|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Powstawanie nowych neuronów w dojrzałym mózgu przez wiele dekad uważane było za niemożliwe. Od kilkunastu lat wiadomo już, że neurogeneza w wieku postnatalnym - czyli narodziny nowych komórek nerwowych u dorosłych osobników - jest... 22 kwietnia - podczas Gali Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich w Bibliotece Narodowej - w Warszawie zostaną zainicjowane obchody 200-lecia urodzin Samuela Orgelbranda -warszawskiego wydawcy, drukarza i księgarza, jednego z najznakomitszych XIX-wiecznych polskich wyda... Internauci mogą w prostym teście sprawdzić swoją wiedzę o wirusie brodawczaka ludzkiego (HPV), którym zakaża się w ciągu życia ponad 80 proc. aktywnych seksualnie osób. Przewlekła infekcja HPV odpowiada za blisko 100 proc. przypadków raka szyjki macicy.... Warstwy polichromii z czasów Bolesława Pobożnego i krzyże w prezbiterium kaplicy Męki Pańskiej, które fundowali ówcześni władcy odkryto w trakcie prac renowacyjnych w XIII - wiecznym kościele ojców franciszkanów w Kaliszu. ,,Podczas prac konserwatorskich odsłonięto ... Polityka opracowana w celu hamowania zmian klimatu będzie skuteczna jedynie wtedy, kiedy zagadnienia klimatyczne zostaną w pełni włączone do innych obszarów polityki, takich jak podatki czy plany zagospodarowania przestrzennego - czytamy w nowym raporcie. Raport pt. "Integracja, ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Spowiedź powszechnaCzy wiesz że...? Akt pokuty (łac. Actus pænitentialis) jest ważną częścią obrzędów wstępnych Mszy świętej. Składa się ona z czterech ważnych elementów – wezwania kapłana, chwili ciszy, formuły wyznania grzechów oraz absolucji, a więc prośby kierowanej przez kapłana w imieniu całej zgromadzonej wspólnoty o przebaczenie wyznanych grzechów. Starokatolicyzm - treść nauczania Kościołów starokatolickich, całość przyjętych w nim zasad odnoszących się do wiary, moralności, życia religijnego i funkcjonowania Kościoła. Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich. Spowiedź powszechna – w obrządku rzymskim (tak klasycznym - nadzwyczajnym, jak i zreformowanym - zwyczajnym) część Mszy świętej, kiedy kapłan oraz wierni odmawiają akt pokuty, który - wg nauki Kościoła katolickiego - gładzi grzechy powszednie. Spowiedzi powszechnej w kościele rzymskokatolickim nie należy mylić z rozgrzeszeniem udzielanym przez kapłana wszystkim obecnym, bez indywidualnego wyznawania grzechów. W kościołach starokatolickich spowiedź święta powszechna ma charakter spowiedzi całkowitej tzn. uczestniczący w niej wszyscy pełnoletni penitenci otrzymują odpuszczenie wszystkich grzechów. Dzieci i młodzież do lat 18. mają obowiązek przystępowania do spowiedzi konfesjonałowej. Wśród kościołów starokatolickich jedynie w Kościele Katolickim Mariawitów (w Polsce) spowiedź powszechna obejmuje wszystkich wiernych niezależnie od ich wieku. Zwyczajna forma rytu rzymskiego (łac. Novus Ordo Missae, pot. Msza, msza posoborowa) - w Kościele katolickim porządek celebrowania mszy obrządku łacińskiego promulgowany w 1969 przez papieża Pawła VI konstytucją apostolską Missale Romanum i przyjęty za podstawowy (zwyczajny) w Kościele zachodnim. Obecnie podstawą celebracji mszy w tej formie jest Mszał Rzymski w wydaniu Jana Pawła II z 2002.
Kompleta (gr. apodeipnon, cs. powieczerije) – w Kościele katolickim ostatnia modlitwa liturgii godzin, odmawiana w nocy przed udaniem się na spoczynek. W prawosławiu nabożeństwo z cyklu dobowego, umieszczane między nieszporami i nokturnem (nabożeństwo środka nocy). W praktyce monastycznej jest odmawiane tuż po kolacji. W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego spowiedź powszechna jest odmawiana w trakcie modlitw u stopni ołtarza i pojawia się w dwóch wersjach: jednej używanej przez kapłana, w której występują zwroty "et vobis, fratres" ("i wam, bracia") oraz "et vos, fratres" ("i was, bracia") a drugiej odmawianej przez ministrantów/lud, w której podane słowa zastępuje się odpowiednio "et tibi, pater" ("i tobie, ojcze") oraz "et te, pater" ("i ciebie, ojcze"). Spowiedź powszechna zawarta jest również w obrzędach Komunii Świętej, stąd w niektórych regionach obecny jest zwyczaj recytowania dodatkowego, trzeciego Confiteor przed Komunią wiernych także w trakcie Mszy Świętej. Liturgia (gr. λειτουργια – działanie na rzecz ludu) – w starożytnej Grecji działania konkretnej osoby lub społeczności na rzecz obywateli, obecnie – publiczna forma kultu religijnego, dotycząca całokształtu zrytualizowanych, zbiorowych i ściśle określonych czynności sakralnych, ustalonych przez kapłanów danej religii.
Kościół Katolicki Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej – wspólnota chrześcijańska prawnie działająca na terenie Polski. Siedzibą władz Kościoła jest miejscowość Felicjanów w powiecie płockim. Zwierzchnikiem Kościoła jest siostra biskupka Damiana Maria Beatrycze Szulgowicz. Kościół liczy 2 120 wyznawców, 20 placówek i 12 duchownych, w tym 8 kobiet. Aktualnie Confiteor jest wypowiadany przez wiernych między innymi podczas: Przypisy
Zobacz teżKonfesjonał - (łac. confessio, -are - sprzętwyznanie, wyznawać; ros. исповедальня) – (mebel) kościelny (znajdujący się w każdym kościele katolickim ) w kształcie zabudowanego krzesła z klęcznikami (bardzo często bogato zdobionego) przy którym ksiądz wysłuchuje spowiedzi. Penitent wyznaje swoje grzechy przed kapłanem, czyni to na klęczniku. Zamontowane kraty (najczęściej zasłonięte tkaniną) mają gwarantować zachowanie intymności.
Nadzwyczajna forma rytu rzymskiego (łac. Forma extraordinaria, pot. Msza trydencka) – w Kościele katolickim porządek celebrowania mszy obrządku łacińskiego promulgowany w 1570 przez Piusa V po Soborze Trydenckim konstytucją apostolską Quo primum. Obecnie podstawą celebracji mszy w tej formie jest Mszał Rzymski w wydaniu Jana XXIII z 1962. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |