Stanisław Lityński - Polski Serwis Naukowy

Stanisław Michał Lityński ( ur. 28 września 1895 w Stanisławowie, zm. 18 kwietnia 1958 w Londynie ) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Po ukończeniu gimnazjum w Stanisławowie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Od 1912 był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich – podoficerem w 24 Polskiej Drużynie Strzeleckiej w Stanisławowie dowodzonej przez podchorążego Stanisława Sosabowskiego. Równocześnie dowodził jedną z trzech stanisławowskich drużyn skautowych tworzących hufiec pod komendą Stanisława Sosabowskiego.

Przegląd Historyczno-Wojskowy (PHW) - Wojskowy Przegląd Historyczny (WPH) - kwartalnik poświęcony polskiej i powszechnej historii wojskowej. W latach 1929–1939 wydawany przez Wojskowe Biuro Historyczne jako "Przegląd Historyczno-Wojskowy", a w latach 1956–1997 przez Wojskowy Instytut Historyczny pod nazwą "Wojskowy Przegląd Historyczny". W 2000 wznowiono edycję kwartalnika pod nazwą "Przegląd Historyczno-Wojskowy" z zachowaniem tradycji obu poprzedników i ciągłości numeracji zeszytów (numerów) od 1929. Do 2007 wydano łącznie 216 zeszytów kwartalnika.
Franciszek Skibiński (ur. 15 sierpnia 1899 w Monachium, zm. 16 maja 1991 w Warszawie) – generał dywizji WP, pisarz wojskowy, teoretyk i badacz sztuki wojennej, doktor nauk humanistycznych, uczestnik czterech wojen: I wojny światowej, wojny polsko-ukraińskiej, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej.

W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich, lecz będąc oficerem rezerwy został zmobilizowany do c.k. armii. W okresie od kwietnia do listopada 1918 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej we Lwowie i Stanisławowie. W listopadzie tego roku był aresztowany przez Ukraińców. Od stycznia do kwietnia 1919 dowodził kompanią powiatową w Limanowej. Do czerwca 1921 dowodził kompanią i batalionem w 2 Pułku Strzelców Podhalańskich. Urlopowany z wojska dla ukończenia studiów. Powrócił w lutym 1923 i przez 9 kolejnych miesięcy pełnił służbę w Oddziale I Sztabu Generalnego WP. Po pomyślnym złożeniu egzaminów, z dniem 1 listopada 1924 przydzielony został do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1924-1926. Po ukończeniu nauki otrzymał tytuł oficera Sztabu Generalnego i ponowny przydział do SG WP. Do listopada 1927 był kierownikiem referatu, a następnie wykładowcą taktyki ogólnej w WSWoj. Z dniem 20 listopada 1932 przeniesiony do 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie na stanowisko zastępcy dowódcy. W październiku 1934 powierzono mu dowództwo 85 Pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce. W październiku 1937 powrócił do WSWoj. na stanowisko wykładowcy taktyki ogólnej. W szkole wykładał do sierpnia 1939. Równocześnie od 23 marca 1939 pełnił funkcję szefa sztabu Armii „Poznań”. Na tym stanowisku odbył kampanię wrześniową i uczestniczył w bitwie nad Bzurą. Po kapitulacji Warszawy w niewoli niemieckiej, w oflagu VII A w Murnau, gdzie prowadził wykłady z taktyki. Po zakończeniu II wojny światowej w Europie skierowany do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Do listopada 1945 odbył praktykę na stanowisku II zastępcy dowódcy 5 Kresowej Dywizji Piechoty. Przeniesiony do Londynu objął przewodnictwo Podkomisji Historycznej Armii Krajowej. Od 10 grudnia 1946 pełnił służbę w Samodzielnej Sekcji Badań Wojskowo-Historycznych, przemianowanej później na Komisję Historyczną byłego Sztabu Głównego WP. Zmarł 18 kwietnia 1958 w Londynie. Pochowany na cmentarzu North Sheen. Pośmiertnie awansowany na generał brygady ze starszeństwem z dnia 1 stycznia 1964.

Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr. - colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie.
C. K., C. i K. (niem. K. u. k., kaiserlich und königlich, lub k.-k., kaiserlich-königlich, węg. cs. és kir., császári és királyi) – skrót od określenia cesarsko-królewski; pochodzi od tytułu władcy Austro-Węgier, który był cesarzem Austrii i królem Węgier jednocześnie. W przypadku wspólnych instytucji obu państw (armia, MSZ, Ministerstwo Skarbu) zapisywany po polsku w formie C. i k., będącej dosłownym tłumaczeniem z niemieckiego (Cesarski i królewski), w przypadku Galicji C.k..

Opinie:

Franciszek Skibiński, słuchacz XIV promocji WSWoj. 1933-1935 – „(...) od razu zyskał zarówno nasze uznanie , jak i sympatię. Był równie doświadczony, wykształcony i uzdolniony, jak Jaklicz, natomiast o wiele mniej grandilokwentny, a za to prostszy i bardziej przystępny. Doprowadził naszą promocję do zwycięskiego zakończenia i wspominamy go jak najlepiej. (...)”

Opinia sporządzona przez Juliusza Rómmla prawdopodobnie w marcu lub kwietniu 1945 w oflagu VII A Murnau – „Nadaje się do pracy w sztabach oraz na stanowisko dowódcze, do dowódcy dywizji włącznie”.

Ukraińcy (Українці) – naród słowiański mieszkający w Europie wschodniej, głównie na Ukrainie (także w krajach sąsiednich: w Rosji, Białorusi, Polsce, Słowacji i Mołdawii), zaliczający się do Słowian wschodnich.
Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)