Stewart Grand Prix – były zespół Formuły 1, założony w 1996 roku przez Jackiego i Paula Stewartów i uczestniczący w niej w sezonach 1997 – 1999.

Mimo że zespół powstał praktycznie od zera, to obaj jego założyciele mieli już duże doświadczenie w związku z wyścigami samochodowymi. Jackie Stewart był trzykrotnym mistrzem świata Formuły 1 (w latach 1969, 1971 i 1973) i miał dobre kontakty z firmą Ford. Jego syn, Paul Stewart, był kierowcą wyścigowym między innymi w Formule 3000, oraz właścicielem dobrzej znanej w Formule 3 i Formule 3000 drużyny Paul Stewart Racing.

W końcu roku 1995 Stewart Racing, podobnie jak ich główny rywal, DAMS, wyraził brak zainteresowania w przenoszeniu swojego zespołu do Formuły 1. Nie należy się temu dziwić – teamy takie jak Pacific, Simtek, a nieco później Forti, upadały dosyć szybko po ich założeniu, a Stewartowie nie chcieli podjąć takiego ryzyka. Tę decyzję jednak zmienili, gdy w 1996 dostali od Forda gwarancję, iż przez pięć lat będą od nich otrzymywać silniki, a sam zespół stanie się niejako zespołem fabrycznym Forda.

Na sezon 1997 debiutancki zespół w charakterze kierowców postanowił zaangażować Brazylijczyka Rubensa Barrichello i Duńczyka Jana Magnussena. Jedyne punkty zespół zdobył za rewelacyjne drugie miejsce Barrichello w Grand Prix Monako. Zawodność samochodu, głównie Fordowskiego silnika, była bardzo wysoka – Barrichello nie ukończył 14, a Magnussen 13 wyścigów (w tamtym sezonie odbyło się 17 Grand Prix). 6 punktów Rubinho dało zespołowi w ich debiutanckim sezonie dziewiąte miejsce.

Na początku sezonu 1998 skład zespołu nie zmienił się – nadal jeździli Barrichello i Magnussen. Po Grand Prix Kanady Jackie Stewart postanowił zrezygnować z usług Jana Magnussena, a na jego miejsce zatrudnić Holendra Josa Verstappena. To był dla Stewarta trudny sezon – Barrichello zdobył 4 punkty, Magnussen 1, a Verstappen ani jednego. Mimo to zespół awansował w klasyfikacji w stosunku do poprzedniego sezonu o jedną pozycję – był ósmy. Znowu dawała o sobie znawać zawodność – kierowcy zespołu aż 20 razy nie ujrzeli mety.

Przed sezonem 1999 Ford postanowił wybudować całkowicie nowe silniki – miały być one szybsze i niezawodne. W zespole pojawiły się jeszcze dwie zmiany – na stanowisku dyrektora technicznego (Alana Jenkinsa zastąpił przychodzący z Jordana Gary Anderson) i kierowcy (Josa Verstappena zastąpił przychodzący z Saubera Johnny Herbert). Te zmiany opłaciły się, mimo że na początku sezonu atmosfera nie była najlepsza (Herbert oskarżył Stewarta o faworyzowanie Barrichello). Już w trzecim wyścigu sezonu (Grand Prix San Marino) można było oglądać kierowcę zespołu Stewart Grand Prix na podium, albowiem Rubens Barrichello zdobył tam trzecie miejsce. Taki sam wynik osiągnął w Grand Prix Francji, przy czym przed tym deszczowym wyścigiem zdobył on pole position, pierwsze dla zespołu, a drugie w swojej karierze (pierwsze również w deszczowy weekend Grand Prix Belgii w roku 1994). Największy sukces przyszedł jednak w pełnym niespodzianek Grand Prix Europy. Wskutek pecha liderów (Frentzen, Coulthard, R. Schumacher, Fisichella) czy gorszej postawy faworytów (Häkkinen, Irvine) wyścig wygrał kierowca Stewarta. Kierowcą tym był Johnny Herbert. Sukces zespołu jest o tyle większy, że trzecie miejsce zdobył Barrichello, a przedzielił ich tylko Jarno Trulli z Prosta. Ogólnie w całym sezonie zespół zdobył 36 punktów (Barrichello 21, Herbert 15), co zaowocowało zdobyciem czwartego miejsca w klasyfikacji ogólniej, dzięki czemu Stewart wyprzedził takie zespoły jak Williams czy Benetton.

Pod koniec roku Ford wykupił zespół i przemianował go na Jaguar Racing. Jednakże słabe wyniki Jaguara spowodowały, iż został on sprzedany firmie Red Bull, i od sezonu 2005 Jaguara zastąpił zespół Red Bull Racing.

Kierowcy Formuły 1 Stewart Grand Prix

Podsumowanie startów zespołu