|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Trójwymiarową panoramę ruin powojennej Warszawy z wiosny 1945 roku, pokazaną z perspektywy lecącego nad nią samolotu, można zobaczyć w filmowej animacji "Miasto ruin", przygotowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego dla uczczenia zbliża... 2,5 mln zł przeznaczy samorząd Kalisza na budowę Centrum Doskonałości Kół Zębatych - zdecydowali radni. Inwestorem jest miejscowa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa. Centrum będzie jednostką naukowo-badawczą dla PWSZ, służącą przemysłowi lotniczemu, s... Francuskie Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Badań Naukowych ogłosiło zaproszenie do składania wniosków dotyczących projektów, które będą prezentowane w dniach 14-16 listopada w Europejskim Mieście Nauki.
Podczas wydarzenia, organizowanego przez francuską ... Zdjęcia archeologa Mirona Bogackiego wykonane podczas sześciu wyjazdów do Libii w latach 2006-2010 będzie można zobaczyć na wystawie "Ptolemais zaginione miasto w Libii" w budynku Starej Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.Na wystawie są prezen... Plan miasta sprzed 2500 lat odtworzyli polscy naukowcy pracujący w północno-zachodniej części półwyspu Synaj w Egipcie. Pracami kierował Tomasz Herbich z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Polscy specjaliści trafili na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Stare Miasto - Gdańsk Czy wiesz że...? Prawo chełmińskie niem. Kulmer Recht, łac. Jus Culmense vetus – odmiana prawa magdeburskiego powstała około 1233 w Chełmnie i Toruniu, używana głównie na Pomorzu, Prusach, Mazowszu, Warmii i Podlasiu. Na skutek zarządzenia Kazimierza Jagiellończyka od 1476 obowiązywało wszystkich mieszkańców Prus Królewskich (także szlachtę). Najstarsze dokumenty to Kulmer Handfeste Hermanna von Salza z 1232 i Alte Kulm z XIV wieku. Nigdy nie uzgodniono oficjalnej kodyfikacji. W praktyce stosowano głównie wydane drukiem projekty kodyfikacji z lat 1566, 1580 oraz 1594. Kościół św. Elżbiety w Gdańsku - kościół rektorski należący do parafii św. Brygidy archidiecezji gdańskiej. W latach 1622-1820 była to druga świątynia gdańskich kalwinistów. Hucisko – wiadukt nad torami kolejowymi oraz skrzyżowanie przylegające do niego w Gdańsku. Pełni bardzo ważną rolę w systemie komunikacyjnym w dzielnicy Śródmieście, gdyż jest centralnym wiaduktem łączącym główną arterię komunikacyjną Trójmiasta (jako Wały Jagiellońskie) z ulicą 3 Maja, a co za tym idzie: Główne Miasto z jednostką terytorialną Nowe Ogrody, w której znajdują się m.in. Szpital Wojewódzki, Urząd Miejski i Sąd Okręgowy. Stare Miasto (niem. Altstadt) – część miasta Gdańska, odbudowana po II wojnie światowej według współczesnej architektury. Ze starej zabudowy zachowanych zostało po zniszczeniach wojennych niewiele budynków. Targ Drzewny (niem. Holzmarkt) – jeden z historycznych gdańskich targów. W praktyce stanowi duże rondo u zbiegu ulic: Podwale Staromiejskie, Szerokiej, Garncarskiej i Kowalskiej. Od południa łączy się z Targiem Węglowym a od wschodu z Placem Kobzdeja byłym Targiem Truskawkowym.
