Sknerus McKwacz (w pierwszych polskich komiksowych publikacjach jako Sknera Mac Kwak, czasem także nazywany oryginalnie, ang. Scrooge McDuck; ur. 1867, zm. (wg Dona Rosy) 1967) – fikcyjna postać ze świata Disneya, stworzona przez Carla Barksa. Po raz pierwszy pojawił się w komiksie Wielka niedźwiedzica (debiut filmowy miał miejsce w 1967, w filmie Sknerus McKwacz i pieniądze).

Oryginalne imię Sknerus ma po Ebenezerze Scrooge'u - skąpcu z Opowieści wigilijnej Charlesa Dickensa. Pierwowzorem postaci może być (choć nie zostało to potwierdzone przez Barksa) Andrew Carnegie, Amerykanin szkockiego pochodzenia, w swoich czasach jeden z bogatszych ludzi na świecie.

Życie i czasy Sknerusa McKwacza

 Osobny artykuł: Życie i czasy Sknerusa McKwacza.

Komiks autorstwa Dona Rosy, składający się z dwunastu głównych (wydanych w latach 1992-1994) i pięciu dodatkowych rozdziałów (wydanych później). Opowiada przygody Sknerusa McKwacza zdobywającego fortunę. Jest uznawany za swego rodzaju biografię Sknerusa; na niej opiera się większość dotyczących McKwacza informacji.

Historia (wg Dona Rosy)

Sknerus McKwacz urodził się w 1867 w Glasgow w Szkocji, w zubożałej, choć niegdyś potężnej rodzinie McKwaczów. Mieszkał tam wraz z ojcem Fergusem, matką Kaczencją, stryjem Nerwusem i młodszymi siostrami – Matyldą i Hortensją.

Kiedy miał 10 lat, ojciec po raz pierwszy pokazał mu zamek McKwaczów (położony na Ponurych Wzgórzach) i opowiedział historię klanu. Wkrótce potem Fergus, chcąc pomóc zarobić Sknerusowi pierwsze pieniądze, podarował mu zestaw do czyszczenia butów i "załatwił" klienta. Pierwszy zarobek Sknerusa- amerykańska dziesięciocentówka- sprawił, że ten obiecał sobie pracować ciężko i uczciwie.

W wieku 13 lat Sknerus opuścił Szkocję i popłynął do Ameryki, by tam spotkać się ze swoim stryjem, Angusem, i pracować na jego statku. Tam po raz pierwszy spotkał swoich późniejszych największych wrogów- Braci Be.

W 1882 r. McKwacz, utraciwszy sprzedany mu przez stryja statek, postanowił zostać kowbojem. Dzięki przypadkowi spotkał się z rodakiem, ranczerem Murdo McKenzie, który powierzył mu swoje stada bydła. Sknerus przepracował u niego 2 lata.

W 1884 r. Sknerus nareszcie się wzbogacił, dzięki pomocy Howarda Kwakerfellera objął w posiadanie wartą duże pieniądze kopalnię miedzi. Niestety, list z domu pokrzyżował mu plany, McKwacz zmuszony był sprzedać swoją własność i wracać do Szkocji, gdzie, jak się okazało, miał uratować zamek McKwaczów przed zakusami wrogów rodu, Wiskerwillami.

W 1887 r. Sknerus powędrował na południe Afryki, by tam szukać złota. W podróży natknął się na Bura Granita Forsanta, drobnego oszusta, który wykorzystał jego zaufanie, i okradł go. McKwacz zdołał odzyskać swoje rzeczy, ale stracił zaufanie do ludzi i nie odnalazł wymarzonego złota. Na kilka lat powrócił do Ameryki, gdzie spotkał się z bohaterami Wild West Show Buffalo Bill oraz swoim stryjem Angusem.

W 1896 kolejne wieści o odkryciu złota, tym razem w Kalgoorie, pchnęły Sknerusa do Australii. Tam miał okazję spotkać Aborygena Jabiru Kapirigi, który zaznajomił go z wierzeniami swojego ludu. Dzięki nim McKwacz zdecydował, że jego następnym celem będzie Jukon.

