Slalom (dawniej slalom specjalny) – olimpijska konkurencja narciarska, rozgrywana zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, jedna z podstawowych obok biegu zjazdowego i slalomu giganta.

Rozgrywana jest na najkrótszej trasie, o proporcjonalnie największej ilości zmian kierunku jazdy. Na konkurencję składają się dwa przejazdy na dwóch różnych trasach wyznaczonych bramkami. Przy wyznaczaniu trasy przejazdu wymagana jest różnica wzniesień wynosząca 140-220 m dla mężczyzn i 120-180 m dla kobiet. Bramki, w liczbie od 55 do 75 dla mężczyzn i od 45 do 60 dla kobiet, ustawione są w typowe figury slalomowe, połączone ze sobą pojedynczymi i podwójnymi bramkami. Trasa przejazdu winna stanowić możliwie wszechstronny sprawdzian umiejętności płynnego i precyzyjnego wykonywania skrętów o różnym promieniu, od śmigu stosowanego na wertikalu do pełnych, podkręconych krystianii odskokowych na rozstawionych bramkach otwartych. Zawody w tej konkurencji rozgrywane są w jednym dniu, w dwóch przejazdach na dwóch różnych trasach (inne ustawienie bramek). Kolejność startu w pierwszym przejeździe ustalana jest na podstawie punktowych list klasyfikacyjnych FIS, a w drugim przejeździe - wg czasów uzyskanych w pierwszym przejeździe, w kolejności odwrotnej do zajmowanych miejsc. Pomiar czasu elektroniczny (z dokładnością do 0,01 s). Najważniejszym błędem karanym dyskwalifikacją jest ominięcie bramki lub "wzięcie" tyczki między nogi (obie narty nie przecinają linii bramki). O końcowej kolejności decyduje suma czasów w dwóch przejazdach.

Po raz pierwszy w programie mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim slalom specjalny pojawił się w 1931 w Mürren, a pierwszymi mistrzami świata w tej dyscyplinie zostali Esmé MacKinnon i David Zogg. 17 lat później, podczas igrzysk olimpijskich w St. Moritz konkurencja ta znalazła się po raz pierwszy w programie olimpijskim, a pierwszymi tryumfatorami zostali Szwajcar Edy Reinalter i Amerykanka Gretchen Fraser. Małą Kryształową Kulę w slalomie specjalnym najwięcej razy zdobywali: wśród mężczyzn Szwed Ingemar Stenmark 8-krotnie (w tym: jeden raz ex aequo) oraz Szwajcarka Vreni Schneider, która 6-krotnie triumfowała w rywalizacji kobiet.

Reprezentanci Polski dotychczas nie zdobywali medali w tej konkurencji podczas najważniejszych imprez. Najlepszym osiągnięciem są 2 zwycięstwa w zawodach o Puchar Świata: Andrzeja Bachledy-Curusia podczas zawodów zaliczanych do Pucharu Świata w Banff 19 lutego 1972 oraz triumf Doroty Tlałki-Mogore w Madonna di Campiglio 14 grudnia 1984.