Ten artykuł dotyczy papieża panującego w latach 939-942. Zapoznaj się również z: Stefan VII panujący w latach 928-931, według innej numeracji określany jako Stefan VIII.

Stefan VIII (łac. Stephanus VIII) - papież w okresie od 14 lipca 939 do października 942.

Był rzymianinem i kardynałem-prezbiterem SS. Silvestro e Martino, człowiekiem o nieposzlakowanej opinii. Został wybrany dzięki poparciu panującego w Rzymie księcia Alberyka II ze Spoleto, któremu pod względem politycznym był całkowicie podporządkowany. Na temat jego działalności jako papieża zachowało się zaledwie kilka wzmianek. Wydał przywileje na rzecz klasztorów św. Maurycego w Magdeburgu i San Salvatore in Tolla, nadał paliusz arcybiskupom Heroldowi z Salzburga i Hugonowi z Reims. Wspierał też dzieło reformatorskie opata Odona z Cluny. Jego najpoważniejszą inicjatywą polityczną było poparcie udzielone królowi francuskiemu Ludwikowi IV w jego sporze ze zbuntowaną szlachtą burgundzką. W 942 wysłał do Francji legata Damazego wraz z listem, w którym wszystkim buntownikom zagroził ekskomuniką.

Zmarł w Rzymie i został pochowany w bazylice św. Piotra. Podawana często informacja, jakoby przed śmiercią stanął na czele buntu przeciw Alberykowi i zmarł od ran odniesionych w trakcie zamieszek nie znajduje potwierdzenia w źródłach współczesnych i prawdopodobnie ma charakter apokryficzny. Jako pierwszy napisał o tym trzynastowieczny kronikarz Marcin z Opawy.

Źródła