Stradom - Kraków - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy dawnej dzielnicy Krakowa. Zapoznaj się również z: Stradom.

Stradom – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy I Stare Miasto. Był dawniej południowym przedmieściem Krakowa, położonym pomiędzy linią plantacyjną a korytem Starej Wisły. Granicę Stradomia od zachodu, południa i wschodu tworzyło kolano Wisły oddzielające go od Kazimierza (dzisiejsze planty Dietlowskie), od północy zaś odnoga Rudawy. Był to teren podmokły i często ulegający zalewom przez Wisłę.

Okupacja niemiecka w Polsce 1939–1945 – system policyjno-wojskowej administracji niemieckiej na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, zajętym w wyniku agresji zbrojnej przeciwko Polsce podjętej przez III Rzeszę w dniu 1 września 1939 oraz po podziale terytorium RP w wyniku niemiecko-sowieckiego układu o przyjaźni i granicy z dnia 28 września 1939 (będącego nawiązaniem do paktu Ribbentrop-Mołotow z 23 sierpnia 1939).
Język staro-cerkiewno-słowiański (w polskich publikacjach spotyka się także zapisy: język s-c-s i język scs, lub język starobułgarski) – najstarszy i , jakkolwiek literackie postaci tych języków oparte są na innych zasadach gramatycznych.

Pierwsza wzmianka o Stradomiu pochodzi z 1378: pro wlneracione [uulneracione] cuiusdam mulieris de Stradomia. Wtedy to królowa Elżbieta zatwierdziła darowiznę znajdującego się tu ogrodu. Ogród ten podarował kościołowi św. Stanisława na Skałce, obywatel krakowski Stanisław Czaja.

Przedmieście to nosiło też nazwę Mostu Królewskiego/hortum suum in Stradomia alias in Ponte Regali (Kodeks dyplomatyczny Katedry Krakowskiej św. Wacława, cz. II, dokument nr 465 z r. 1402, później Stradom: Pons Regalis alias Stradomya) – od mostu, który łączył Kraków z Kazimierzem. Władysław II Jagiełło w roku 1419 włączył Stradom do Kazimierza, a społeczności tego przedmieścia zagwarantowano udział jej reprezentantów w kazimierskiej radzie miejskiej.

Racimir, Racimiar, Racimierz, Raćmierz, Raćmir, Radzimir, Ratmir, Ratimir, Ratomir - staropolskie imię męskie pochodzenia starosłowiańskiego, złożone z członów Raci- ("walczyć, wojować") oraz -mir ("pokój, spokój, dobro"). Znaczenie imienia: "walczący o pokój".
Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

W wydanej w Kolonii w 1618 roku Theatri praecipuarum totius mundi urbium Kraków nazwany jest Cracovia nobilissima et celeberrima Sarmatiae urbs "Kraków najszlachetniejsze i najsławniejsze miasto Sarmacji" a scharakteryzowany określeniem Sarmatica Tripolis seu potius Pentapolis - "Sarmackie Trój- względnie Pięciomiasto" gdzie obok Krakowa, Kazimierza, Kleparza uwzględniano również Garbary i Stradom.

Władysław II Jagiełło, , zm. 1 czerwca 1434 w Gródku) – wielki książę litewski w latach 1377-1381 i 1382-1392, król Polski i najwyższy książę litewski w latach 1386-1434. Syn Olgierda i jego drugiej żony Julianny, córki księcia twerskiego Aleksandra, wnuk Giedymina. Założyciel dynastii Jagiellonów.
Rudawa – rzeka w województwie małopolskim, lewy dopływ Wisły, do której uchodzi w 75,4 km biegu Wisły, na Bulwarze Rodła. Powstaje z połączenia Krzeszówki i Rudawki, wypływających z Wyżyny Olkuskiej, następnie płynie przez Rów Krzeszowicki, przedziera się przez Garb Tenczyński i uchodzi w Krakowie między Półwsiem Zwierzynieckim a Zwierzyńcem koło klasztoru Norbertanek.

