Stefan Krzysztof Kuczyński - Polski Serwis Naukowy

Stefan Krzysztof Kuczyński (ur. 13 stycznia 1938 w Warszawie, zm. 3 stycznia 2010) – polski historyk, profesor. Specjalizował się w historii średniowiecznej, w tym szczególnie w naukach pomocniczych historii: heraldyce, sfragistyce, weksylologii i genealogii.

Wczesne lata

Po II wojnie światowej krótko przebywał w Szwajcarii, uczestniczył w pogrzebie Ignacego Mościckiego. Po powrocie do Polski w latach 1954–1959 studiował w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, na których zakończenie napisał pracę magisterską o symbolice władzy we wczesnopiastowskiej Polsce, której promotorem był Aleksander Gieysztor.

Tytuł naukowy (tytuł naukowy profesora) - nadawany przez Prezydenta RP osobie, która najczęściej uzyskała już stopień naukowy doktora habilitowanego, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych.
Genealogia (z Greki γενεά, genea – "ród" oraz λόγος, logos – "słowo", "wiedza") — jedna z nauk pomocniczych historii, zajmująca się badaniem więzi rodzinnych między ludźmi na bazie zachodzącego między nimi pokrewieństwa i powinowactwa. W szczególności przedmiotem zainteresowania genealogii są wybrane rodziny i rody, ich pochodzenie, historia oraz wzajemne relacje rodzinne i losy poszczególnych członków rodziny.

Praca naukowa w Instytucie Historii PAN

Po studiach, aż do 1968 był zatrudniony w AGAD w Warszawie. W tym czasie uczestniczył w pracach Komitetu Sfragistycznego przy Międzynarodowej Radzie Archiwalnej Od 1968 do śmierci był pracownikiem Instytutu Historii PAN, początkowo w Pracowni Edytorskiej Źródeł Historycznych, a następnie w Pracowni Nauk Pomocniczych, której w latach 1997–2008 był kieronikiem. Wcześniej, w latach 1991–1994 pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. naukowych i ogólnych, a dodatkowo przez wiele lat był członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii PAN. W latach 1999–2002 pełnił zaś funkcję przewodniczącego tejże Rady. W 1972 obronił w Instytucie Historii PAN pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Aleksandra Gieysztora o pieczęciach książąt mazowieckich, a w 1993 otrzymał stopień doktora habilitowanego (Polskie herby ziemskie. Geneza, treści, funkcje). W końcu 16 grudnia 1997 otrzymał tytuł profesora.

Ignacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie w powiecie ciechanowskim, zm. 2 października 1946 w Versoix pod Genewą) – polski polityk i chemik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926–1939. Naukowiec, wynalazca, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego.
Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego – pismo wydawane w latach 1905-1913 we Lwowie, a w latach 1920-1930 w Krakowie pod redakcją Władysława Semkowicza (początkowo pod nazwą "Rocznik Towarzystwa Heraldycznego"). Pismo poświęcone było nie tylko heraldyce, ale również sfragistyce i genealogii. Poza artykułami K. Dobrowolskiego, S. Kozierowskiego, S. Mikuckiego, B. Namysłowskiego, H. Polaczkówny, A. Prohaski i innych, pismo zamieszczało polską bibliografię heraldyczno-genealogiczną w opracowaniu Z. Wdowiszewskiego. Rocznik został wznowiony jako "Nowa seria" przez odrodzone Polskie Towarzystwo Heraldyczne i t. I(XII) ukazał się w 1993 r. (ISSN 1230-803X). Od t. I do VIII redaktorem był zmarły w 2010 r. prof. Stefan Krzysztof Kuczyński, obecnie tę funkcję pełni dr Sławomir Górzyński. Rocznik wydawany jest w Warszawie przez Wydawnictwo DiG

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)