogoci, Goci wschodni lub Greutungowie (dosł. "ludzie stepu") – jedno z plemion germańskich. W 378 r. n.e. Ostrogoci wspomogli Wizygotów w bitwie pod Adrianopolem, w wyniku której zginął cesarz rzymski Walens. Nowy cesarz zgodził się na zamieszkanie przez Ostrogotów Dacji i Mezji pod warunkiem, że nie będą nękać Konstantynopola. Ilirowie – starożytny lud indoeuropejski zamieszkujący u schyłku epoki brązu i we wczesnej epoce żelaza (głównie w okresie halsztackim) zachodnie Bałkany, dokładniej tereny między wschodnim wybrzeżem Morza Adriatyckiego a środkowym Dunajem oraz obszary wschodnich Alp. Od V wieku p.n.e. organizowali liczne państewka plemienne (m.in. Dardanowie, Autariaci, Dalmaci, Liburnowie ) na czele których stali książęta. Iliria (łac. Illyria , Illyricum) to starożytna kraina nad Adriatykiem, obejmująca mniej więcej tereny obecnej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii i Macedonii. Sirmium – starożytne miasto greckie, rzymskie i bizantyjskie nad rzeką Sawą, ważna twierdza broniąca północnej granicy Cesarstwa Rzymskiego, obecnie Sremska Mitrovica na terenie Serbii. Rzymscy cesarze pochodzący z miasta lub okolicDziesięciu cesarzy urodziło w się w mieście lub bliskiej okolicy: Ostatni cesarz zjednoczonego Rzymu Teodozjusz I Wielki (378-395), urodzony w rzymskiej prowincji Hispania, w Sirmium został obwołany cesarzem. Klaudiusz II Gocki (214-270, Marcus Aurelius Valerius Claudius Gothicus) - cesarz rzymski od 268 do 270 roku, z pochodzenia był Iliryjczykiem. Wsławił się tym, że był jednym z najlepszych wodzów cesarza Galienusa, po śmierci którego został obwołany cesarzem przez wojsko. Za dzielność w wojnie z Gotami otrzymał przydomek Gocki. Zmarł w czasie epidemii dżumy; wychwalany przez źródła antyczne jako wzór cesarza pracującego z senatem. Na jego legendzie (jako krewny) legitymował swą władzę Konstantyn Wielki.
Serbia, Republika Serbii (serb. Република Србија) – państwo w południowej Europie, powstałe 5 czerwca 2006 roku po rozpadzie państwa Serbii i Czarnogóry. Stolicą jest Belgrad. Serbia graniczy z Węgrami na północy, Rumunią i Bułgarią na wschodzie, Macedonią i Albanią na południu oraz z Czarnogórą, Chorwacją i Bośnią i Hercegowiną na zachodzie. W czasie pełnienia przez miasto funkcji stołecznej prowincji lub jednej ze stolic cesarstwa wielu innych cesarzy bądź to wykorzystywało miasto jako rezydencję, bądź ogłaszano tu ich władcami. W latach 170-180 cesarz-filozof Marek Aureliusz napisał tu większą część swoich Rozmyślań. Gepidowie – grupa plemion germańskich, blisko spokrewniona z Gotami. Ich pierwotne siedziby znajdowały się na Półwyspie Skandynawskim. Około przełomu er w ślad za Gotami przemieścili się ze Skandynawii na południowe wybrzeże Bałtyku. Przez dłuższy czas zamieszkiwali, jak podaje Jordanes, w krainie Specis, niedaleko ujścia Wisły, prawdopodobnie zlokalizowanej na Wysoczyźnie Elbląskiej.
Nikomedia (gr. Νικομήδεια) – starożytne miasto hellenistyczne założone w Azji Mniejszej przez Nikomedesa I Bityńskiego w 264 p.n.e. jako stolica Bitynii. Miasto położone jest nad Zatoką Ascytyjską będącą częścią Propontydy. Współczesny Izmit. W czasach rzymskich była to stolica prowincji Bitynia, przez pewien okres swoją rezydencję mieli tu także cesarze rzymscy. W okresie Cesarstwa Bizantyńskiego miasto zostało stolicą temu Optimaton. Historia miastaMiasto znajdujące sie na ziemi Ilirów zostało podbite przez Rzymian w I w. p.n.e. W I w. n.e. uzyskało status kolonii obywateli Rzymu i stało się ważną strategicznie twierdzą w prowincji Panonia, której była stolicą. W 103 r. Panonia została podzielona na dwie prowincje: górną i dolną, a Sirmium stało się stolicą Dolnej Panonii. W 296 r. w wyniku reformy administracyjnej Dioklecjana Sirmium stało się stolicą prowincji Panonia Secunda. W 293 r. Sirmium stało się jedną z czterech stolic Cesarstwa (obok Trewiru, Mediolanu i Nikomedii). W 318 r. Sirmium staje się stolicą prefektury Ilirii (do r. 379), a następnie, po podziale Ilirii na dwie części, wchodzi w skład prefektury Italii. Od IV w. miasto staje się ważnym centrum chrześcijaństwa – siedzibą episkopatu. W mieście znajdował się pałac cesarski, arena do wyścigów konnych, mennica, amfiteatr, teatr, łaźnie publiczne, świątynie, pałace, luksusowe wille i warsztaty rzemieślnicze. Słowianie – kryterium lingwistyczne, ogół ludności posługującej się językami słowiańskimi, oraz kulturowe, podobne zwyczaje, obrzędy, wierzenia. Najliczniejsza indoeuropejska grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca wschodnią, środkową oraz południową część tego kontynentu, a także północną część Azji.
