|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Jedną z największych zagadek współczesnej nauki jest ewolucyjny sukces naszego gatunku. Wiadomo, że inteligencja pozwoliła naszym przodkom zrekompensować fizyczne braki, lecz co doprowadziło do rozwoju właśnie w tym kierunku?
Badając współczesne społecznośc... Naukowcy z Hiszpanii przeanalizowali schematy czasowe komunikowania się ludzi oraz wpływ tej komunikacji na rozpowszechnianie informacji w sieciach społecznych. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Physical Review E pokazują, że komunikacja między ludź... Mięso zdechłej krowy, ludzkie czaszki, a nawet szczątki starożytnych Egipcjan, przed wiekami takie "lekarstwa" ordynowali pacjentom ówcześni znachorzy. Specyfikami tymi leczono m.in. epilepsję, zatrucia pokarmowe czy reumatyzm. Współczesna medycyna również n... 26 kwietnia Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie organizuje kolejne spotkanie z cyklu "Młoda antropologia". Tym razem Jacek Drozda, doktorant Instytutu Kultury i Komunikowania Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej przygotował wykład pt. "... Naukowcy z Danii i Norwegii chcą poznać przyczynę kurczenia się zasobów węgorza. Badania zostały częściowo dofinansowane z projektu EELIAD (Europejskie węgorze w Atlantyku - ocena spadku ich liczebności), który otrzymał 2,63 mln EUR z tematu "Środowisko"...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Stracone złudzeniaTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Komedia Ludzka (La Comédie Humaine) to cykl powieści i opowiadań wybitnego francuskiego pisarza Honoriusza Balzaka składający się z ponad 130 utworów, w których wielokrotnie pojawiają się te same postacie, a jest ich ponad 2000. Alfred Victor de Vigny (ur. 27 marca 1797 w Loches – zm. 17 września 1863 w Paryżu), francuski poeta, dramaturg i powieściopisarz epoki romantyzmu; autor sformułowania "poeci przeklęci" (poète maudit). Członek Akademii Francuskiej. 
 
Stracone złudzenia (oryg. fr. Illusions perdues) – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka (wchodzi w skład Scen z życia na prowincji). Składa się z trzech części zatytułowanych odpowiednio Dwaj poeci, Wielki człowiek z prowincji w Paryżu oraz Cierpienia wynalazcy. Kolejne komponenty utworu były publikowane w latach 1836–1843. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Ojciec Goriot (fr.: Le Père Goriot) – powieść napisana w 1835 przez francuskiego pisarza Honoriusza Balzaka, wchodząca w skład części Sceny z życia prywatnego jego cyklu powieści Komedia ludzka. Akcja powieści jest osadzona w Paryżu w roku 1819. W fabule przeplatają się losy trzech bohaterów: zaślepionego miłością do swoich córek starca Goriota, tajemniczego kryminalisty ukrywającego się jako Vautrin i naiwnego studenta prawa, Eugeniusza Rastignaka. Osią powieści są losy Lucjana Chardona de Rubempré, młodego poety z prowincji, który próbuje swojego szczęścia w Paryżu jako dziennikarz i stopniowo traci swoje pierwsze złudzenia w zetknięciu z bezwzględnym środowiskiem stolicy. Drugim bohaterem jest przyjaciel Lucjana, Dawid Sechard, prowadzący w rodzinnym Angoulême drukarnię. Jego uczciwość również zostaje dramatycznie skonfrontowana z bezwzględnością innych przedsiębiorców. Vautrin, prawdziwe imię Jacques Collin, inne przydomki: Ołży-Śmierć (fr. Trompe-la-Mort), Carlos Herrera – jeden z głównych bohaterów Komedii ludzkiej Honoriusza Balzaka. Pojawia się jako postać pierwszoplanowa w Ojcu Goriot, Straconych złudzeniach i Blaskach i nędzach życia kurtyzany oraz w sztuce teatralnej Vautrin. Inspiracją dla stworzenia tego bohatera był dla Balzaka Eugène-François Vidocq; część czynów powieściowego Vautrina nosi wyraźne podobieństwo do działań opisywanych przez Vidocqa w pamiętnikach.
czytaj dalej: [2], [3] Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
