Społeczność hakerów tworzy grupy programistów, którzy dzielą się kodem źródłowym, wymieniają osiągnięcia i uczą się wzajemnie "sztuczek" lub lepszych sposobów programowania. "Hakowanie" w tym znaczeniu nie ma dla nich żadnego niszczycielskiego wydźwięku, co więcej, oznacza sprytne i użyteczne rozwiązywanie problemów związanych z komputerami.

Niektórzy uważają też, że ten typ społeczności obejmuje nie tylko programistów, ale w ogóle ludzi, którzy za cel stawiają sobie osiąganie doskonałości w używaniu jakiegoś medium i dzielenie się efektami swojej pracy z innymi (lifehack).

Antropologia nazywa ten typ społeczności kulturą darów; akceptację i autorytet uzyskuje się w niej nie przez dominację nad innymi, ale przez jakość osobistego wkładu pracy dla dobra ogółu. Co ważne, nie należy kojarzyć takiej postawy z komunizmem – trafniejszym mógłby być tu komunitaryzm (konkretnie wariant zwany komunitaryzmem rozszerzającym liberalizm) – osoby identyfikujące się ze społecznością nie są zmuszane do dzielenia się swoją pracą i osiągnięciami, lecz robią to z własnej woli.

Najprawdopodobniej najbardziej zauważalnymi przedstawicielami tej społeczności są Richard Stallman, Linus Torvalds oraz Eric S. Raymond. Jednymi z najbardziej znanych polskich hakerów są: Michał Zalewski i Marek Hołyński.

Motywacja

Ludzie identyfikują się z tą społecznością lub uczestniczą w niej z różnych powodów, np. celem stworzenia użytecznych rozszerzeń w miarę możliwości, ze względu na potrzebę zastąpienia zamkniętego oprogramowania kodem dostępnym dla każdego, a czasem po prostu po to by poczuć się częścią większej grupy.

Żeby lepiej zrozumieć motywy uczestnictwa w tej kulturze i pracę za darmo należy wziąć pod uwagę możliwe perspektywy, jakie przyjmujemy postrzegając programowanie i programistę. Pisanie programów jest kojarzone z informatyką, czyli dyscypliną naukową. Jednak dla wielu programistów proces tworzenia programu jest nie tylko pracą (naukową), ale także formą artystycznego wyrazu. Jeśli tak jest, w równym lub większym stopniu, to istnieje duża szansa na zidentyfikowanie się z omawianą społecznością. Czynniki wpływu mogą być pozytywne (podobieństwa zachowań i poglądów, zrozumienie) lub negatywne (ucieczka od nudnej codziennej pracy, w której programista jest tylko podwykonawcą cudzych pomysłów), mogą też współwystępować jednocześnie.