W okresie zaborów Stradom mieścił kilka ważnych urzędów (m.in. celny i pocztowy), dlatego też uznawany był za dzielnicę austriacką. W latach 1858-1954 był VII katastralną dzielnicą Krakowa

Etymologia nazwy

Nazwy z rdzeniem strad- występują w znacznej ilości na całym obszarze języka polskiego (z przyrostkiem -om Stradomia, Stradomka, Stradomicko, Stradomno, Stradomszczyzna, Stradomskie jezioro, jak i innymi przyrostkami: Stradań, Stradecz, Stradecka góra, Stradcz, Stradlice, Stradnik, Stradniki, Stradno, Stradoń, Stradopol, Stradowo, Stradów), a także na terenie języków wschodnio-słowiańskich. Występujący tu rdzeń strad- jest dobrze znany zarówno w polszczyźnie, jak i we wszystkich innych językach słowiańskich. Dzisiejsza odmiana stradać stradam stradasz nie była w polszczyźnie pierwotna, jak na to wskazują przykłady, i w formach tych można się dopatrywać śladów odmiany wg koniugacji III: stradać (*strad-a-ti) stradzę (*strad-iǫ) stradzesz (*strad-ieši) porównaj s-c-s stradati straždǫ straždeši. Znaczenie czasownika stradać w tekstach średniowiecznych można określić jako tracić; nie mieć czegoś, być czegoś pozbawionym; cierpieć niedostatek. W XVI w. przybywa jeszcze nowe znaczenie pozbawiać.

Ulica Koletek – ulica w Krakowie. Wytyczona w 1844. Początkowo nazywana ulicą Kopernika. Obecna nazwa pochodzi od mieszczącego się nieopodal w latach 1593–1820 klasztoru Koletek i obowiązuje od początku XX wieku. Większość zabudowy stanowią kamienice czynszowe.
Toponimia (toponomastyka, toponomia, toponimika; z gr. topos - miejsce, onoma - nazwa) - dział językoznawstwa zajmujący się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych.

Dzisiejsza odmiana Stradom/Stradomia wskazuje na to, że pierwotnie końcowe -m było miękkie, składał się więc ten wyraz z następujących cząstek słowotwórczych: *Strad-om-jь. Najczęstszą (choć nie wyłączną) funkcją formantu/przyrostka -jь było tworzenie nazw dzierżawczych, oznaczających miejscowości będące w chwili powstania nazwy własnością człowieka, od którego imienia nazwa została utworzona. Tak gród Poznana otrzymał nazwę Poznań, Myślibora - Myślibórz, Radogosta - Radogoszcz, Przemysła - Przemyśl itd. Najmniej widoczna jest dziś różnica między podstawową nazwą osobową a pochodną miejscową w nazwach kończących się na spółgłoski wargowe i wargowo-zębowe, ponieważ te są w wygłosie zawsze twarde. Miękkość tematu utrzymała się jednak w przypadkach zależnych: nazwa miejscowa Jarosław, dopełniacz Jarosławia (nazwa osobowa zaś: Jarosław Jarosława), n.m. Oświęcim Oświęcimia (n.o. Oświęcim Oświęcima), n.m. Radom Radomia (n.o. Radom Radoma), n.m. Wrocław Wrocławia (n.o. *Vortislavъ/Vratъslavъ/Wrocisław Wrocisława) itd. Gdybyśmy więc uznali nazwę miejscową Stradom (dopełniacz Stradomia) za dzierżawczą, podstawową dla niej nazwą osobową byłby Stradom (dopełniacz Stradoma).

Praca dyplomowa – pisemna praca, której napisanie i obronienie jest konieczne do zdobycia przez ucznia, studenta, słuchacza lub doktoranta dyplomu ukończenia szkoły bądź uczelni, a zarazem tytułu zawodowego lub tytułu naukowego.
Język staroruski – język słowiański, który na przestrzeni wieków rozwinął się w trzy języki narodowe: rosyjski, ukraiński i białoruski. Jako język literacki używany był na Rusi Kijowskiej i w krajach, które rozwinęły się po jej upadku.

