|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Według wyników nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych zapalenie tkanki tłuszczowej w organizmie nie zawsze musi być szkodliwe, co różni się do wcześniejszych poglądów, które wiązały zapalenie z insulinoopornością i ostatecznie cukrzycą typu 2. Odk... Ludzki mózg w sposób naturalny łączy niektóre nazwy z konkretnymi kształtami. Literę "I" postrzega jako "ostrą", a "U" utożsamia z figurami obłymi - wynika z badań przeprowadzonych przez Bartosza Mozyrko z... Powodzie są jedną z najpoważniejszych przyczyn klęsk żywiołowych w skali świata. Powodują aż 32 proc. strat i pociągają za sobą aż 26 proc. ofiary śmiertelnych - ponad 1/4 więcej w porównaniu z innymi rodzajami klęsk żywiołowych. W XX wieku zginęło w wyniku powodzi 9 m... Reumatoidalne zapalenie stawów jest chorobą, która dotyczy nie tylko stawów, ale całego organizmu. RZS to choroba przewlekła, która jeśli nie jest wcześnie i właściwie leczona, może w ciągu 2-5 lat doprowadzić do niepełnosprawności, utraty możliw... Kleszczowe zapalenie mózgu to przenoszona przez kleszcze choroba wirusowa, która może spowodować niesprawność, a nawet zgon. Najlepiej chronią przed nią szczepienia, które warto rozpocząć na przełomie lutego i marca - mówili lekarze na konferencji prasowej w Warszaw...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 SpojówkaCzy wiesz że...? Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) - wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie. Oko (Oko proste, oko złożone, plamka oczna, łac. oculus, l.m. oculi) – narządy receptorowe umożliwiające wykrywanie kierunku padania światła i jego intensywności oraz, wraz ze wzrostem złożoności konstrukcji, efektywny proces formowania obrazu, czyli widzenie. 
 Spojówka (łac. tunica conjunctiva) – narząd dodatkowy oka. Błona śluzowa pokrywająca: Obie stykają się tworząc sklepienie spojówki. Między nimi znajduje się worek spojówkowy nawilżany śluzem, wydzieliną gruczołu tarczkowego i łzami. Tworzy, w przyśrodkowym kącie oka migotkę. Zapalenie spojówek (łac. conjunctivitis) należy do najczęściej spotykanych chorób okulistycznych. Spojówka jest zewnętrzną, bardzo cienką i przeźroczystą warstwą gałki ocznej. Składają się na nią komórki światłoczułe, neurony wzrokowe i naczynia krwionośne. Podczas stanów zapalnych silnie wypełniają się one krwią, powodując zaczerwienie i obrzęk oka. Ujścia gruczołów łzowych, łojowych i potowych znajdujące się w spojówce odpowiadają za produkcję wydzieliny, która towarzyszy schorzeniu.
Rąbek rogówki (łac. limbus corneae) – wąski, przejściowy pas o szerokości około 1 mm znajdujący się na granicy pomiędzy rogówką z jednej strony, a spojówką i twardówką z drugiej strony. W obrębie rąbka rogówki pojawiają się naczynia włosowate tworząc przybrzeżny pierścień naczyniowy. Spojówka jest wrażliwa na wszelkiego rodzaju podrażnienia np. zbyt ostre światło lub tarcie brudnymi rękami. Czynniki te mogą prowadzić do wystąpienia stanów zapalnych np.: zapalenie spojówek.  Zobacz hasło spojówka w Wikisłowniku
Bibliografia
 Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Gruczoł tarczkowy (gruczoł Meiboma) (łac. glandula tarsalis) - zmodyfikowany gruczoł łojowy obecny wewnątrz tarczki powieki, w formie rzędów prostopadłych do jej wolnego brzegu. Rzędy mają żółtawe zabarwienie i mogą prześwitywać przez spojówkę po wywróceniu powieki.
Tkanka łączna włóknista luźna - inaczej tkanka łączna wiotka, jest rodzajem tkanki łącznej właściwej, która posiada wszystkie rodzaje komórek i włókien (elastyczne, retikulinowe, kolagenowe). Substancja podstawowa tej tkanki układa się w charakterystyczne blaszki, które można mechanicznie oddzielić od siebie. Włókna i komórki spoczywają w tych blaszkach, a pomiędzy nimi znajduje się płyn tkankowy. Nadmiar płynów powoduje obrzęk.
Czy wiesz że...? beta Worek spojówkowy (łac. saccus conjunctivae) to szczelinowata potencjalna przestrzeń znajdująca się między spojówką powiek a spojówką gałki ocznej. W warunkach prawidłowych obie spojówki przylegają do siebie wskutek nawilżenia ich łzami, jednakże w stanach chorobowych może nagromadzić się tamże np. wydzielina ropna lub znajdować się ciało obce.
Zapalenie, reakcja zapalna (łac. inflammatio) - uporządkowany proces rozwijający się w tkance unaczynionej pod wpływem czynnika uszkadzającego. Zapalenie może być spowodowane czynnikami: chemicznymi, fizycznymi, biologicznymi (zakażenie drobnoustrojami chorobotwórczymi) - ogólnie czynnikami egzogennymi lub endogennymi. Celem zapalenia jest szybkie i selektywne zgromadzenie komórek zdolnych do usunięcia danego czynnika szkodliwego i rozpoczęcie naprawy powstałego uszkodzenia.
Twardówka (łac. sclera) - gruba, biała warstwa ochronna, nadająca kształt gałce ocznej, otaczająca oko od strony oczodołu, na powierzchni gałki ocznej przechodzi w rogówkę. W części tylnej, w miejscu gdzie twardówka przechodzi w pochewkę nerwu wzrokowego, grubość jej jest największa i wynosi 1,3 mm. W części przedniej jest najcieńsza i jej grubość równa się 0,3 mm. Twardówka jest słabo unaczyniona i mało czuła. U ssaków zbudowana jest z tkanki łącznej włóknistej; u pozostałych kręgowców zawiera również elementy chrząstki i tkanki kostnej.
Rogówka (łac. cornea) – wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej w jej przedniej części. Ludzka rogówka ma ok. 11,5 mm średnicy i grubość 0,5-0,6 mm w środkowej części oraz 0,6-0,8 mm w części obwodowej. Za rogówką znajduje się ciecz wodnista a za nią soczewka. Rogówka nie jest unaczyniona, naczynia upośledzałyby jej przezierność. Odżywia się dzięki dyfuzji – przez łzy i ciecz wodnistą gałki ocznej, a także dzięki neurotrofinom dostarczanym przez unerwienie rogówki. Posiada dużo zakończeń bólowych, włókien bezrdzennych.
Migotka (łac.: membrana nictitans), błona migawkowa, przesłona migawkowa, migawka, trzecia powieka (palpebra tertia) – spotykany u większości kręgowców lądowych i niektórych ryb spodoustych rodzaj powieki, zdwojenie spojówki, występujące w przyśrodkowym (donosowym) kącie oka, zwykle w postaci przezroczystej błony chroniącej gałkę oczną przed urazami. Może być nasuwana na oko, czyści i zwilża rogówkę. U większości ptaków dziennych jest przezroczysta, u sów i u pluszcza nieprzezroczysta. U hatterii może być przesuwana poziomo od wewnątrz do zewnątrz oka, podczas gdy górna i dolna powieka pozostają otwarte.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
