|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Austriaccy naukowcy poczynili pewne nieoczekiwane odkrycia, które pokazują sposób, w jaki ssaki mogą wprowadzać znaczące i szybkie zmiany w składzie lipidowym błon komórkowych. Zespół z Instytutu Badawczego Ekologii Fauny i Flory Uniwersytetu... W ramach przełomowych badań prowadzonych pod kierunkiem Massachusetts Institute of Technology (MIT) w USA naukowcy odkryli ewolucyjne powiązanie między ptakami a ssakami. Pomimo znacznych różnic anatomicznych w budowie kory mózgu, ptaki i ssaki korzysta... W dniach 22 - 24 maja 2012 r. w New Forest, Wlk. Brytania, odbędzie się trzecia międzynarodowa konferencja nt. modelowania i monitorowania pożarów lasów oraz zarządzania nimi.
Pożary lasów to niezwykle złożone zjawisko. Wymagane są rozmaite podejścia do kontrolowania pożarów na obszarach wiejskich, ponieważ są one ściśle uzal... Wspólny monitoring populacji niedźwiedzia brunatnego oraz wilka, stworzenie platformy skuteczniej wymiany informacji oraz ewentualnie przygranicznej strefy buforowej dla wilków - takie wnioski płyną z dwudniowej konferencji polsko-słowackiej w ... Głównym składnikiem diety wilków w Polsce Zachodniej są dzikie ssaki kopytne - sarny, dziki i jelenie. W pokarmie drapieżników praktycznie nie zaobserwowano zwierząt gospodarskich - wynika z badań polskich przyrodników opublikowanych w lipcu na łamach ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Ssaki niższeCzy wiesz że...? Beztorbiki (Microbiotheria) – monotypowy rząd torbaczy obejmujący rodzinę beztorbikowatych (Microbiotheriidae) z gatunkiem współcześnie żyjącym (beztorbik bambusowy) i kilkoma gatunkami wymarłymi. Wcześniej łączone były z dydelfami. Mają taki sam wzór zębowy jak dydelfy, jednak ze względu na specyficzny kształt czaszki i szersze siekacze sklasyfikowano je w odrębnym rzędzie. Mrówkożerowate, mrówkożery (Myrmecobiidae) – rodzina torbaczy. Obejmuje jeden gatunek mrówkożernych, małych ssaków, zamieszkujących południowo-zachodnią Australię: Jamrajowate, borsuki workowate (Peramelidae syn. Peroryctidae) – rodzina torbaczy z rzędu jamrajokształtnych. Obejmuje gatunki zwierząt wszystkożernych, zamieszkujących różne środowiska (od pustynnych po wilgotne) Australii i Nowej Gwinei. Formy kopalne znane są od miocenu. Ssaki niższe (Metatheria) – infragromada ssaków żyworodnych, do której zaliczane są torbacze (Marsupialia) oraz spokrewnione z nimi taksony kopalne. Nazwa Metatheria została wprowadzona w 1880 przez T. H. Huxleya. SystematykaW tradycyjnej systematyce ssaków torbacze klasyfikowane były w randze rzędu obejmującego rodziny: W 1987 Aplin i Archer zaproponowali podział ssaków niższych na torbacze amerykańskie i torbacze australijskie. Wśród nich wyłonili 7 rzędów: Koalowate (Phascolarctidae) – rodzina torbaczy. Obejmuje kilkanaście gatunków wymarłych oraz jeden współcześnie żyjący, będący nieoficjalnie symbolem kontynentu, który zamieszkuje. Spore zwierzę nadrzewne, przypominające małego niedźwiedzia zamieszkujące wschodnią Australię. W początkach XX wieku polowano na koale dla ich futra. W samym roku 1924 wyeksportowano z Australii 2 mln skórek tego zwierzęcia. Dzięki ścisłej ochronie nie są już zagrożone wyginięciem, są jednak nagminnie trapione kryptokokozą, wywołującą zapalenie mózgu, stawów i płuc. Choroba jest poważna i stanowi dla tych zwierząt zagrożenie. Wywołuje ją grzyb z rodzaju Cryptococcus, którym koale zarażają się prawdopodobnie zjadając niewielkie ilości ziemi. Sądzi się, że praktyka ta w jakiś sposób ułatwia koalom trawienie liści eukaliptusa, który wraz z bukszpanem (Tristania) stanowi ich jedyne pożywienie. Innym czynnikiem mającym ograniczający wpływ na liczebność tych zwierząt jest przenoszona drogą płciową choroba bakteryjna wywoływana przez Chlamydia trachomatis.
Zbójnikowate (Caenolestidae) – rodzina małych, naziemnych torbaczy zaliczanych do skąpoguzkowców (Paucituberculata). Obejmuje zwierzęta przypominające ryjówki, zamieszkujące w zachodniej części Ameryki Południowej. W zapisie kopalnym znane od oligocenu. FilogenezaMożliwy kladogram Metatheria o Metatheria [Marsupialia sensu lato] |?- †Sinodelphys |-- †Holoclemensia |-- †Deltatheroida `--o “Neometatheria” |?- †Aenigmadelphys |?- †Anchistodelphys |?- †Neometatheria genera et species indet. |?= †Boreometatheria `--o Notometatheria |?- †Ischyrodelphis |?- †Xenodelphis |?- †Pascualdelphys |?- †Peradectidae |-- †Sparassodonta `--o Marsupialia sensu lato |?- Paucituberculata (skąpoguzkowce) `--+-- †Hondadelphys `--+-- †Pucadelphys `--+-- †Andinodelphys `--o Marsupialia sensu Rougier, Wible, & Novacek, 1998 |--+?- †Szalinia | `-- Didelphioidea [Didelphimorphia] (dydelfokształtne) `-- Australidelphia Przypisy
Bibliografia
Kangurowate (Macropodidae) – rodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców. Jest drugą pod względem liczby gatunków rodziną torbaczy. Obejmuje ponad 50 gatunków zwierząt nazywanych powszechnie kangurami, czyli zwierzętami o silnych tylnych nogach i długim, mocnym ogonie, poruszających się skokami. Samice kangurów nazywane są kangurzycami. W klasyfikacji zoologicznej kangurami nazwano kilka gatunków z rodzaju Macropus, a oprócz kangurów do rodziny Macropodidae zaliczane są walabie, drzewiaki, pazurogony, filandry i pademelony. Wcześniej zaliczano również gatunki obecnie wyodrębniane do kanguroszczurowatych (Potoroidae).
Pseudopałankowate (Pseudocheiridae) – rodzina torbaczy z rzędu dwuprzodozębowców wyłoniona z lotopałankowatych (Petauridae). Obejmuje gatunki zamieszkujące w Australii i Nowej Gwinei na obszarach porośniętych lasami lub zaroślami.
Czy wiesz że...? beta Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze magnorder (wyższa od nadrzędu) i parvorder (niższa od infrarzędu).
Dydelfowate, szczury workowate (Didelphidae) - rodzina torbaczy z rzędu dydelfokształtnych. Obejmuje gatunki wszystkożernych, niewielkich ssaków podobnych do szczura. W zapisach kopalnych są znane z pokładów górnej kredy.
Wilki workowate (†Thylacinidae) - rodzina wymarłych, drapieżnych torbaczy z rzędu niełazokształtnych. Najbardziej znany jest wilk workowaty (Thylacinus cynocephalus). Wilki workowate zamieszkiwały Australię i Tasmanię. Na kontynencie australijskim zostały wyparte przez dingo ok. 3000 lat temu. Na Tasmanii zostały wytępione przez człowieka. Ostatnie okazy wyginęły w początkach XX wieku. Pozostałe gatunki zaliczane do rodziny Thylacinidae żyły w Australii w czasach prehistorycznych.
Thomas Henry Huxley (ur. 4 maja 1825 w Ealing w Middlesex, zm. 29 czerwca 1895 w Eastbourne w Sussex) - angielski zoolog, paleontolog, filozof i fizjolog, z wykształcenia lekarz, członek Royal Society, w latach 1883-1885 jego prezes, profesor Royal School of Mines i Royal College of Surgeons
Krety workowate (Notoryctidae) – rodzina torbaczy. Obejmuje 2 gatunki podobne do złotokretów, prowadzące podobny tryb życia. Oba zamieszkują Australię (południowo-zachodnią jej część). Krety workowate są dość słabo poznanymi zwierzętami. Podobnie jak ich odpowiedniki należące do szczepu łożyskowców (złotokrety i kretowate), krety workowate odżywiają się dżdżownicami i bezkręgowcami.
Niełazowate, workowce drapieżne (Dasyuridae) – rodzina torbaczy występujących w krainie australijskiej. Obejmuje gatunki drapieżne, według większości systematyków prymitywne ewolucyjnie. Blisko spokrewnione z nimi są owadożerne mrówkożerowate, według nowszej klasyfikacji (zobacz torbacze) zaliczane wraz z nimi do rzędu niełazokształtnych.
Dwuprzodozębowce (Diprotodontia) – najliczniejszy rząd torbaczy, do którego zaliczanych jest blisko 120 gatunków charakteryzujących się dużymi, wysuniętymi do przodu dolnymi siekaczami, brakiem dolnych kłów oraz obecnością przeciwstawnych palców. Większość z nich jest roślinożerna, niektóre przystosowały się wtórnie do owadożerności, a ostronóg wyspecjalizował się w spożywaniu nektaru. Najstarsze znane szczątki kopalne pochodzą z oligocenu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |