Spojler - motoryzacja - Polski Serwis Naukowy

Samochody sportowe Toyota MR2 są fabrycznie wyposażone w tylne skrzydło, mające jednak raczej tylko dekoracyjny charakter.

Przykład pociągu drogowego w Australii. Ciągnik siodłowy jest wyposażony w spojler dachowy.

Spojler (od angielskiego spoil - psuć) – w motoryzacji tak są określane wszelkie dodatkowe owiewki, odchylacze opływu, skrzydła nadwozia pojazdu drogowego, mające polepszyć jego własności aerodynamiczne, zmniejszające opór, ustateczniające lub zwiększające nacisk kół na jezdnię, ale także bywające często tylko elementami stylizacji nadwozia. Z punktu widzenia semantyki poprawne jest jednak używanie tu określenia spojler tylko w odniesieniu do elementów powodujących oderwanie opływu na tylnej krawędzi dachu lub w pobliżu, co psuje opływ, stabilizuje miejsce jego oderwania, zmniejsza siłę wynikającą z podciśnienia w tym rejonie i zwiększa w ten sposób siłę docisku kół. Natomiast odsunięte od nadwozia profilowane płaty, ustawione pod odpowiednim kątem natarcia i wytwarzające siłę nośną skierowaną w dół (typowy przykład to bolidy F1) nie powinny być nazywane "spojlerami", ale "skrzydłami". Po raz pierwszy został użyty przez F1 w roku 1968 w modelach Lotus 49 w wersji "B", Brabham BT26 i Ferrari 312/68 F1.

Samochód ciężarowy - pojazd mechaniczny, silnikowy, przeznaczony do przewozu towarów, ciągnięcia naczepy, przyczep (nie będący ciągnikiem rolniczym) lub do przewozu ludzi (a nie będący autobusem), o masie dopuszczalnej całkowitej powyżej 3500 kg.

Włókno węglowe (włókno karbonizowane) – włókno powstające w wyniku kontrolowanej pirolizy poliakrylonitrylu i innych polimerów organicznych, składające się prawie wyłącznie z rozciągniętych struktur węglowych podobnych chemicznie do grafitu.

Wśród tak nazywanych spojlerów wyróżniamy, dla samochodów osobowych:

skrzydło profilowane — z regulowanym profilem i kątem nachylenia wektora docisku,

skrzydło stałe — tzw. „lotka” charakteryzuje się małymi oporami przy niskich prędkościach, ale brak regulacji kąta docisku,

skrzydło przednie — stosowane w samochodach wyścigowych, aby wywołać docisk przedniej osi do powierzchni drogi, rzadko stosowany w seryjnych samochodach.

W samochodach ciężarowych owiewki (oprofilowania) dachowe służą do zmniejszania oporów wywołanych wysokim ładunkiem znajdującym się za kabiną.

Samochód osobowy – pojazd mechaniczny, silnikowy, zdolny do przewożenia nie więcej niż dziewięciu osób (wraz z kierowcą) i niewielkiego bagażu. Do jego prowadzenia uprawnia prawo jazdy kategorii B.

Duraluminium (skrótowo: dural) to ogólna nazwa stopów metali, zawierających głównie aluminium oraz dodatki stopowe: zwykle miedź (2,0-4,9%), mangan (0,3-1,0%), magnez (0,15-1,8%), często także krzem, żelazo i inne w łącznej ilości ok. 6 do 8%, przeznaczony do przeróbki plastycznej. Gęstość duraluminium to ok. 2800 kg/m³ (przy 2700 dla czystego glinu). Po poddaniu stopu przesycaniu, a następnie starzeniu (utwardzanie wydzieleniowe lub inaczej dyspersyjne), posiada on wysoką wytrzymałość mechaniczną: wytrzymałość doraźna ponad 400 MPa. Najlepsze własności wytrzymałościowe uzyskuje po starzeniu naturalnym. Zastosowanie: m.in. w lotnictwie do części konstrukcyjnych, skateboardingu w konstrukcji trucków. niegdyś także do ram naziemnych pojazdów sportowych, itp. Istnieje także dural cynkowy, który ma większą zawartość cynku 5-7% oraz miedzi, magnezu i manganu.

Elementy takie są najczęściej zbudowane z trwałych i lekkich materiałów, m.in. z włókna węglowego, duraluminium.

Zobacz też

tuning samochodów