Dubeltówka – rodzaj broni palnej, długa broń śrutowa posiadająca 2 komory nabojowe oraz 2 lufy ułożone równolegle obok siebie lub jedna pod drugą (tzw. bok), niegwintowane. Zasadniczo broń myśliwska na niewielkie zwierzęta (ze względu na znaczny obszar rażenia) lub średnie (ze względu na znaczne obrażenia z bliska), najczęściej strzela się z niej do ptaków lub sportowo do dysków. Wymaga przeładowania po oddaniu 2 wystrzałów. Lufy najczęściej umieszczone są poziomo. Rozróżnia się dubeltówki z kurkami zewnętrznymi jak i wewnętrznymi (bezkurkowa). Lufy umieszczone są w baskili, ryglowane tzw. kluczem. Z dubeltówki można strzelać śrutem – głównie do ptaków, albo breneką – głównie do dzików. Współczesne dubeltówki przeszły ewolucję od broni skałkowej, kapiszonowej i lefoszówki (dubeltówki pomysłu Francuza Lefaucheux z nabojem zespolonym).

Język spustowy - część mechanizmu spustowego broni palnej w postaci dźwigni o kształcie przystosowanym do palca wskazującego. Za jej pomocą uruchamia się mechanizm uderzeniowy w celu oddania strzału. Przed przypadkowym naciśnięciem jest zabezpieczony osłoną w postaci kabłąka.

Broń palna - broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową.

Karabin maszynowy - samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest amunicja.