Grzegorz Franciszek Sroka (ur. 21 września 1930 w Gorliczynie, zm. 22 grudnia 2006 w Żywcu) – franciszkanin, zielarz, propagator ziołolecznictwa, gwardian klasztoru w Kalwarii Pacławskiej.

Antoni Rościsław Sroka (ur. 17 stycznia 1864 w Wiskitkach, zm. 25 stycznia 1932 w Warszawie) - inżynier mechanik, bibliotekarz; syn Augusta i Katarzyny z Dattelbaumów, brat Henryka Dzierżysława i Wilhelma Wrócisława. Ukończył szkołę techniczną Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej oraz Wydział Mechaniczny Politechniki w Karlsruhe uzyskując w 1898 r. tytuł inżyniera. Należał do Korporacji Akademickiej "ZAG Wisła". Pracował jako inżynier i dyrektor m.in. w Zakładach Starachowickich, Koniecpolskiej Fabryce Miedzi i Fabryce Celulozy we Włocławku (1906-1907).

Sroka zwyczajna, sroka (Pica pica) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych, zamieszkującego całą Europę (z wyjątkiem terenów wysokogórskich i Islandii), większość Azji (oprócz obszarów wysuniętych najdalej na północ i południe oraz pustyń) i północno-zachodnią Afrykę. Ponadto występuje na Kamczatce i w zachodniej części Ameryki Północnej. W Polsce szeroko rozpowszechniony, średnio liczny ptak lęgowy niżu. Ściśle osiadły. Jest jedynym gatunkiem spoza gromady ssaków, u którego stwierdzono, że rozpoznaje swoje odbicie w lustrze.

Bronisław Sroka (ur. 18 sierpnia 1896 w Brzezinach w obecnym woj. łódzkim, zm. 12 listopada 1920 w Warszawie) – oficer-radiotelegrafista, inżynier elektryk; syn Wilhelma Wrócisława i Ireny z Czarnockich, brat Stanisława. Studiował w Szkole Inżynieryjnej Wojskowej w Sankt Petersburgu i w Akademii Elektrotechnicznej w Paryżu. Po wybuchu I wojny światowej znalazł się w szeregach I Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Dowbora-Muśnickiego. W 1918 r. w Bobrujsku dowodził Oddziałem Radiotelegraficznym wchodzącym w skład I Pułku Inżynieryjnego im. T. Kościuszki. Po likwidacji I Korpusu został dowódcą Centralnej Stacji Radiotelegrafii na Cytadeli w Warszawie. Nocą z 18 na 19 listopada 1918 r. osobiście wysłał do Francji i Stanów Zjednoczonych depesze notyfikujące powstanie niezależnego państwa polskiego. W 1919 r. został szefem radiotelegrafii frontu płd.-zach. Po wojnie pracował jako starszy referent radiotelegrafii w Sekcji Wojsk Łączności Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dn. 1 kwietnia 1920 r. został awansowany do stopnia porucznika, awans podpisał Minister Spraw Wojskowych. gen.-por. Sosnkowski. Zmarł tragicznie na skutek wypadku tramwajowego. Pochowany na Powązkach wraz z ojcem (kw. 168).