Ster strumieniowy - Polski Serwis Naukowy

Dziobowy ster strumieniowy

Oznaczenie steru strumieniowego na burcie statku

Ster strumieniowy – pędnik okrętowy stosowany początkowo na średnich i dużych statkach o napędzie mechanicznym, obecnie także na mniejszych jednostkach np. jachtach, którego istota działania polega na wytworzeniu siły naporu wody prostopadle do płaszczyzny symetrii jednostki poniżej linii wodnej w części dziobowej oraz (rzadziej) rufowej.

Burta – strona na statku wodnym, każda z połówek jednostki pływającej, rozdzielonych płaszczyzną symetrii kadłuba. Termin ten ma wiele pokrewnych znaczeń począwszy od całości jednej z połówek kadłuba, poprzez poszycie jednej z połówek (lub część poszycia nad obłem), aż do litej bariery na dużej jednostce, otaczającej odkryty pokład, będącej de facto nadburciem, a nie burtą. Jednak o tym, że coś znajduje się na jednej z burt, mówi się także wtedy, gdy to coś znajduje się nawet znacznie powyżej najwyższego pokładu (np. światła na masztach mogą być w osi jednostki, lub na jednej z burt).

Jacht – jednostka pływająca o napędzie żaglowym lub motorowym, w zależności od konstrukcji i wyposażenia służąca najczęściej do celów turystycznych. Jachty budowane i wykorzystywane są także do rekreacji, uprawiania sportu, do celów szkoleniowych lub reprezentacyjnych.

Dzięki sterowi strumieniowemu znacznie zwiększa się manewrowość jednostki przy małych prędkościach oraz możliwa jest manewrowość jednostki nieruchomej. Stery strumieniowe umożliwiają np. dosuwanie/odsuwanie jednostki do/od nabrzeża, a także obracanie jednostki w miejscu lub dokonywanie bardzo ciasnych zwrotów – o wiele ciaśniejszych niż posługiwanie się klasycznym sterem i śrubą napędową.

Śruba okrętowa – rodzaj pędnika o napędzie mechanicznym, jeden ze sposobów napędzania statku wodnego – przetwarza ruch obrotowy wału śrubowego na siłę naporu poruszającą statek.

Nabrzeże – linia brzegowa mola, pirsu lub kanału portowego wraz z przyległymi terenami portowymi, odpowiednio przystosowane (uzbrojone) do postoju i obsługi jednostek pływających. W żargonie marynarskim używa się też określenia keja.

Istnieje kilka rozwiązań technicznych steru strumieniowego. Może to być tunel umieszczony poprzecznie w podwodnej części kadłuba z umieszczoną w tym tunelu dodatkową śrubą napędową, może to być sama śruba ustawiona poprzecznie w dostatecznie wąskiej części kadłuba, lub też rozwiązanie, w którym woda zasysana jest od spodu, a wypychana przez otwór w części podwodnej wybranej burty.

Rufa – ogólne pojęcie całości tylnej części jednostki pływającej, zarówno w jej części nawodnej, jak i podwodnej. Rufa może być zakończona prostopadle względem lustra wody, pochylać się do przodu jednostki, lub wystawać do tyłu, tworząc tym samym nawis rufowy.

Kadłub statku wodnego – konstrukcja przestrzenna statku nadająca mu kształt oraz zapewniająca mu pływalność. Złożona jest z elementów konstrukcyjnych, jak np.: poszycie (dna, burt i pokładu), wręgów, stępki, pokładników, tylnicy, dziobnicy, nadbudówki, itp. Kształt jak i wytrzymałość kadłuba zależą od przeznaczenia jednostki i wymogów określonych przepisami (np. towarzystw klasyfikacyjnych).