Stefan Biskupski (ur. 1 kwietnia 1895 w Koluszkach koło Łodzi, zm. 31 maja 1973 w Warszawie), polski duchowny katolicki, profesor prawa kanonicznego na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Teologii Katolickiej, wikariusz kapitulny diecezji warmińskiej.

Życiorys

Pochodził z rodziny urzędniczej, był synem Edmunda i Stanisławy z Wiśniewskich. Uczęszczał do gimnazjum w Łodzi i Gimnazjum im. Piusa X we Włocławku. W latach 1912-1917 odbył studia filozoficzne i teologiczne we włocławskim seminarium duchownym, jeszcze w czasie nauki pełniąc funkcję prefekta w Radomsku. Święcenia kapłańskie przyjął 1 października 1917 z rąk biskupa Stanisława Zdzitowieckiego. Kontynuował następnie studia specjalistyczne na Uniwersytecie Warszawskim (1918-1922), gdzie w 1928 uzyskał dyplom doktora prawa kanonicznego na podstawie rozprawy O nowe prawo małżeńskie w Polsce. Przez krótki czas pełnił funkcję prefekta gimnazjum w Łasku, w latach 1923-1932 był prefektem Komunalnego Seminarium Nauczycielskiego we Włocławku, gdzie uczył także historii i propedeutyki. Od 1926 wykładał w seminarium duchownym we Włocławku. Od 1932 prowadził wykłady zlecone na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując w 1937 habilitację (rozprawa Obrońca węzła w kanonicznym procesie małżeńskim).

W 1939 został uwięziony przez Niemców w Lądzie, w latach 1940-1945 przebywał w obozach koncentracyjnych Oranienburg-Sachsenhausen i Dachau. Bezpośrednio po wyzwoleniu pozostał na kilka miesięcy we Francji, gdzie uczestniczył w pracach nad organizacją Polskiego Seminarium Duchownego. Po powrocie do Polski objął utworzoną na Uniwersytecie Warszawskim katedrę historii prawa kanonicznego, a także wznowił wykłady w seminarium włocławskim. Na Uniwersytecie Warszawskim był początkowo zastępcą profesora, od listopada 1946 profesorem nadzwyczajnym. 1 kwietnia 1954 został mianowany profesorem zwyczajnym. Na Akademii Teologii Katolickiej, utworzonej w miejsce zlikwidowanego Wydziału Teologii Uniwersytetu Warszawskiego, kierował w latach 1954-1966 Katedrą Kościelnego Prawa Cywilnego oraz pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Kanonicznego.

Przez pewien czas pracę naukową i dydaktyczną łączył z funkcję wikariusza kapitulnego diecezji warmińskiej (1953-1956). Liczne obowiązki sprawiły, że rozluźnieniu uległy kontakty z Włocławkiem, w związku z czym Biskupski już w 1953 zrezygnował z prowadzenia wykładów w tamtejszym Wyższym Seminarium Duchownym, a w 1965 złożył także godność kanonika kapituły włocławskiej. W 1966 przeszedł na emeryturę. Stale mieszkał w Warszawie, mimo podeszłego wieku kontynuując badania naukowe. Zmarł w Warszawie, pochowany został jednak na własne życzenie we Włocławku, a jego księgozbiór włączono do zbiorów włocławskiej Biblioteki Seminaryjnej.