Stanisław Wisłocki - Polski Serwis Naukowy

Stanisław Wisłocki (ur. 7 lipca 1921 w Rzeszowie, zm. 31 maja 1998 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent i pianista. Autor utworów orkiestrowych, kameralnych i fortepianowych.

Życiorys

Studia muzyczne rozpoczął u Seweryna Barbaga we Lwowie, kontynuował w Timisoarze i w Bukareszcie u George Simonisa i Emila Michaila. W latach 1942 - 1945 pozostawał pod artystyczną opieką George'a Enescu. W Rumunii rozpoczął też swoją karierę artystyczną, występując jako pianista i dyrygent.

Wojciech Michniewski (ur. 4 kwietnia 1947 w Łodzi) - dyrygent polski. Jest bardzo wszechstronny, prowadzi zarówno koncerty symfoniczne, jak i spektakle operowe. Obok repertuaru klasycznego jest ceniony za interpretacje muzyki współczesnej. Wystąpił w rolach dyrygentów w kilkunastu filmach.

Światosław Teofilowicz Richter, ros. Святослав Теофилович Рихтер, (ur. 20 marca 1915 w Żytomierzu - zm. 1 sierpnia 1997 w Moskwie), rosyjski pianista, jeden z największych pianistów XX wieku, doskonale znany ze swoich interpretacji, wirtuozerii i bogatego repertuaru.

Po powrocie do Polski w 1945 założył w Warszawie orkiestrę kameralną Towarzystwa Krzewienia Polskiej Muzyki Ludowej. Dwa lata później zorganizował Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Poznańskiej, której był dyrektorem artystycznym i pierwszym dyrygentem przez 11 lat. Dyrygent Filharmonii Warszawskiej (1961 - 1967), dyrektor i kierownik artystyczny Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach (1978 - 1982).

Filharmonia Narodowa – państwowa instytucja kultury z siedzibą w Warszawie. Istnieje od 1901 roku. Cyklicznie organizuje festiwal Forum im. Witolda Lutosławskiego.

Akademia Muzyczna im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu - powstała w 1920 roku. Mieści się przy ul. Święty Marcin 87. Jest to dawny Dom Ewangelicki - Evangelisches Vereinhaus, zaprojektowany w latach 1907-1908 przez architekta Johannesa z Charlottenburga.

Koncertował w Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, krajach Ameryki Południowej i Japonii. W 1948 rozpoczął działalność pedagogiczną, w 1951 objął klasę dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, w 1955 został profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie - od 1958 jako kierownik Katedry Dyrygentury. Wśród jego uczniów byli m.in.: Tomasz Bugaj, Zbigniew Graca, Jacek Kaspszyk, Szymon Kawalla, Ryszard Dudek, Wojciech Michniewski, Andrzej Straszyński, Ruben Silva, Tadeusz Wojciechowski, Henryk Wojnarowski, Krzysztof Kusiel-Moroz i Sławomir Adam Wróblewski.

Dyrygent – osoba kierująca zespołami muzycznymi, takimi jak Orkiestra symfoniczna, Orkiestra smyczkowa, Orkiestra dęta, zespoły kameralne, chóry, zespoły wokalne, zespoły wokalno-instrumentalne, a także kierująca wykonaniami oper i spektakli muzycznych.

Rzeszów (łac. Resovia, czes. Řešov, jid. רײַשע, ros. Жешув, ukr. Ряшiв, niem. Reichshof) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, stolica województwa podkarpackiego oraz diecezji rzeszowskiej. Rzeszów stanowi powiat grodzki, a także jest siedzibą ziemskiego powiatu rzeszowskiego.

Współzałożyciel i pierwszy przewodniczący Rady Fundacji Kultury Polskiej. Prowadził orkiestrę podczas nagrań do kilkudziesięciu polskich filmów, np. Młodość Chopina, Ogniomistrz Kaleń, Spóźnieni przechodnie, Pasażerka, Potop.

Laureat wielu prestiżowych nagród, m.in. otrzymał Grand Prix du Disque Akademii Charlesa Crossa w Paryżu (za II Koncert fortepianowy Sergiusza Rachmaninowa ze Światosławem Richterem i Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Nagrody Ministra Kultury i Sztuki, Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich oraz liczne odznaczenia polskie i zagraniczne.

Henryk Wojnarowski (ur. 16 stycznia 1932) – dyrygent, kierownik Chóru Filharmonii Narodowej w Warszawie. Absolwent wydziału dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (następnie Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina, obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w klasie Stanisława Wisłockiego.

Filharmonia Poznańska im. Tadeusza Szeligowskiego – powstała w 1947 roku jako Państwowa Filharmonia w Poznaniu z inicjatywy kompozytora i dyrygenta Tadeusza Szeligowskiego. Inauguracja działalności filharmonii odbyła się 10 listopada 1947 roku pod kierownictwem Stanisława Wisłockiego. Od 1951 roku przy filharmonii działa chór Poznańskie Słowiki kierowany przez Stefana Stuligrosza. W 1968 roku ówczesny dyrektor Filharmonii Alojzy Andrzej Łuczak założył Młodzieżowy Ruch Miłośników Muzyki Pro Sinfonika, który do dzisiaj popularyzuje muzykę symfoniczną wśród młodzieży i dzieci wielkopolskich szkół. Z filharmonią związane są festiwale polskiej muzyki współczesnej "Poznańska Wiosna", jeszcze jedna inicjatywa Szeligowskiego.

W 1954 roku w 10 rocznicę Polski Ludowej odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Ważniejsze kompozycje

Na rozstajach, poemat symfoniczny (1942)

Sonata na skrzypce i fortepian (1942)

Sonata na tematy Scarlattiego na fortepian (1942)

dwie suity fortepianowe (1943)

Kwartet fortepianowy (1943)

Symfonia nr 1 (1944)

cztery poematy na tenor solo i orkiestrę kameralną (1944)

Taniec zbónicki na orkiestrę kameralną (1945)

Uwertura na orkiestrę kameralną (1945)

Nokturn na orkiestrę (1947)

Koncert fortepianowy (1949)

Symfonia o tańcu na orkiestrę (1951)

Ballada symfoniczna na orkiestrę (1952)

Źródła

Sylwetka z Polskiego Centrum Informacji Muzycznej w Culture.pl

Mieczysława Hanuszewska - 1000 kompozytorów, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, wyd IV, 1974

Encyklopedia Classic RFM za Encyklopedią Muzyki PWN

Przypisy

Uchwała Rady Państwa z dnia 15 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych, Monitor Polski 954 nr 112 poz. 1564