Stanisław Niwiński - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy aktora. Zapoznaj się również z: Stanisław Niwiński (prezydent Włocławka).

Grób Stanisława Niwińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Stanisław Niwiński (ur. 8 maja 1932 w Warszawie, zm. 4 maja 2002 tamże) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Znicz olimpijski - polski film wojenny z 1969 roku na podstawie opowiadania Cezarego Chlebowskiego Nocne szlaki. Opowieść o narciarzach-łącznikach będacymi kurierami na trasie Zakopane-Budapeszt.

Kielce – miasto wojewódzkie położone w południowej części centralnej Polski, stolica województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich nad rzeką Silnicą. Stanowi regionalny ośrodek gospodarczy, turystyczny oraz wystawienniczo-targowy. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 203 804 mieszkańców. Na terenie Kielc znajduje się 5 rezerwatów przyrody.

Życiorys

Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową o kierunku zegarmistrzowskim w Krakowie, a następnie Liceum Techniki Dentystycznej. Rozpoczęte studia na krakowskiej Akademii Medycznej przerwał i zdał egzaminy do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego, którą ukończył w 1956.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Westerplatte – polski film fabularny w reżyserii Stanisława Różewicza z 1967 roku. Przedstawia on obronę Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte we wrześniu 1939.

Od 1956 występował w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. W 1958 przeniósł się do Teatrów Dramatycznych w Poznaniu, a w 1959 do Teatru Śląskiego w Katowicach. Od 1963 występował w teatrach warszawskich: Klasycznym (1963–1965), Ateneum (1965–1967) i Polskim (1967–1997).

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Panienka z okienka – polski film fabularny z 1964 roku. Adaptacja popularnej powieści historycznej Jadwigi Łuszczewskiej (Deotymy) dotyczącej związku gdańskiej mieszczanki i polskiego marynarza w XVII-wiecznym Gdańsku. Na planie filmowym spotkali się po raz pierwszy Pola Raksa i Janusz Gajos – później popularna para filmowa w serialu Czterej pancerni i pies.

Był mężem Anny Ciepielewskiej i Anny Majewskiej-Niwińskiej oraz ojcem Sebastiana.

Zmarł na raka.

Filmografia (wybór)

(1963) Gdzie jest generał... – oberleutnant SS

(1964) Panienka z okienka – Zbigniew Kalinowski, wnuk Strusia, brat Marysi-Hedwigi, sekretarz księcia Ossolińskiego

(1964) Spotkanie ze szpiegiem – krótkofalowiec Janusz Giedrowski, kochanek agentki Marii

(1965) Powrót doktora von Kniprode – kapitan Karcz

(1967) Westerplatte – strzelec Jan Połeć

(1967–1968) Stawka większa niż życie (serial telewizyjny) – por. Neumann (odc. 10 W imieniu Rzeczypospolitej)

(1969) Znicz olimpijski – Bolek

(1972) Chłopi – Pietrek, parobek Boryny

(1973) Czarne chmury (serial telewizyjny) – rotmistrz Zaremba

(1973) Hubal – plutonowy Józef Alicki, członek oddziału "Hubala"

(1974) Karino (serial telewizyjny) – Rusin

(1975) Dyrektorzy (serial telewizyjny) – inż. Piotr Gajda, syn Ignacego, w 1970 dyrektor "Fabelu"

(1975) Kazimierz Wielki – Dobrogost

(1978) Życie na gorąco (serial telewizyjny) - Kornel Preiss, współwłaściciel pensjonatu "Złota Podkowa"

(1980) Polonia Restituta – Erazm Piltz, współpracownik Romana Dmowskiego

(1982) Polonia Restituta – Erazm Piltz, współpracownik Romana Dmowskiego

(1982) Na tropach Bartka – Kasicki, dyrektor stadniny, ojciec Maćka

(1984) Umarłem, aby żyć – chirurg ze szpitala Dzieciątka Jezus

(1986) Blisko, coraz bliżej (serial telewizyjny) – doktor Jerzy (Antoni) Kulicki

(1987) Czarne Stopy – "Leśne Oko"

(1987) MR Tański – inż. Tadeusz Tański

(1987) Dorastanie – dyrektor fabryki (odc. 7.)

(1987) Rzeczpospolitej dni pierwsze – marsz. Edward Śmigły-Rydz

(1988) Banda Rudego Pająka – major

(1989) Virtuti - kapitan WP

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi (1979)

Nagroda na I Festiwalu Teatrów Śląska i Opolszczyzny we Wrocławiu za rolę tytułową w Kordianie Juliusza Słowackiego w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach (1960)

Przypisy

Teatralia - Duda na drzewie. teatry.art.pl.

Linki zewnętrzne

Stanisław Niwiński w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)

Stanisław Niwiński w bazie filmweb.pl

Stanisław Niwiński w bazie filmpolski.pl

Stanisław Niwiński w bazie e-teatr.pl

Stanisław Niwiński w bazie stopklatka.pl