Stefan Macner - Polski Serwis Naukowy

Stefan Macner (ur. 9 czerwca 1934 w Bielsku-Białej, zm. 23 września 2006) – polski polityk, działacz związkowy, poseł na Sejm III kadencji.

Bielsko-Biała (niem. Bielitz-Biala, czes. Bílsko-Bělá) – miasto na prawach powiatu w Polsce południowej, w województwie śląskim, na Pogórzu Śląskim, u stóp Beskidu Małego i Beskidu Śląskiego, nad rzeką Białą. Jest stolicą powiatu bielskiego, Euroregionu Beskidy, diecezji bielsko-żywieckiej kościoła rzymskokatolickiego i diecezji cieszyńskiej kościoła ewangelicko-augsburskiego, a także głównym miastem aglomeracji bielskiej.

Sojusz Lewicy Demokratycznej (SLD) – polska lewicowa partia polityczna, założona 15 kwietnia 1999 (zarejestrowana sądownie 17 maja 1999) przez działaczy większości organizacji wchodzących w skład koalicji SLD. W latach 2001–2005 partia tworząca rząd (do 2003 większościowy, koalicyjny z Polskim Stronnictwem Ludowym i Unią Pracy; od 2003 mniejszościowy wraz z niektórymi ugrupowaniami lewicowymi). Premierami z ramienia partii byli Leszek Miller (2001–2004) i Marek Belka (2004–2005). Od 2005 partia znajduje się w opozycji parlamentarnej. Sojusz Lewicy Demokratycznej jest członkiem Międzynarodówki Socjalistycznej. W Parlamencie Europejskim należy do Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów. Ideologia partii wywodzi się z nurtu socjaldemokratycznego.

Życiorys

Był absolwentem technikum mechaniczno-elektrycznego. Przez wiele lat działał jako etatowy związkowiec w ramach OPZZ. Od 1997 do 2001 był posłem III kadencji, wybranym z listy ogólnopolskiej Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 2001 nie został ponownie wybrany do parlamentu (kandydował do Senatu).

Lista ogólnopolska, zwana także listą krajową lub listą państwową to stały element wyborów parlamentarnych w Polsce do 2001 roku. Wprowadzona została jeszcze w PRL w 1985 roku. Stosowanie listy krajowej nabrało rzeczywistego znaczenia z punktu widzenia wyników wyborów dopiero w 1989 roku podczas wyborów kontraktowych. W 1989 roku lista krajowa miała służyć zagwarantowniu miejsca w Sejmie 35 czołowym działaczom PZPR. Prawo do zgłaszania listy krajowej miało wyłącznie "porozumienie naczelnych władz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, Stronnictwa Demokratycznego, Stowarzyszenia "PAX", Unii Chrześcijańsko-Społecznej, Polskiego Związku Katolicko-Społecznego oraz Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego". Aby zdobyć fotel posła w pierwszej turze, konieczne było zdobycie bezwzględnej większości głosów. W ostateczności w I turze tylko dwóch posłów PZPR zdobyło bezwzględną większość.

Źródła

Strona sejmowa posła III kadencji