|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wynalazcy nowych leków przeciw malarii i białaczce, pionier w badaniach nad technologią słoneczną oraz twórca serii pomysłowych adaptacji wymienników ciepła zostali uhonorowani 28 kwietnia w czasie rozdania nagród w konkursie Europejski Wynalazca Roku 2009 w P... Zofia - takie imię wybrano dla jednego z 27 satelitów europejskiego systemu Galileo. Imienia satelicie użyczy 11-letnia Zosia Ćwir z Krasnegostawu, laureatka polskiej edycji konkursu plastycznego dla dzieci, którego wynik ogłoszono w poniedziałek w Wars... 19 listopada 1885 r. w Warszawie urodził się Kazimierz Sosnkowski, generał WP, szef sztabu I Brygady Legionów Polskich. W okresie II RP minister spraw wojskowych i inspektor armii. W latach 1939-1940 Komendant Główny ZWZ. Od lipca 1943 do września 19... Synteza termojądrowa, taka jak odbywa się w Słońcu lub w bombie wodorowej, jest potencjalnym nowym źródłem energii. Nad wywoływaniem tej reakcji pracują uczeni z warszawskiego Instytutu Fizyki Plazmy i Laserowej Mikrosyntezy. Wkr... Studenci i absolwenci wyższych uczelni, do 25. roku życia, którzy chcą rozpocząć działalność gospodarczą na terenie Mazowsza mogą wziąć udział w projekcie "Młodzi w biznesie", prowadzonym przez Wydział Zarządzania Uniwersytetu Wars...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Stanisław Ciołek - biskup To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Warka – miasto w woj. mazowieckim, w powiecie grójeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Warka. Położona jest nad Pilicą. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. radomskiego. Przez Warkę przechodzą drogi wojewódzkie 730, 731 i 736. Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących wg reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem. Stanisław Ciołek herbu Ciołek (ur. 1382 na Mazowszu, zm. 10 listopada 1437 w Poznaniu) – biskup poznański, sekretarz królewski, podkanclerzy królewski Władysława Jagiełły. ŻyciorysJego ojcem był Andrzej Ciołek (wojewoda mazowiecki), a matką Elżbieta z Sulimów. Miał trzech braci Wyganda, Andreasa i Clemensa. W latach 1392-1402 studiował na Uniwersytecie w Pradze, gdzie uzyskał tytuł magistra nauk wyzwolonych, skupiając się na stylistyce łacińskiej. Podczas rządów Władysława Jagiełły został w 1410 powołany na sekretarza kancelarii królewskiej, lecz pozbawiony tej funkcji w 1419 roku za napisanie paszkwilu na królową Elżbietę. Ponownie powołany do pracy w 1420. W tym samym roku zapisał się na Akademię Krakowską, a wkrótce zbliżył się wielkiego księcia Witolda. W latach 1410–1420 brał udział w rokowaniach polsko-krzyżackich, m.in. posłował w roku 1413 do zakonu w sprawach Żmudzi. Współpracował z biskupem krakowskim Zbigniewem Oleśnickim i był jego zwolennikiem. W roku 1410 posłował z nim do Zygmunta Luksemburskiego. W latach 1411-1421 pełnił ubocznie funkcję notariusza ziemi krakowskiej i kapituły krakowskiej. Wkrótce awansował w hierarchii kościelnej, został kanonikiem gnieźnieńskim i poznańskim. W roku 1423, dzięki życzliwości królowej Zofii, uzyskał podkanclerstwo królewskie. W roku 1425 kuria nie dopuściła go do biskupstwa płockiego, wskutek czego zerwał kontakty z Oleśnickim. W 1428 został biskupem poznańskim. Był przeciwnikiem husytyzmu. Władysław II Jagiełło, , zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377-1381 i 1382-1392, król Polski i najwyższy książę litewski w latach 1386-1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
Kazimierz IV Andrzej Jagiellończyk, lit. Kazimieras I Andrius Jogailaitis (ur. 30 listopada 1427 w Krakowie, zm. 7 czerwca 1492 w Grodnie) – wielki książę litewski w latach 1440–1492, król Polski w latach 1447–1492. Jeden z najaktywniejszych polskich władców, za panowania którego Korona, pokonując zakon krzyżacki w wojnie trzynastoletniej, odzyskała – po 158 latach – Prusy Królewskie, a dynastia Jagiellonów stała się jednym z czołowych domów panujących w Europie. Zdecydowany przeciwnik magnaterii przyczynił się do wzmocnienia znaczenia Sejmu i sejmików, co jednak stało się z krzywdą dla mieszczaństwa. 6 lipca 1429 bracia Ciołkowie – Stanisław, biskup poznański i Wygand – datują przywilej w kapitule generalnej poznańskiej o powołaniu parafii w Ostrołęce koło Warki w diecezji poznańskiej. Biskup eryguje kościół parafialny pod wezwaniem Ofiarowania NMP, św. Jana Chrzciciela, Stanisława, Katarzyny i Małgorzaty. W roku 1434 brał udział w Soborze w Bazylei. Jego działalność biskupia, nieudolna administracyjnie, naruszająca przywileje niższych warstw kleru i godząca w interesy miejscowej szlachty, doprowadziła do wybuchu w Wielkopolsce powstania przeciwko niemu. Wówczas schronił się w Krakowie. We wrześniu 1437 roku wrócił do Poznania. Zbigniew Oleśnicki herbu Dębno (ur. 5 grudnia 1389 w Siennie – zm. 1 kwietnia 1455 w Sandomierzu) – biskup krakowski w latach 1423-1455, od 1449 pierwszy kardynał narodowości polskiej, doradca Władysława II Jagiełły i Władysława III Warneńczyka.
