Solaris Urbino 18 – niskopodłogowy autobus przegubowy z serii Solaris Urbino przeznaczony dla komunikacji miejskiej, produkowany przez polską firmę Solaris Bus & Coach S.A. z Bolechowa koło Poznania. Jest drugim (po Solaris Urbino 12) modelem marki Solaris pod względem liczby sprzedanych egzemplarzy. Od 2005 produkowana jest trzecia generacja Urbino 18. Obok modelu podstawowego zasilanego silnikami wysokoprężnymi spełniającymi normę emisji spalin Euro 5, produkowane są wersje spełniające ostrzejsze normy EEV oraz zasilane gazem CNG lub z napędem hybrydowym drugiej generacji.

Historia

Neoplan Polska

 Osobny artykuł: Neoplan Polska.

Neoplan N4021

2 sierpnia 1994 powstało przedstawicielstwo handlowe Neoplana na Polskę – Neoplan Polska. 5 września tego samego roku Warszawa zamówiła pierwsze niskopodłogowe Neoplany N4020 (15-metrowe). 5 października 1995, dzień po podpisaniu kontraktu na dostawę autobusów do Poznania, została podjęta decyzja o budowie w podpoznańskim Bolechowie fabryki autobusów.

W latach 1996-2000 Neoplan Polska montował autobusy Neoplan serii 4000. W latach 1998-1999 firma wyprodukowała 22 Neoplany N4021, które stały się pierwowzorem Urbino 18. Pozostałe przegubowe Neoplany w polskich przedsiębiorstwach transportowych pochodziły z importu, najczęściej były to używane maszyny.

W 1999 firma jeszcze jako Neoplan Polska rozpoczęła niezależnie produkować autobusy pod marką Solaris. W 2001 Neoplan został przejęty przez MAN-a, jednakże Neoplan Polska został odrębną spółką Solaris Bus & Coach, która zachowała tradycję i majątek – w tym modele autobusów – polskiego oddziału Neoplana.

I generacja (1999-2002)

Solaris Urbino 18 pierwszej generacji w barwach PKA Gdynia

Solaris Urbino 18 pierwszej generacji produkowano od drugiej połowy 1999. Model ten były uzupełnieniem oferty Solarisa o duży, 18-metrowy autobus. Pierwszy seryjny Solaris trafił do PKA Gdynia w 1999, był to również jedyny nowy przegubowy niskopodłogowy autobus kupiony w 1999 przez przedsiębiorstwa komunikacyjne w Polsce. Początkowo 18-metrowe autobusy nie sprzedawały się dobrze ze względu na większą promocję Solarisa Urbino 15, spadającą liczbę pasażerów oraz konieczność wymiany dużej liczby autobusów przy skromnych środkach, co powodowało, że firmy komunikacyjne wolały mniejsze i tańsze pojazdy 15-metrowe. Rynek autobusów 15-metrowych nasycił się w latach 1996-2002, co spowodowało w późniejszym czasie wzrost popytu na pojazdy 18-metrowe. W sumie do Solaris sprzedał polskim miastom 12 sztuk Solarisów Urbino 18 I generacji. Pojazdy przegubowe były kupowane głównie przez odbiorców zagranicznych, najwięcej Solarisów Urbino 18 kupiły przedsiębiorstwa z Berlina i Rygi. Charakterystyczną cechą tej generacji są poręcze lakierowane lakierem bezbarwnym zamiast żółtej farby.

II generacja (2002-2005)

Solaris Urbino 18 drugiej generacji

Od pierwszej połowy 2002 produkowano modele drugiej generacji, pojazdy traktowane były jako rozwiązanie przejściowe przed docelowym modelem generacji III. Od wiosny 2005 roku produkowana jest trzecia generacja tego autobusu. Na podstawie nadwozia Solarisa Urbino 18 w Bolechowie jest budowany również trolejbus Solaris Trollino 18.

III generacja (po 2005)

Solaris Urbino 18 trzeciej generacji

Duże zamówienie MZA Warszawa w 2005 spowodowało, że sprzedaż Solarisa Urbino 18 w Polsce znacznie wzrosła.

W grudniu 2006 Olsztyn jako pierwsze polskie miasto odebrał 8 sztuk modelu "Urbino 18" spełniających normę Euro 5, która zaczęła obowiązywać dla nowych pojazdów w 2009.

Solaris Urbino 18 CNG

Od 2005 dostępna jest odmiana z napędem gazowym CNG. Pierwszy i jedyny wyprodukowany dotychczas Solaris Urbino 18 CNG trafił do Lublina w listopadzie 2006, w październiku 2009 został on sprzedany do Radomia.

Solaris Urbino Hybrid

 Osobny artykuł: Solaris Urbino 18 Hybrid.

Solaris Urbino Hybrid

Jesienią 2006 na targach w Hanowerze odbyła się światowa premiera prototypów autobusów Solaris Urbino 18 Hybrid z napędem hybrydowym i Solaris Urbino 18 EEV. Model hybrydowy powstał dzięki współpracy firmy Solaris z firmami Allison Transmission i Cummins, mającymi już duże doświadczenie w konstrukcji tego rodzaju napędu na rynku północnoamerykańskim. Prototyp modelu Solaris Urbino 18 EEV z tradycyjnym silnikiem wysokoprężnym spełnia normę emisji spalin EEV (ostrzejszą od Euro 5, która zaczęła obowiązywać w Europie od października 2009). Oba prototypy na przełomie lat 2006 i 2007 weszły do produkcji. W połowie 2008 dokonano znacznej modernizacji modelu Solaris Urbino 18 Hybrid, po której producent określa go jako pojazd drugiej generacji. Zmiany dotyczą głównie układu napędowego, w którym zastosowano mniejszy i lżejszy silnik Cummins ISBe5 250B.