|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Rybonukleazy (enzymy rozkładające kwas rybonukleinowy) pochodzące ze skrzeku żaby Rana pipiens (żaba leopardowa), mogą pomóc w terapii nieuleczalnych obecnie odmian białaczek i chłoniaków, jak wskazują badania naukowców z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Ich wyniki zostały z... Męski hormon płciowy, testosteron może utrudniać proces gojenia się ran - wynika z najnowszej pracy, którą publikuje pismo "Journal of Clinical Investigation".
Naukowcy z Centrum Medycznego Uniwersytetu w Rochester zaobserw... Cukrzyca staje się jednym z największych problemów zdrowotnych na świecie i odpowiada obecnie za niemal 4 miliony zgonów rocznie. Zespół naukowców badał rolę hormonu serotoniny, który jest przechowywany w trzustce wraz z insuliną, aby sprawdzić, czy j... Naukowcy w Niemczech, których prace finansowane są ze środków unijnych, odkryli, że myszy bez serotoniny (popularnie nazywanej hormonem szczęścia) w mózgu mają osłabiony wzrost, zaburzenia snu, wolniejsze tempo oddychania i akcji serca oraz tendencję do walki z innymi my... Europejscy naukowcy dokonali nowych odkryć, które ujawniają powiązanie między niedoborem hormonu tarczycy a postrzeganiem barw. Badania, których wyniki opublikowano w czasopiśmie Journal of Neuroscience, podważają utrzymywane dotychczas założenie, że wrażliwość na bar...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Sok jelitowyCzy wiesz że...? Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) - wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie. Hormon (od gr. ὁρμάω hormao - rzucam się naprzód, pędzę) – związek chemiczny, który jest wydzielany przez gruczoły lub tkanki układu hormonalnego. Funkcją hormonu jest regulacja czynności i modyfikacja cech strukturalnych tkanek leżących w pobliżu miejsca jego wydzielania lub oddalonych, do których dociera poprzez krew (wyjątkiem są tzw. hormony lokalne). Istnieją także takie hormony, które wywierają wpływ na funkcjonowanie wszystkich tkanek organizmu. Sok jelitowy - izotoniczny płyn ustrojowy wydzielany przez gruczoły jelita cienkiego. Zawiera enzymy pochodzące z komórek złuszczonej błony śluzowej: Wydzielanie soku jelitowego jest pobudzane przez hormony jelitowe pod wpływem działania papki pokarmowej. Roztwór izotoniczny - roztwór, który w kontakcie z innym roztworem przez błonę półprzepuszczalną pozostaje z nim w osmotycznej równowadze dynamicznej.
Enzymy – wielkocząsteczkowe, w większości białkowe katalizatory przyspieszające specyficzne reakcje chemiczne poprzez obniżenie ich energii aktywacji.
Czy wiesz że...? beta Enteropeptydaza (Enterokinaza) – enzym produkowany przez enterocyty początkowego odcinka jelita cienkiego. Jest katalizatorem reakcji zamiany trypsynogenu w trypsynę, czyli w aktywną postać tego enzymu.
Jelito cienkie (łac. intestinum tenue), (na ilustracji obok w kolorze czerwonym) – najdłuższa część przewodu pokarmowego, która ciągnie się od żołądka aż do jelita grubego, od którego oddziela się poprzez zastawkę krętniczo-kątniczą. Zajmuje ono okolicę pępkową, podbrzuszną i obie okolice biodrowe, a częściowo i miednicę małą. Długość jego zależy od indywidualnych genów, zmienia się także osobniczo, w zależności od wieku i od stanu skurczu błony mięśniowej. Średnia długość jelita cienkiego to 5-6 m, a średnica (światło jelita) ok. 3 cm. Podczas badania endoskopowego ulega skróceniu. U noworodków i dzieci, jelito cienkie jest stosunkowo dłuższe, niż u dorosłych – przypuszczalnie w związku z większą pojemnością jamy brzusznej.Waga Jelita cienkiego dochodzi do 4-5kg(jest to względne ze względu na zawartość pokarmu)
Aminopeptydazy - enzymy proteolityczne, które uwalniają aminokwasy z aminowego końca łańcucha polipeptydowego. Działają pod koniec trawienia białek i peptydów. Są składnikiem soku jelitowego.
Disacharydazy, disacharazy – grupa enzymów zaliczanych do hydrolaz, rozkładających disacharydy na 2 cząsteczki monosacharydów. Wada genetyczna któregoś z tych enzymów może powodować nietolerancję disacharydu, za którego trawienie jest odpowiedzialny (np. nietolerancja laktozy). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