Podkanclerzy koronny (łac. subcancellarius, vicecancellarius regni Poloniae) – urzędnik centralny w I Rzeczypospolitej, odpowiedzialny za mniejszą kancelarię państwa. Wchodził w skład senatu jako jeden z ministrów. Znany jest jako poeta polsko-łaciński. Przypuszczalnie to on dopisał nowy, panegiryczny tekst (kontrafaktura) do istniejącego już wcześniej motetu Mikołaja z Radomia, Hystorigraphi aciem mentis... (1426), wychwalając w nim parę królewską, Władysława Jagiełłę oraz Zofię Holszańską i ich narodzonego wówczas potomka, Kazimierza IV Jagiellończyka. Był również autorem łacińskiego tekstu do pieśni Cracovia civitatis, Te civium unitas... skomponowanej przez nieznanego autora w stylu burgundzkim. Panegiryk (z języka greckiego, ang. "panegyric", niem. "Panegyrikus") – gatunek literatury stosowanej, uroczysty tekst pochwalny (mowa, wiersz, list, toast, itp.) sławiący jakąś osobę, czyn, wydarzenie; pełen przesadnego zachwytu, często o charakterze pochlebczym. W starożytnej Grecji nazwą tą określano mowy wygłaszane na pogrzebach wybitnych osobistości, wodzów i polityków, sławiące ich zasługi obywatelskie i patriotyczne. Powszechny zwłaszcza w XVI – XVIII w. Pisany często przez poetów związanych z dworami królewskimi lub magnackimi. W epoce oświecenia starano się zwalczać panegiryzm. W staropolskiej poezji gatunek uprawiali m.in.: Jan Kochanowski, Szymon Szymonowic, Jan Andrzej Morsztyn, Ignacy Krasicki, Adam Stanisław Naruszewicz, Stanisław Trembecki.
Uniwersytet Karola w Pradze, czes. Univerzita Karlova v Praze – uniwersytet w Pradze, założony w 1348 przez króla Czech Karola IV Luksemburskiego, najstarszy uniwersytet w Europie Środkowej. Zmarł 10 listopada 1437 roku w Poznaniu. Pochowany razem z bratem w kościele parafialnym św. Mikołaja w Warce. Z rodu Ciołków (Ostrołęka) wyszedł ród Poniatowskich.
Czy wiesz że...? beta Mikołaj z Radomia (Mikołaj Radomski, Nicolaus Radomiensis, t. Nicolaus de Radom, N. de Radom, Mycolay Radomsky) – najwybitniejszy znany polski kompozytor średniowiecznej muzyki polifonicznej, tworzący w pierwszej połowie XV wieku.
Elżbieta z Pilczy (Pilicy) Granowska (ur. ok. 1372, zm. 12 maja 1420 w Krakowie) – trzecia żona Władysława Jagiełły, królowa Polski, wojewodzianka sandomierska, starościanka ruska i sandomierska, generałówna-starościanka wielkopolska.
Motet (franc. le mot - słowo) – forma muzyczna, wokalna a cappella lub wokalno-instrumentalna, trwale obecna w muzyce od XIII do XIX wieku, pomimo zmian stylistycznych. Największą rolę odegrała w okresach średniowiecza i renesansu, gdy była głównym polem rozwoju polifonii. W wiekach późniejszych wchłaniała techniki wykształcone w innych formach, lub była używana jako archaizm.
Sobór w Bazylei – został zwołany przez papieża Marcina V. Odbył się po jego śmierci, kiedy papieżem był Eugeniusz IV. Został otwarty 23 VII 1431 r. Ze względu na małą liczbę uczestników pierwsze uroczyste posiedzenie odbyło się dopiero 18 XII 1431 r.
Paszkwil (wł. pasquillo) – utwór literacki, często anonimowy, skierowany przeciw konkretnej osobie, ośmieszający ją w sposób oszczerczy i obelżywy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
