Stanisław Ciosek - Polski Serwis Naukowy

Stanisław Józef Ciosek (ur. 2 maja 1939 w Pawłowicach) – polski polityk i dyplomata, działacz PZPR, ambasador w ZSRR i Rosji (1989–1996).

Życiorys

Ukończył Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Sopocie (1961). Pod koniec studiów wstąpił do PZPR. Podjął także działalność w Zrzeszeniu Studentów Polskich, gdzie po ukończeniu studiów pozostał jako pracownik etatowy. Pełnił funkcje sekretarza Komitetu Wykonawczego Rady Naczelnej, wiceprzewodniczącego Rady Naczelnej, a od 1969 do 1973 przewodniczącego Rady Naczelnej ZSP. W latach 1973–1975 był przewodniczącym Rady Głównej Federacji Socjalistycznych Związków Młodzieży Polskiej.

Zrzeszenie Studentów Polskich (ZSP) jest największą organizacją studencką w kraju (działa jako stowarzyszenie, posiada status organizacji pożytku publicznego), skupiającą w prawie 100 radach uczelnianych (jednostka podstawowa) około 10 tys. członków. Jest członkiem Polskiej Rady Młodzieży.

Rozmowy w Magdalence – spotkania władz państwowych PRL z przedstawicielami NSZZ Solidarność, odbywające się od 16 września 1988 roku w Magdalence pod Warszawą. Początkowo miały miejsce w Warszawie przy ulicy Zawrat.

W latach 1971–1980 był zastępcą członka KC PZPR. W 1975 został I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Jeleniej Górze, pełniąc jednocześnie funkcję przewodniczącego lokalnej Wojewódzkiej Rady Narodowej. W lutym 1980 został członkiem KC PZPR, a w listopadzie tego samego roku wszedł w skład Rady Ministrów jako minister do spraw związków zawodowych. W rządzie pozostawał do 1985, w latach 1983–1984 jednocześnie pełnił funkcję ministra pracy, płac i spraw socjalnych.

Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego (PRON) - organizacja polityczna utworzona w okresie stanu wojennego przez PZPR i podporządkowane jej stronnictwa polityczne oraz zależne od władz organizacje katolickie w celu propagandowego wykazania poparcia społeczeństwa dla polityki partii, a w szczególności wprowadzenia stanu wojennego. PRON miał nawiązywać do tradycji działalności Frontu Jedności Narodu, jednoczącego "patriotycznie" nastawionych Polaków różnych orientacji politycznych i światopoglądowych (stąd istotny był udział organizacji katolickich).

Dyplomata lub przedstawiciel dyplomatyczny (ang. diplomatic representative, fr. représentant diplomatique, niem. diplomatischer Vertreter) – oficjalny przedstawiciel państwa za granicą, czyli zatrudniony w dyplomacji.

W 1985 powrócił do pracy w aparacie partyjnym jako kierownik Wydziału Społeczno-Prawnego KC (do 1986). W 1986 objął funkcję sekretarza KC, a także przewodniczącego Komisji Prawa i Praworządności oraz Zdrowia Moralnego KC PZPR. W czerwcu został zastępcą członka, a w grudniu tego samego roku członkiem Biura Politycznego KC PZPR. Od stycznia 1988 do listopada 1989 pełnił również funkcję sekretarza generalnego Rady Krajowej PRON. W latach 1972–1985 sprawował mandat poselski na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji.

Posłowie VIII kadencji (od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985) – posłowie na Sejm PRL, wybrani 23 marca 1980. Złożyli ślubowanie poselskie 2 kwietnia 1980.

Jelenia Góra (niem.: Hirschberg im Riesengebirge, czes.: Jelení Hora, dawniej Hiršberk, Hornšperk) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim w śródgórskiej Kotlinie Jeleniogórskiej nad rzeką Bóbr. Miasto jest siedzibą Zarządu Karkonoskiego Parku Narodowego oraz polską stolicą Euroregionu Nysa.

Od 1988 uczestniczył w rozmowach w Magdalence, a w 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Kandydował w wyborach do Sejmu "kontraktowego" 4 czerwca 1989, ale nie zdobył mandatu. Pozostawał w aparacie partyjnym jako przewodniczący Komisji Prawa i Praworządności oraz Polityki Informacyjnej KC PZPR. W 1990 związał się z SdRP.

Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej (SdRP) – polska partia polityczna wywodząca się z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, istniejąca w latach 1990–1999. Od 1991 wchodząca w skład koalicji Sojusz Lewicy Demokratycznej, przekształconej w 1999 w jednolitą partię o tej samej nazwie. W okresie 1993–1997 współtworzyła koalicję rządową z Polskim Stronnictwem Ludowym. Premierami z ramienia ugrupowania byli Józef Oleksy (1995–1996) i bezpartyjny Włodzimierz Cimoszewicz (1996–1997). W 1995 kandydat partii Aleksander Kwaśniewski wygrał wybory prezydenckie. Przewodniczącymi SdRP byli kolejno: Aleksander Kwaśniewski, Józef Oleksy i Leszek Miller.

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989 na drodze dyktatury proletariatu.

W listopadzie 1989 został ambasadorem PRL w ZSRR. Pozostał w Moskwie po rozpadzie Związku Radzieckiego jako przedstawiciel dyplomatyczny RP w Federacji Rosyjskiej. Misję zakończył w 1996. Podczas prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego był jego doradcą ds. międzynarodowych i polityki wschodniej. Obecnie zasiada w Radzie Fundacji Aleksandra Kwaśniewskiego "Amicus Europae".

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Aleksander Kwaśniewski (ur. 15 listopada 1954 w Białogardzie) – polski polityk, z zawodu dziennikarz. Od 23 grudnia 1995 do 23 grudnia 2005 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2005) oraz estońskim Orderem Białej Gwiazdy II klasy (2002).

Przypisy

Piotr Pytlakowski: Druga kadrowa. polityka.pl, 17 listopada 2001.
Fundacja Aleksandra Kwaśniewskiego "Amicus Europae" – Organy
M.P. z 2006 r. Nr 6, poz. 84
Riiklike autasude andmine. Vastu võetud 13.03.2002 nr 121. riigiteataja.ee. [dostęp 16 września 2011].

Źródła

Stanisław Ciosek w Portalu Historycznym PAP/MHP

Informacje w BIP IPN