Lucjusz Domicjusz Aurelian, Lucius Domitius Aurelianus (ur. 9 września 214 w Mezji lub Sirmium, zm. 275 w okolicach Byzantion, obecnie Stambuł) - cesarz rzymski w latach 270-275. Był jednym z wybitniejszych władców drugiej połowy III wieku. Po długich latach wewnętrznych zamieszek, niepokojów i nieustannych rebelii, twardą ręką zaczął wyprowadzać cesarstwo z kryzysu. W końcu IV w. Sirmium zostało przejściowo opanowane przez germańskich Gotów, ale powraca później do Cesarstwa Bizantyjskiego. W 441 r. zostało podbite przez Hunów, po czym przez ponad wiek pozostawało w rękach różnych ludów barbarzyńskich, takich jak Ostrogoci i Gepidzi, będąc nawet przez krótki czas stolicą państwa Gepidów. Od 567 r., kiedy Gepidzi zostali pokonani przez koalicję Longobardów i Awarów, Sirmium powraca do Cesarstwa Bizantyjskiego.
Herenniusz Decjusz, Quintus Herennius Etruscus Messius Decius, (? - 251) starszy syn cesarza Decjusza, brat Hostyliana. W 250 r. otrzymał wraz z bratem tytuł cezara, a niedługo potem, przed 9 czerwca tego roku, tytuł augusta. Zginął wraz z ojcem w bitwie z Gotami pod Abrittus w Mezji (obecnie Razgrad w Bułgarii).
Decjusz Trajan, Gaius Messius Quintus Decius, (201-251), cesarz rzymski od 249 do 251 roku. Urodził się w Budalii, niedaleko Sirmium w Pannonii. Był pierwszym z szeregu tzw. cesarzy iliryjskich, pochodzących z terenów dawnej Ilirii. Mąż Herennii Etruscylli, ojciec Herenniusza Decjusza i Hostyliana oraz nieznanej z imienia córki - żony Woluzjana. Awarowie, po usadowieniu się w latach 567-568 na terenie Niziny Węgierskiej nieustannie atakują Sirmium, które broniło im wejścia na teren Cesarstwa. Ostatecznie w 582 r. Awarowie zdobyli Sirmium, kończąc jego antyczną historię. Upadek Sirmium umożliwił Awarom, a wraz z nimi i Słowianom, posuwanie się na południe wzdłuż wybrzeża Adriatyku i w konsekwencji zajęcie całej Dalmacji w ciągu pierwszej połowy VII w. Panonia (łac. Pannonia) – w starożytności prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem; dzisiejsze tereny zachodnich Węgier, wschodniej Austrii, Chorwacji, Słowenii oraz Serbii i Czarnogóry.
Dalmacja (chorw. Dalmacija, wł. Dalmazia, serb. Далмација) – kraina historyczna w Chorwacji, Bośni i Hercegowinie oraz Czarnogórze na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Pozostałości archeologiczne miasta antycznego znajdują się pod zabudową dzisiejszej Śremskiej Mitrowicy. Zapoznaj się również z:
Czy wiesz że...? beta Sremska Mitrovica (serb. Сремска Митровица, pol. Śremska Mitrowica) - miasto w Wojwodinie w Serbii. Miasto ma 39,041 mieszkańców (2002), a cała gmina ma 85.605 mieszkańców. Znajduje się w okręgu Serbii Vojvodina (44.98° N, 19.61° E), na lewym brzegu rzeki Sava. Nazwa miasta począwszy od panowania rzymskiego, kiedy funkcjonowała nazwa Sirmium zmieniała się następująco. W 1180 roku nazwę "Civitas Sancti Demetrii" zmieniono na "Dmitrovica", "Mitrovica", a ostatecznie no obecna nazwę - "Sremska Mitrovica".
Marek Aureliusz Antoninus, Marek Anniusz Aureliusz Werus (Marcus Aurelius Antoninus, Marcus Annius Aurelius Verus; ur. 26 kwietnia 121 w Rzymie, zm. 17 marca 180 w Vindobonie, (ob. Wiedeń) – cesarz rzymski, pisarz i filozof.
Rozmyślania (oryg. Τὰ εἰς ἑαυτόν, Ta eis heauton, dosł. Do siebie samego) – dzieło filozoficzne autorstwa cesarza rzymskiego Marka Aureliusza.
Stolica – główne miasto państwa, siedziba rządu lub innego organu władzy wykonawczej, siedziba przedstawiciela władzy wykonawczej w terenie, przeważnie główne miasto krainy historycznej. Określenie stolica w języku polskim pochodzi od wyrazu stolec, oznaczającego miejsce do siedzenia, tron[potrzebne źródło].
Awarowie – koczowniczy lud mieszanego pochodzenia ugro-ałtajskiego, który w połowie VI wieku pojawił się Europie. Utworzone przez Awarów wspólnie z Kutigurami państwo Kaganat Awarów zasłynęło na przełomie VI i VII wieku łupieżczymi wyprawami głównie przeciw Bizancjum. Po upadku kaganatu na początku IX wieku Awarowie stopniowo zaniknęli.
Kwintyllus, Marcus Aurelius Claudius Quintillus (...-270) - obwołany przez wojsko cesarzem w 270 roku (decyzja zatwierdzona przez senat). Panował jako Imperator Caesar Marcus Aurelius Claudius Quintillius Augustus. Był bratem cesarza Klaudiusza II Gockiego.
Teodozjusz I Wielki, Flavius Theodosius, Theodosius I (ur. 11 stycznia 347, zm. 17 stycznia 395) – ostatni cesarz całego imperium rzymskiego. Z pierwszą żoną, Aelią Flacyllą, miał synów Arkadiusza i Honoriusza oraz córkę Pulcherię. Po śmierci żony w 386 r. Teodozjusz ożenił się z Gallą – siostrą Walentyniana II, z którą miał córkę Gallę Placydię. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |