Splątanie - Polski Serwis Naukowy

Splątanie, amencja – zaburzenia świadomości o etiologii egzogennej przejawiające się głębokimi zmianami świadomości. Zwykle jest to przejaw ciężkiej dysfunkcji mózgu. Występuje w przebiegu niewydolności krążenia mózgowego, infekcjach, zatruciach, zaburzeniach metabolicznych (cukrzyca, uszkodzenie wątroby, nerek), czasem jako powikłanie przebiegu psychoz endogennych (mania, katatonia).

Hydroksyzyna – organiczny związek chemiczny, lek z grupy anksjolityków wykazujący klasyczne działanie przeciwhistaminowe (antagonista receptorów H1) i b. słabe cholinolityczne. Zsyntetyzowany i wprowadzony do lecznictwa pod nazwą handlową Atarax przez belgijską firmę UCB w roku 1956. Stosowany w odczynach alergicznych, zwłaszcza skórnych z towarzyszącym silnym świądem, a także doraźnie jako łagodny lek uspokajający. Może nasilać działanie depresantów, także tych narkotycznych (kodeiny, morfiny i heroiny).

Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się . Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych.

Objawy i cechy istotne do rozpoznania

Zaburzenia toku myślenia (inkoherencja, splątanie).

Głębokie przymglenie świadomości z całkowitą utratą kontaktu i dezorientacją.

Pobudzenie ruchowe "w obrębie łóżka".

Zdarzają się: nieprecyzyjne, zmienne omamy i urojenia.

Splątanie narasta i ustępuje stopniowo, trwać może długo (tygodnie, niekiedy miesiące), po przeminięciu - niepamięć całkowita.

Leki benzodiazepinowe – grupa leków o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym, przeciwdrgawkowym, miorelaksacyjnym i amnestycznym. Pod względem chemicznym są one pochodnymi (alkilowymi, triazolowymi, halogenowymi, fenylowymi, nitrowymi itp.) benzodiazepin, najczęściej 1H-benzo[e][1,4]diazepiny, rzadziej 1H-benzo[b][1,4]diazepiny (np. klobazam, arfendazam, lofendazam). Naśladując prawdopodobnie działanie naturalnie występujących związków w ośrodkowym układzie nerwowym, tzw. endozepin, ułatwiają one przekaźnictwo GABAergiczne. Pierwszą benzodiazepiną wprowadzoną do lecznictwa był chlordiazepoksyd.

Katatonia - zaburzenie motoryki objawiające się bardzo niskim poziomem aktywności ruchowej (stupor) lub nadmiarem aktywności ruchowej (furor), nie podlegającym woli chorego.

Leczenie

W pierwszym rzędzie powinno dotyczyć choroby podstawowej, której przejawem jest splątanie. W przypadku podniecenia ruchowego stosuje się klometiazol, tiapryd, BZD, hydroksyzynę, neuroleptyki w małych i średnich dawkach (pochodne fenotiazyny). Odżywianie i nawadnianie pacjenta.

Urojenia – zaburzenia treści myślenia polegające na fałszywych przekonaniach, błędnych sądach, odpornych na wszelką argumentację i podtrzymywane mimo obecności dowodów wskazujących na ich nieprawdziwość. Obecne w wielu psychozach, w tym w przebiegu schizofrenii. Szczególnie rozbudowany system urojeń charakteryzuje schizofrenię paranoidalną. Treść urojeń często nie odpowiada poziomowi wiedzy chorego.

Kresomózgowie (łac. telencephalon), inaczej mózg (łac. cerebrum) – część mózgowia obejmująca półkule mózgu, spoidła mózgu (w tym ciało modzelowate), blaszkę krańcową, jądra podstawne oraz węchomózgowie. Kresomózgowie nadzoruje większość czynności fizycznych i umysłowych. Różne obszary kresomózgowia są odpowiedzialne za rozmaite reakcje świadome.

Miejsce leczenia

Najczęściej oddział psychiatryczny, gdy splątanie jest powikłaniem psychoz endogennych. W innych przypadkach może zachodzić konieczność hospitalizacji w szpitalu ogólnym.

Bibliografia

"Zasady rozpoznawania i leczenia zaburzeń psychicznych" S. Pużyński i M.Beręsewicz.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.