Strój Cieszyński, inaczej wałaski – jeden ze śląskich strojów ludowych noszony przez grupę etnograficzną Wałachów cieszyńskich, zamieszkujących znaczny obszar Śląska Cieszyńskiego. Zdobienia, kroje i materiały świadczą o tym, że jest repliką ubiorów historycznych, zaś tradycja stroju cieszyńskiego zakorzeniona jest w epoce renesansu. W samym Cieszynie strój męski noszony był jedynie do schyłku XIX wieku, przy czym strój kobiecy rozpowszechnił się na okolice Wisły, Koniakowa, Istebnej, gdzie wcześniej przeważały stroje Górali śląskich. Kobiecy strój cieszyński podlegał wielu przemianom zarówno w zakresie zdobnictwa, jak i lepszej jakości materiałów wykorzystywanych do jego produkcji. Ze względu na swoje bogactwo i elegancję szybko stał się obiektem zainteresowania rzeszy artystów i folkloroznawców.

Kobiety w stroju cieszyńskim

Cieszyński strój ludowy na początku XX wieku

Pod koniec XIX wieku oraz po I wojnie światowej można zaobserwować zmianę nie tylko elementów, zestawień, ale także surowców i wykonania strojów. Po tym okresie nigdy już nie wróciły one do swej tradycyjnej formy. Szczególnie podatnymi na zmiany, byli mężczyźni. To ta grupa najwcześniej zaprzestała noszenia tradycyjnych strojów. Jedną z przyczyn tego zjawiska, może być fakt, że to mężczyźni częściej opuszczali rodzinne miejsce zamieszkania w celach zarobkowych. Zderzenie z innymi tradycjami, skutkowało zaś umasowieniem kultury. Sprawiło to, że zmieniły się gusta, a nowe surowce szybko zostały użyte do modyfikacji tradycyjnych strojów. Przykładem może być uproszczenie kroju kabotka, oraz zastępowanie ręcznych zdobień, maszynowymi haftami, oraz koronkami. Pas cieszyński zaczęto wykonywać na gumie, bądź gurcie, oraz ozdabiać koralikami, podczas gdy wcześniej tradycyjnie wykorzystywanym surowcem było srebro.