Według Witolda Taszyckiego polskie nazwy osobowe zawierające przyrostek -om (np. Dzigoma/Digoma z 1136 r., Witoma z 1318, Lubom z 1424, Trzaskoma 1435, Trzeskoma z 1438, Jaroma z 1461) to skrócenia dwutematowe, tzn. takie, gdzie w skrócie z imienia dwuczłonowego pozostaje cały człon pierwszy i część członu drugiego. Tak jak od pełnego imienia dwuczłonowego Broni-sław powstaje imię skrócone Broni-sł, a Suli-mira - Suli-m, tak od pełnego imienia Wito-mir mamy skrócone Wito-m, Radzi-mira - Radzi-m, Jaro-mira Jaro-m-a, Rado-mira Rado-m itd. Niestety nie wiemy, czy istniała jakaś postać imienia *Stradomił (*Stradomir, *Stradomysł), której skrótem mogłaby być forma Stradom, wyjątkiem jest zapiska pod rokiem 1425 (nr 3810) o treści: Wenczla Stranczka de Stradomiria salsator ale też nazwa Stradomia mogła zostać przez piszącego urobiona do sąsiedniego miasta Casimiria tj. Kazimierza. Jednak istnienie takiego imienia jest prawdopodobne gdyż dysponujemy zapisem południowo-słowiańskiego imienia Stradosław/Stradoslav (Stradosclauua, Stradasclau)

Kościół św. Bernardyna – wczesnobarokowy kościół rzymskokatolicki bernardynów, znajdujący się przy ul. Bernardyńskiej 2 w Krakowie na Stradomiu, w bliskim otoczeniu Wzgórza Wawelskiego.
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Druga teoria wiąże się z uwagą Jana Rozwadowskiego tj. możliwością uznania imion takich jak Chocim, Chwalim oraz podobnych na -om za imiesłowy odnośnych czasowników. W formie stradomъ moglibyśmy więc widzieć twór przymiotnikowy utworzony za pomocą wyabstrahowanego z tworów imiesłowowych przyrostka -om. Przymiotnik stradom(y) mógł służyć do określania osoby tak jak łakomy, widomy (częściej niewidomy). Przyjmując więc to znaczenie otrzymalibyśmy "skłonny do cierpienia, biedowania; boleściwy", więc zbliżone do znanego ze staropolszczyzny stradny "ubogi, nędzny, nieszczęsny".

Język staropolski – określenie dotyczące historii języka polskiego w dobie staropolskiej, która trwała od IX do XVI wieku. W początkach doby staropolskiej pojawiły się pierwsze różnice między poszczególnymi językami zachodniosłowiańskimi, zwłaszcza między grupami: czesko–słowacką a lechicką (język polski, język kaszubski, język pomorski, język połabski).
Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką w zlewisku Morza Bałtyckiego.

Trzecie wyjaśnienie, najprostsze, a więc chyba prawdopodobniejsze wydaje się to, które Stradom widzi jako nazwę topograficzną odprzymiotnikową. Objaśnienie nazwy *Stradom-jь (lub pierwotnie jak sądził Rozwadowski *Stradom-je) jako topograficznej jest zupełnie proste. Przyrostek *-jь *-ja *-je tworzył najczęściej nazwy dzierżawcze, ale nie tylko, służył on także do tworzenia ogólnoprzymiotnikowych nazw miejscowych. Od przedstawionego powyżej przymiotnika stradom(-ъ) powstać mogła przy pomocy formantu -jь, czy pierwotnie -je Stradom-jь (co najlepiej porównać ze staroruskim stradomaja zemlja/страдомая земля - "ziemia orna"). To znaczenie ruskiego przymiotnika pochodzącego z imiesłowu można wyprowadzić z pierwotnego znaczenia czasownika stradati "ciężko pracować" następująco: stradati "ciężko pracować" → "z trudem uprawiać" (porównaj rosyjskie strada/страда "ciężka praca, szczególnie w czasie żniw"): stradomъ, "z trudem uprawiany" → "uprawny". Można więc nazwie Stradom przypisać pierwotne znaczenie "z trudem uprawiany", co zgadzałoby się z topografią terenu, gdyż Stradom był niewielkim obszarem uprawnym pomiędzy rozlewiskami Wisły a mokradłami ciągnącymi się wzdłuż dzisiejszej ul. św. Sebastiana i aż do końca średniowiecza zachował charakter przeważnie rolniczy, pomimo że uprawa tego terenu była szczególnie trudna. Położenie jego bowiem było niskie a częste wylewy Wisły musiały niszczyć uprawy.

Radom – miasto z prawami powiatu w centralno-wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim nad rzeką Mleczną. Największy ośrodek miejski w widłach Wisły i Pilicy. Czternaste co do wielkości miasto w Polsce. Siedziba kurii diecezji radomskiej i powiatu radomskiego. Centrum administracyjne i kulturalne ziemi radomskiej.
Stradlice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka, sołtysem jest aktualnie Stanisław Rubacha.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)