Udał się tam w momencie, gdy rozpoczęła się gorączka złota. Dzięki pożyczonym od Śliskiego Kręta pieniądzom zdołał kupić sprzęt i ruszył do Klondike. Mimo sporej konkurencji, zdołał odnaleźć miejsce, gdzie mógł spokojnie szukać kruszcu, Dolinę Białej Śmierci. Po jakimś czasie udało mu się odnaleźć duży samorodek, który ochrzcił mianem Gęsiego Jaja. Zabrał je do Dawson City, gdzie zostało mu skradzione przez Złotkę O'Gilt, właścicielkę miejscowego salonu blackjacka. Sknerus odzyskał swoją własność, zabierając jednocześnie Złotkę na miesiąc na swoją działkę, by poznała smak ciężkiej pracy. W międzyczasie otrzymał z domu list, informujący go o śmierci matki.

Kiedy Sknerus zarobił pierwszy milion dolarów, otworzył bank w Whitehorse, pożyczający pieniądze innym poszukiwaczom złota. W 1902 zdecydował się na powrót do domu, gdzie zaproponował ojcu i siostrom przeniesienie się Kaczogrodu w stanie Kalisota, w USA. Fergus McKwacz odmówił przeprowadzki, ale zgodził się, by Matylda i Hortensja wyjechały razem ze Sknerusem.

Teren należący do Sknerusa okazał się być zajętym przez Młodych Skautów. Kiedy McKwacz wyrzucił stamtąd chłopców, ci powiadomili o wszystkim władze USA. Ówczesny prezydent, Teodor Roosevelt, osobiście stanął na czele Pierwszego Ochotniczego Oddziału Kawalerii, który miał przegonić McKwacza. Okazało się jednak, że Sknerus zna Roosevelta jeszcze z czasów, gdy obaj wędrowali po Montanie. McKwacz, nieniepokojony przez nikogo, mógł się zająć budową swojego skarbca.

Wkrótce potem Sknerus wyruszył do Panamy, gdzie ponownie spotkał się z prezydentem Rooseveltem, nadzorującym prace nad powstającym właśnie Kanałem Panamskim. McKwacz zabrał tam ze sobą także swoje siostry.

W 1903 Sknerus, po powrocie z Południowej Afryki, zastał w skarbcu spore zmiany: armię urzędników, Kwaczymona Kaczora jako zarządcę biura i pannę Dziab jako sekretarkę. Na wyraźną prośbę swoich sióstr, zabrał je na kolejną wyprawę- do Afryki. Hortensja i Matylda, zobaczywszy, w jaki sposób Sknerus rozprawił się z wioską Fula Zuli, który odmówił mu sprzedaży ziemi, opuściły brata i wróciły do Kaczogrodu. McKwacz usiłował dogonić siostry, ale na drodze najpierw stanął mu zombie nasłany przez Fula Zulę, a później wizja nowych zarobków. Ostatecznie wrócił do Kaczogrodu w 1930 r., robiąc przedtem interesy na całym świecie.

W Kaczogrodzie powitano go jak króla, on jednak był zainteresowany jedynie stanem swojej gotówki. Rozzłoszczona Hortensja powiedziała mu, co o nim myśli, a następnie zabrała swojego męża Kwaczymona, swoje dzieci: Donalda i Dellę, oraz siostrę Matyldę i opuściła Kaczogród. Sknerus, dowiedziawszy się, że jest najbogatszą osobą na świecie, porzucił myśl o przeproszeniu sióstr.

W 1937 r. McKwacz zamknął swoje imperium, nabył ogromną posiadłość i zniknął z życia publicznego. 10 lat później, pod koniec grudnia, udostępnił swojemu siostrzeńcowi, Kaczorowi Donaldowi, i jego siostrzeńcom domek w górach (chcąc, by spędzili tam święta), a następnie zaprosił ich do swojej posiadłości, gdzie przedstawił się im, a następnie zabrał do skarbca. Dzięki pomocy Hyzia, Dyzia, Zyzia i Donalda udało mu się wówczas odeprzeć atak nowego pokolenia Braci Be, a także odzyskać wiarę w siebie i chęć do działania.

Rodzina

 Osobny artykuł: Klan McKwaczów.