Zamczysko – (niem. Alteschloss) część gdańskiego Starego Miasta, ograniczona Motławą, końcowym odcinkiem Kanału Raduni, ul. Tartaczną i placem Obrońców Poczty Polskiej. PołożenieStare Miasto znajduje się w północnej części dzielnicy Śródmieścia. Z północy ogranicza je ul. Wałowa i ogrodzenie dawnej Stoczni Gdańskiej, od zachodu Błędnik i Podwale Grodzkie, zaś od południa – Hucisko, Targ Drzewny, Podwale Staromiejskie oraz Motława. Na jego terenie znajdują się osiedla Osiek i Zamczysko. Podwale Grodzkie – ważna ulica w dzielnicy Śródmieście w Gdańsku. Dzieli się na dwie części – południową (ok. 270 m) oraz północną (ok. 430 m). Na obu odcinkach Podwale Grodzkie przebiega niemal południkowo. Bezpośredni przejazd między częścią północną a południową jest otwarty tylko w jednym kierunku i tylko dla pojazdów komunikacji miejskiej.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta znajdują się: Rys historycznyZabytki i interesujące miejsca Starego MiastaHistoria nazwyDawne nazwy – Gzddanyzc Urbs 999, Castrum Kdanzc 1148, Danzer [koniec XII w.], Dy Alde Stat 1348, Alde Stad Zcu Danczk 1374, Altestatt Danczke 1454, Altstadt 1910. Palisada, ostrokół, częstokół – to ogrodzenie z drewnianych, ostro zakończonych pali, wbitych jeden przy drugim używane jako defensywna struktura. Jest jedną z prymitywnych konstrukcji obronnych, wykorzystywanych nieprzerwanie do XIX w. W średniowieczu palisady były stosowane w obronie grodów. W warunkach ustabilizowanych frontów lub w wypadku obrony wąskich przejść odgrywały rolę fortyfikacyjnej zapory przeciwpiechotnej, niekiedy wyposażonej w strzelnice. Łatwa w konstrukcji, tania, ale podatna na ogień i raczej nietrwała palisada szczególnie często służyła jako tymczasowe zabezpieczenie lub element fortyfikacji polowych. Palisady wykonywano jako pojedyncze, podwójne (palanki) lub wieloszeregowe. Typowa konstrukcja palisady składa się z małych lub średnich pni drzew wyrównanych pionowo, bez rozmieszczania po środku. Pnie są naostrzone i są czasem wzmacniane dodatkową konstrukcją. Wysokość palisady może sięgać od kilku stóp do prawie dziesięciu. Jako defensywna struktura, palisady często zostały użyte w połączeniu z robotami ziemnymi. Palisady były doskonałą opcją dla małych fortów lub innych doraźnie zbudowanych fortyfikacji. Palisady były budowane bardzo chętnie w pobliżu lasów, ponieważ budowało się je szybko i z łatwo dostępnego budulca. Okazały się one efektywną ochroną podczas ówczesnych konfliktów i były efektywnym środkiem zapobiegającym małym siłom. Jakkolwiek z powodu ich drewnianej konstrukcji były bardzo wrażliwe na bronie oblężnicze. Zarówno Grecy jak i Rzymianie stawiali palisady, by chronić wojskowe obozy.
Stocznia Gdańska (pełna nazwa: Stocznia Gdańsk Spółka Akcyjna) – jedna z największych polskich stoczni. Znajduje się w Gdańsku na lewym brzegu Martwej Wisły i na Ostrowiu. Powstała po 1945 na terenach gdzie przedtem istniała niemiecka Stocznia Cesarska (od 1844) i Stocznia Schichaua (od 1890).
Czy wiesz że...? beta Słowianie – kryterium lingwistyczne, ogół ludności posługującej się językami słowiańskimi, oraz kulturowe, podobne zwyczaje, obrzędy, wierzenia. Najliczniejsza indoeuropejska grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca wschodnią, środkową oraz południową część tego kontynentu, a także północną część Azji.
Ulica Wałowa (niem. Wallgasse) - ulica w Gdańsku przechodząca przez Stare Miasto i Młode Miasto. Bierze swój początek przy zbiegu ulic Rajskiej, Wały Piastowskie i Podwale Grodzkie, jednakże obecnie nie ma połączenia drogowego z tymi ulicami. Biegnie wzdłuż południowej granicy Młodego Miasta, kończąc się nad brzegiem Motławy. Ulica wzięła nazwę od północnych wałów miejskich fortyfikacji, które przebiegały niegdyś w tym miejscu.
Carillon (z fr. gra dzwonów) - instrument muzyczny z grupy idiofonów uderzanych, będący zespołem dzwonów wieżowych, na których można wybijać melodie młotkami lub sercami dzwonów uruchamianymi przez mechanizm zegarowy lub ręcznie, za pomocą klawiatury. Niekiedy w nowoczesnych carillonach stosowane jest sterowanie elektroniczne.
Motława (kaszb. Mòtława, niem. Mottlau) – rzeka w województwie pomorskim. Źródła w Jeziorze Szpęgawskim Południowym na Pojezierzu Starogardzkim, na północny wschód od Starogardu Gdańskiego.
Kościół św. Katarzyny - najstarszy kościół parafialny na Starym Mieście w Gdańsku. Powstał w latach 1227-1239, fundatorami byli książęta Pomorza Gdańskiego, rozbudowany został w XIV w. W latach 1555-1945 należał do protestantów.
Pomnik króla Jana III Sobieskiego został ufundowany przez miasto Lwów i odsłonięty 20 listopada 1898 roku. Jest dziełem lwowskiego rzeźbiarza Tadeusza Barącza, odlanym w brązie w wiedeńskiej firmie Artura Kruppa. Podstawę pomnika wykonała pracownia rzeźbiarska Juliana Markowskiego ze Lwowa.
Pomnik Obrońców Poczty Polskiej – pomnik na cześć uczestników Obrony Poczty Polskiej w Gdańsku według projektu Wincentego Kućmy, odsłonięty 1 września 1979 na Placu Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku. Pomnik przedstawia umierającego pocztowca, któremu Nike podaje karabin, a z otwartej torby pocztowej wysypują się listy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |