|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Osoby dwujęzyczne nadal wyszukują dźwięki w swoim języku ojczystym, nawet jeżeli sądzą, że myślą tylko w jednym języku na raz - zdaniem naukowców z Uniwersytetu w Bangor w Wlk. Brytanii. Naukowcy odkryli, że osoby dorosłe biegle posługujące się językiem angielskim, kt... W dniach 7 - 8 lipca 2012 r. w Paryżu, Francja, odbędzie się wydarzenie pt. "Międzynarodowa konferencja nt. matematyki czystej i stosowanej".
Matematyka stosowana zajmuje się metodami matematycznymi, które znajdują zastosowanie w nauce, inżynierii, biznesie i przemyśle. Termi... W dniach 19 - 21 września 2012 r. w Wiedniu, Austria, odbędzie się szósta międzynarodowa konferencja nt. zintegrowanego modelowania i analizy w sterowaniu i automatyce stosowanej.
Modelowanie i symulację systemów wykorzystuje się do budowania pomostów między matematykami stosowanymi, naukowcami i inżynierami wykorzystującymi... Pozostałości murów pierwszego typowego fortu rzymskiego wzniesionego na barbarzyńskich terenach na północ od Morza Czarnego odkryli polscy archeolodzy w Bałakławie na Krymie - poinformował PAP kierownik wykopalisk dr Radosław Karasiewicz-Szc... Ślady najstarszych tężni, wykorzystywanych do warzenia soli, odkryli na terenie Inowrocławia (woj. kujawsko-pomorskie) naukowcy z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wykopaliska wskazują, że najstarsze znane tego typu budowle działały w tym miejsc...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Strój liturgicznyCzy wiesz że...? Dalmatyka - szata liturgiczna diakona. Wkłada się ją na albę i stułę. Pierwotnie dalmatyka była strojem świeckim. Za jej ojczyznę uchodzi Dalmacja, od której wzięła nazwę. Od IV w. nosił ją papież i diakoni rzymscy. Strojem liturgicznym diakona dalmatyka stała się w IX wieku. Cingulum - gruby sznur z frędzlami na obu końcach, używany przez kapłanów oraz lektorów czy ministrantów i usługujących w kościołach chrześcijańskich, jako element stroju liturgicznego. Służy do przewiązania w pasie alby lub habitu. Użycie cingulum nie jest obowiązkowe, gdy alba jest tak uszyta, że przylega do ciała bez tego paska. Szata liturgiczna (strój liturgiczny) – rodzaj odzieży stosowanej w czasie liturgii mającej na celu określenie i zaznaczenie funkcji osoby ją noszącej. Szaty liturgiczne w Kościele katolickim
 Stosowanie szat liturgicznych reguluje Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego. Do szat liturgicznych należą: Mitra (z łac. przepaska na głowę, turban), inaczej infuła, wysokie liturgiczne nakrycie głowy i znak godności chrześcijańskich dostojników kościelnych – biskupów, opatów, infułatów oraz archimandrytów, noszone podczas pełnienia czynności liturgicznych.
Alba (łac. vestis alba – biała szata) – długa, biała szata liturgiczna, noszona przez księży katolickich obrządku łacińskiego pod ornatem oraz przez duchownych wielu kościołów protestanckich. W liturgii Kościołów wschodnich odpowiednikiem alby jest sticharion. Zobacz teżBibliografia
Czy wiesz że...? beta Liturgia (gr. λειτουργια – działanie na rzecz ludu) – w starożytnej Grecji działania konkretnej osoby lub społeczności na rzecz obywateli, obecnie – publiczna forma kultu religijnego, dotycząca całokształtu zrytualizowanych, zbiorowych i ściśle określonych czynności sakralnych, ustalonych przez kapłanów danej religii.
Kapa (pluwiał) - szata liturgiczna, używana przez kapłana (w Polsce także diakona), w czasie sprawowania uroczystej liturgii poza mszą świętą, jak chrzest, błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, czy wspólnotowa Liturgia Godzin. Jest to rodzaj długiej peleryny sięgającej stóp, zapinanej pod szyją. Zakłada się ją na komżę lub albę oraz stułę. Jej kolor jest uzależniony od sprawowanej czynności lub koloru oficjum.
Komża – szata liturgiczna w Kościele katolickim; skrócona alba o szerokich rękawach. Komża jest białego koloru, co oznacza czystość serca i ducha.
Manipularz (nazywany również sudarium) – w liturgii katolickiej jest to płaska przepaska, tego samego koloru, co ornat i stuła, którą kapłan zakłada na siebie zawieszając na przedramieniu lewej ręki. Łacińska nazwa "manipulus" oznacza snop zboża.
Piuska to mała, okrągła czapeczka, noszona przez duchownych katolickich na szczycie głowy. Zasadniczo purpurowa dla biskupów, różowa dla arcybiskupów nuncjuszy (deseń mora), czerwona dla kardynałów, biała dla papieża. Piuski noszą również niektóre zakony w kolorach określonych przez konstytucje zakonne; dawniej nosili również duchowni diecezjalni. Prawo noszenia piuski mają również opaci klasztorów.
Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego – dokument zawierający zbiór podstawowych norm regulujących sposoby odprawiania Mszy Świętej w Kościele rzymskokatolickim. Przedstawia zarówno zarys liturgii, jak i zasady dotyczące przygotowywania wnętrza kościoła oraz strojów liturgicznych.
Humerał (humerále) – w Kościele katolickim biała, podłużna chusta będąca elementem stroju liturgicznego, okrywająca szyję i ramiona noszącego albę, zawiązywana na piersiach. Humerał pochodzi od starożytnej chusty noszonej przez ludzi przynależących do wyższych warstw społecznych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
