Stare Depułtycze - Polski Serwis Naukowy

Stare Depułtycze – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Chełm.

W centrum wsi znajduje się źródło rzeki Uherki.

W miejscowości znajdują się 3 domy z okresu II wojny światowej oraz cmentarz rzymskokatolicki, założony w 1930 r.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.

Uherka – rzeka o długości 44,05 km, wypływająca we wsi Stare Depułtycze (gmina Chełm), przepływająca przez Chełm, wpada do lewego brzegu Bugu na wysokości wsi Siedliszcze (gmina Wola Uhruska). Zbiera wody z obszaru 575 km² i wprowadza je do Bugu w 429,7 km jego lewego brzegu. Zlewnia źródłowego i część środkowego odcinka Uherki zaliczana jest do mezoregionu Pagórów Chełmskich. W części położona na obszarze torfowych zrównań terenu rozpiętych pomiędzy pasmami lokalnych wzniesień kredowych, charakteryzuje się niską lesistością, znacznymi spadkami poprzecznymi i podłużnymi oraz żywą rzeźbą powierzchniową.

Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).

Dwór i park

Na terenie miejscowości znajduje się dawny ośrodek dworski, powstały w XIX w. Na fundamentach dworu znajduje się budynek należący do PWSZ w Chełmie. Po II wojnie światowej obiekt przejęła szkoła podstawowa. Dwór został rozebrany w l. 80. XX w. Nowy budynek szkolny wraz z parkiem w 2004 r. został przejęty przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Chełmie. Nowy właściciel dokonał sporych przekształceń założenia parkowego, między innymi poprzez wycinkę krzewów. Park zajmuje powierzchnię 2,2 ha i częściowo zachowany układ przestrzenny (przede wszystkim fragment alei kasztanowej). Obiekt został wpisany do rejestru zabytków nr. rej. A/178 z 26.07.1995 r. Jako pomniki przyrody chronione są: kasztanowiec biały (objęty ochroną w 1987 r., obwód 347 cm) oraz dąb szypułkowy (objęty ochroną również w 1987 r., obwód 435 cm).

Podział administracyjny Polski 1975-1998 – podział administracyjny obowiązujący od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 (od reformy w 1975 do reformy w 1999). Został wprowadzony ustawą z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych. Utworzono 49 województw, zlikwidowano pośredni szczebel administracyjny, czyli powiaty. Województwo warszawskie miało status województwa stołecznego, a województwa łódzkie i krakowskie były tzw. województwami miejskimi. Początkowo Wrocław stanowił jednostkę podziału administracyjnego stopnia wojewódzkiego w obrębie woj. wrocławskiego.

Kasztanowiec zwyczajny, kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum L.) – gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego. Uprawiany jest w niemal całej Europie, w tym także w Polsce. Inne nazwy: kasztanowiec koński, kasztan dziki, kasztan gorzki.

Zobacz też : Nowe Depułtycze