Stadio delle Alpi (wł. Stadion Alpejski) – nieistniejący już stadion sportowy, należący dawniej do klubu Juventus.

Stadio delle Alpi został wybudowany w 1990 roku na potrzeby Mistrzostw Świata w piłce nożnej, których Włosi byli gospodarzami. Po dwóch latach budowy największą trudnością okazało się nadanie nazwy dla nowej areny piłkarskiej. Propozycje nadania takich nazw jak "Meeting" czy "Agora" szybko zostały porzucone przez radę miasta. Wówczas to pomyślano o górach Alpach, u podnóży których leży Turyn. Stąd też wzięła się nazwa – Stadio delle Alpi. Stadion miał teoretyczną pojemność 70 040 miejsc, ale ze względów bezpieczeństwa zmniejszono jego pojemność najpierw do 67 000, a potem do 60 000 miejsc. Stadion obecnie nie istnieje, a na jego miejscu w latach 2009–2011 wybudowano nowy, typowo piłkarski obiekt, Juventus Stadium.

Historia

Oficjalne otwarcie nastąpiło 31 maja 1990 roku, podczas specjalnie zorganizowanego na tę okazję piłkarskiego meczu towarzyskiego pomiędzy jedenastką gwiazd Juventusu i AC Torino a portugalskim zespołem FC Porto, który przegrał 3:4. Od 1990 obie turyńskie I-ligowe drużyny piłkarskie rozgrywały swoje mecze na Stadio delle Alpi, który należał do miasta.

Stadio delle Alpi nocą

Podczas Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1990, na Stadio delle Alpi odbył się półfinałowy mecz pomiędzy Niemcami a Anglią. Mecz przyciągnął 62 628 widzów. Stadion zaprojektowany był na 70 040 miejsc, ale ze względów na bezpieczeństwo UEFA i FIFA zażądała zmniejszenia liczby miejsc do 60 000, aby skutecznie można było rozdzielić kibiców przeciwnych drużyn. Rekordową liczbę widzów na stadionie zarejestrowano podczas półfinału Ligi Mistrzów pomiędzy Juventusem i Realem Madryt 15 maja 2003 roku. Mecz ten oglądało na stadionie 67 229 widzów. Najczęściej jednak mecze piłkarskie rozgrywane na tym stadionie nie przyciągają więcej niż 40 000 widzów, co powoduje że obiekt jest nierentowny.

Legendarny prezydent Juventusu, Giovanni Agnelli już od początku istnienia stadionu wyrażał swoje niezadowolenie. Uważał, że przez bieżnie znajdującą się wokół murawy, trybuny znajdują się zbyt daleko, przez co widoczność jest bardzo słaba. Dystans od najdalszych rzędów do murawy wynosił 162 metry, co uniemożliwiało dojrzenie piłki. Stadion nie posiadał żadnego miejsca, w którym lekkoatleci mogliby się rozgrzewać, a na samej bieżni zabrakło jednego toru do rozgrywania międzynarodowych zawodów lekkoatletycznych. Stadion nie posiada żadnych urządzeń dla lekkoatletów. W rezultacie na stadionie odbyły się tylko jedne zawody lekkoatletyczne – w 1993 roku.

Zbyt wysokie koszty utrzymania stadionu, doprowadziły do napiętej sytuacji między klubami piłkarskimi i władzami miasta. W 2003 zmiany w radzie miasta pozwoliły na satysfakcjonujące rozwiązanie dla obu turyńskich klubów piłkarskich. Władze Juventusu nabyły od miasta stadion wraz z przyległym terenem za 24 miliony euro. Juventus planuje wybudować na wolnym terenie wokół stadionu centrum handlowe oraz park rozrywki. AC Torino przeniosło się na mniejszy, ale cieszący się większą popularnością wśród mieszkańców miasta Stadio Olimpico di Torino. Miasto obiecało wsparcie przy przebudowie Stadio Olimpico di Torino, które pozwoliło zwiększyć jego pojemność do 25 tysięcy miejsc. Do czasu przenosin w 2006 Torino było dzierżawcą Stadio delle Alpi. Od 2006 roku Juventus stał się jedynym klubem piłkarskim grającym na Stadionie Alpejskim. W 2011 roku w miejsce wcześniej wyburzonego Stadio delle Alpi otwarto nowy obiekt, Juventus Stadium

13 września 1994 roku na stadionie odbył się koncert legendarnej grupy Pink Floyd. Był to jeden z wielu koncertów podczas światowej trasy koncertowej "94 Division Bell Tour" promującej album "The Division Bell".

Trybuny

Cały stadion Alpejski był podzielony na trzy poziomy: najniższy (pierwszy), środkowy (drugi) oraz najwyższy (trzeci). Ze względu na niekorzystne usytuowanie trybun, rzędy pierwsze i ostatnie prawie nigdy nie były zajęte przez kibiców.

La Curva Scirea

Położona była za bramką, co wcale nie ograniczało popularności, jaką się cieszyła. Trybuna La Curva Scirea była miejscem, gdzie przebywały najbardziej zagorzali kibice Bianconerich. Choć cała trybuna była wyposażona w miejsca siedzące, rzadko zdarzało się by ktoś z nich korzystał. Najłatwiej było dostać bilety na poziomie pierwszym. Na poziomie drugim, miejsca zajmowali w całości kibice posiadający roczne karnety. Pojemności wszystkich trzech poziomów wynosiła 15 260 miejsc.

La Curva Nord

Trybuna La Curva Nord znajdowała się po przeciwnej stronie La Curva Scirea. Położona była ona za bramką, zaś zasiadali na niej przede wszystkim kibice zrzeszeni w Centro Juventus Club.

La Tribuna Est

Tribuna Est z założenia zarezerwowana była dla rodzin przychodzących na stadion. Jest to miejsce, gdzie można było usiąść i spokojnie obejrzeć cały mecz. Była dużo tańsza niż La Tribuna Ovest i niemalże zawsze można było na nią nabyć bilety. W lewej jej części wydzielono sektor zarezerwowany dla kibiców drużyn przyjezdnych, który był oddzielony od pozostałych sektorami buforowymi.

La Tribuna Ovest

Była to najdroższa trybuna na Stadio Delle Alpi. Drugi poziom był zarezerwowany w całości dla prasy, komentatorów i ważnych osobistości. Znajdowały się tam loże honorowe. Na pierwszy i trzeci bilety można było nabyć zawsze, ponieważ ze względu na cenę sprzedawały się najgorzej. Tylko kilka razy w historii zdarzyło się, by zabrakło na niej wolnych miejsc.