Skoczek narciarski - Polski Serwis Naukowy

Skoczek narciarski – sportowiec uprawiający dyscyplinę skoków narciarskich.

Zawodnicy wyposażeni są w następujący sprzęt:

narty – zdecydowanie dłuższe i szersze od biegówek. Nie mogą jednak być dłuższe niż 146% wzrostu zawodnika, a ich szerokość nie może przekraczać 105 mm pod wiązaniami i 115 mm przy końcach (dokonując pomiarów 30 cm od końców)

wiązania – podczas upadku powinny odpiąć buty od nart, co zmniejsza ryzyko kontuzji. Zawodnik, dzięki ruchomej tylnej części, może zmieniać kąt nachylenia ciała względem nart, co umożliwia znalezienie optymalnej pozycji w locie. Montowanie wiązań jest określone przepisami, m.in. od początku narty do początku buta obowiązuje odległość 57% długości całej narty

buty – pozwalają utrzymać stopę we właściwym położeniu, a jednocześnie nie ograniczają ruchów. Wykonane ze skóry

kombinezon – może mieć maksymalnie grubość 5 mm. Rozmiary kombinezonów są także ograniczone przepisami i nie mogą przekraczać o 10% wymiarów zawodnika. Aby to sprecyzować FIS ustalił miejsca kontroli obwodów (m.in. obwód ramienia, uda, klatki piersiowej, obwód w pasie)

kask

gogle

rękawice

Występ na skoczni trwa ok. 25 sekund. Po zapaleniu się zielonego światła zawodnik opuszcza belkę i zjeżdża około stu metrów po rozbiegu. Osiągając prędkość 88–93 km/h lub ok. 100 km/h na skoczniach mamucich, wybija się na progu. Musi trafić w odpowiednie miejsce z dokładnością do 20 cm, a decyzję podejmuje w niecałe pół sekundy. Skoczek wybija się, lecąc w najwyższym punkcie na wysokości najwyżej 3–4 metrów. Opuszczając próg, skoczek rozchyla dzioby nart, dzięki czemu zwiększa powierzchnię nośną.

Matti Ensio Nykänen (ur. 17 lipca 1963 w Jyväskyli) – fiński skoczek narciarski, czterokrotny zdobywca Pucharu Świata, mistrz świata, mistrz olimpijski. Uznawany za najlepszego zawodnika w historii skoków narciarskich.

Skoki narciarskie to dyscyplina sportowa rozgrywana na skoczniach narciarskich od połowy XIX wieku. Od 1924 skoki mężczyzn są konkurencją olimpijską na normalnej skoczni, od 1964 także na dużej; Mistrzostwa Świata od 1925 na normalnej, od 1962 na dużej; od 1972 także Mistrzostwa Świata w lotach; od 1953 prestiżowy Turniej Czterech Skoczni, a od 1980 cykl zawodów składających się na Puchar Świata. Rozgrywane są również mistrzostwa świata juniorów. W 1997 dołączył także Turniej Nordycki. Od 2009 rozgrywany jest FIS Team Tour.

Faza lotu (obok siły wybicia z progu) odróżnia najlepszych skoczków od słabszych. Najbardziej utytułowany zawodnik Fin Matti Nykänen wychodził z progu bardzo płasko. Mimo pozoru szybkiego wylądowania, w drugiej fazie lotu "przeciągał" skok. Długie utrzymywanie pozycji aerodynamicznej wymaga dużej odwagi, wręcz brawury. Zbyt późne "złożenie się" do lądowania może zakończyć się upadkiem.

Wiązanie narciarskie - element wyposażenia nart, służący do przypięcia do nich buta narciarskiego. Jest to jedna z części sprzętu narciarskiego, obok nart, kijków i butów. Wiązanie składa się z dwóch części: przedniej, przytrzymującego czubek buta, oraz tylnej wiążącej do nart piętę.

Kask narciarski lub kask snowboardowy -- rodzaj kasku – ochronnego nakrycia głowy, używanego podczas jazdy na nartach zjazdowych, podczas skoków narciarskich lub jazdy na desce snowboardowej, zarówno rekreacyjnej jak i sportowej, celem zmniejszenia ryzyka uszkodzeń czaszki w razie wypadku. Inne kaski stosują biegacze.

Zobacz też

Krajowe rekordy w długości skoku narciarskiego mężczyzn

Rekord świata w długości skoku narciarskiego