|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Masowe rekonstrukcje wydarzeń historycznych, z udziałem popularnych aktorów oraz wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych, zaplanowano od czerwca do września w ramach projektu "Wielki Teatr Historii". Patronuje mu minister kultury Bogdan Zdroje... Pod hasłem "Humanistyka XXI wieku" odbędzie się w Warszawie konferencja naukowa, na której doktoranci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego (UW) zaprezentują swoje badania. Obrady potrwają od 20 do 22 lutego. Honorowym patronatem objął... II Konferencja Studentów Archeologii Starożytnego Egiptu odbędzie się 22 i 23 kwietnia w Sali Audiowizualnej Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. Wstęp na imprezę jest wolny.Sympozjum zorganizowały: Sekcja Kultury Starożytnej Koła Naukowego "Sfera Inicj... Ponad 300 osób z 24 krajów uczestniczy w pięciodniowym Izraelsko-Polskim Zjeździe Matematycznym, który rozpoczął się w poniedziałek w Łodzi. Podczas inauguracji zjazdu wręczono m.in. Międzynarodową Nagrodę im. Stefana Banacha za pracę doktorską. Nagrodę od... Darmowe, roczne warsztaty literackie w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, wydanie tomiku poetyckiego oraz publikacja wierszy w ogólnopolskim magazynie ,,Bluszcz" - to wybrane nagrody, które można zdobyć w pierwszej ed...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Stanisław WinczewskiCzy wiesz że...? Cmentarz Bródnowski (Bródzieński) – zabytkowy cmentarz w Warszawie przy ul. św. Wincentego 83. Rozciąga się między Targówkiem a Nowym Bródnem. Zajmuje powierzchnię 114 hektarów, a obwód murów liczy 5 km. Na cmentarzu pochowanych jest ok. 1,2 mln osób. Pod względem liczby pochowanych jest jednym z największych cmentarzy Europy. Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego. IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego. Stanisław Winczewski (ur. 1 stycznia 1908 w Łodzi, zm. 24 grudnia 1972 w Otwocku) – polski aktor i reżyser teatralny. II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 lipca 2010 zawiera informacje o 460297 filmach, 32874 serialach i 1273718 ludziach filmu). Od 1929 pobierał naukę w Państwowej Szkole Dramatycznej w Warszawie, w 1932 otrzymał dyplom ukończenia i wyjechał do Łodzi, gdzie występował na scenach Teatrów Miejskich. W sezonie 1935/1936 występował w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy, a rok później w Teatrze Polskim w Poznaniu. W 1937 powrócił na dwa lata do Bydgoszczy, ale latem 1939 wyjechał do Warszawy aby wstąpić do zespołu aktorów Teatru 8.15. Podczas II wojny światowej grał w jawnie działającym Teatrze Nowym. W sezonie 1945/1946 grał w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, a następnie przeniósł się do Teatru im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, gdzie poza grą aktorską reżyserował spektakle. Pięć lat później przeniósł się do Łodzi gdzie grał kolejno w Teatrze Małym (1951/1952), Teatrze Nowym (1952/1953) oraz w Teatrze im. Stefana Jaracza (od 1953 do 1957). Od 1957 do 1962 występował na deskach Teatru Dramatycznego w Warszawie, a od 1962 do 1966 w katowickim Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego. W 1966 wrócił do Warszawy i został aktorem w Teatrze Klasycznym, w 1972 scenę tę rozwiązano i Stanisław Winczewski przystąpił do trupy aktorskiej Teatru Rozmaitości, gdzie świętował czterdziestolecie pracy scenicznej. Zmarł 24 grudnia 1972 i spoczął na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 23A-V-8). Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.
Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi jest najstarszym łódzkim teatrem, kontynuatorem tradycji najstarszej stałej sceny w mieście uruchomionej 6 października 1888 z inicjatywy Łucjana Kościeleckiego przy ul. Piotrkowskiej. Inauguracyjną sztuką wystawioną w teatrze było "Małżeństwo Apfel" Kazimierza Zalewskiego. Po pożarze gmachu przy ul. Piotrkowskiej, teatr został przeniesiony do budynku przy ul. Cegielnianej 63 (obecnie ul. Jaracza 27), gdzie działa do dziś. Zanim teatr zyskał jako patrona Stefana Jaracza, znany był jako Teatr Polski a później jako Teatr Miejski. W czasie II wojny światowej teatr działał jako niemiecki Theater zum Litzmannstadt. Po wyzwoleniu zespół Teatru Wojska Polskiego kierowany przez Władysława Krasnowieckiego, obrał sobie jako swoją siedzibę gmach obecnego teatru. Po przeniesieniu się w 1949 roku części zespołu Teatru Wojska Polskiego do Warszawy, teatrowi nadano imię Stefana Jaracza. Kariera zawodowaFilmografiaBibliografiaLinki zewnętrzneTR Warszawa (Teatr Rozmaitości) − teatr w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 8. Jest jednym z najważniejszych polskich teatrów w ostatniej dekadzie. Jego wysoką pozycję potwierdzają liczne nagrody zdobyte na krajowych i zagranicznych festiwalach. W TR Warszawa wystawiane są sztuki Grzegorza Jarzyny (dyrektor artystyczny od 1998 roku, a od 2006 także dyrektor naczelny), René Pollescha, Krystiana Lupy, Jana Klaty, Krzysztofa Warlikowskiego oraz przedstawicieli młodego pokolenia: m.in. Przemysława Wojcieszka i Michała Borczucha.
Otwock (wymowa ?/i) – miasto i gmina w województwie mazowieckim, siedziba powiatu otwockiego, w Dolinie Środkowej Wisły. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego. Otwock wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej, a od centrum stolicy oddalony jest o około 28 km.
Czy wiesz że...? beta Teatr Polski w Poznaniu - zbudowany w latach 1873 - 1875 po długoletnich staraniach na uzyskanie zgody rządu pruskiego, wg projektu Stanisława Hebanowskiego. Budynek stanął na podwórzu kamienicy w Poznaniu przy ul. 27 Grudnia (wówczas ul. Berlińska). Dziś jest widoczny, ponieważ podczas walk w 1945 roku owa kamienica została zniszczona. Budowa została sfinansowana ze składek społecznych (świadczy o tym napis "Naród Sobie"). Teatr pełnił ważną funkcję w zachowaniu polskości, będąc stałą sceną, na której wystawiano w języku polskim.
Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy – największy i najbardziej znany teatr w Bydgoszczy mieszczący się przy al. Mickiewicza 2. Obecnie dyrektorem teatru jest Paweł Łysak.
Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi - łódzki teatr działający od 1949 roku. Scena powstała z inicjatywy młodych wychowanków łódzkiej szkoły teatralnej Leona Schillera, którzy za cel postawili sobie stworzenie współczesnego wojującego teatru politycznego. Inauguracją działalności teatru była premiera sztuki Vaška Káňi - "Brygada szlifierza Karhana" w dniu 12 listopada 1949. Początkowo teatr działał w gmachu Domu Żołnierza przy ul. Daszyńskiego 34 (dziś ul. Tuwima) ale już w 1951 roku przeniósł się do swojej obecnej siedziby przy ul. Więckowskiego 15. Pierwotny zespół teatru stanowiły 23 osoby, a wśród nich: Kazimierz Dejmek, Dobrosław Mater, Tadeusz Mierzejewski, Janusz Warmiński, Jerzy Merunowicz, Stanisław Łapiński, Barbara Rachwalska, Bronisława Bronowska, Józef Pilarski, Wojciech Pilarski, Tadeusz Minc i Andrzej Wydrzyński. W ciągu blisko sześćdziesięcioletniej historii teatru związani z nim byli tacy artyści jak: Bogdan Baer, Ludwik Benoit, Jacek Chmielnik, Ryszard Dembiński, Władysław Dewoyno, Krystyna Feldman, Mikołaj Grabowski, Maciej Grzybowski, Barbara Horawianka, Irena Szewczyk, Emil Karewicz, Janusz Kłosiński, Gustaw Lutkiewicz, Jan Machulski, Bohdana Majda, Zygmunt Malawski, Mirosława Marcheluk,Tadeusz Schmidt, Bogusław Sochnacki, Mieczysław Voit czy Zygmunt Zintel. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |