Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Rośliny, skorupiaki i świecące bakterie pomagają w ocenie toksyczności środowiska
Nad kompleksową oceną zagrożeń wynikających z obecności substancji chemicznych w środowisku pracuje dr inż. Agnieszka Baran z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Ciekawym elementem tych badań są organizmy testowe i ich reakcje na zanieczyszczenia. Badaczka zamierza przystosować od...
 
Unijne badania naukowe - bakterie jelitowe kluczowe w rozwoju mózgu
Bakterie żyjące w jelicie wydają się mieć wpływ na rozwój mózgu i zachowanie osób dorosłych - według wyników nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych, które zostały opublikowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS). Odkrycia su...
 
Bakterie na nanokablu
Obserwacje zmian właściwości fizykochemicznych dennego błota morskiego, wewnątrz którego panują warunki beztlenowe, sugerują iż obecne tam kolonie bakterii mogą być połączone w swego rodzaju sieć elektryczną. Nanokable łą...
 
Czy bakterie można by wykorzystywać w ogniwach słonecznych?
Odkrycie nowych właściwości siarkowych bakterii zielonych może okazać się przydatne w opracowywaniu nowej generacji ogniw słonecznych. Chlorosomy, największy i najefektywniejszy zespół antenowy zbierający światło w naturze, mieszczą do ćwierć miliona molekuł ...
 
Mikrobiolodzy pobiorą bakterie z rąk warszawiaków
11 września w Warszawie odbędzie się zbieranie próbek bakterii i wirusów z rąk mieszkańców stolicy. Badania są wykonywane w ramach projektu badawczego dotyczącego higieny Polaków. Akcja jest elementem kampanii "Aby przerwać łańcuch infekcji&quo...

Reklama:


Strategia metaboliczna

Czy wiesz że...?
Bakterie nitryfikacyjne – chemolitotroficzne bakterie aerobowe (bezwzględne tlenowce), które utleniają amoniak (zawarty np. w wodzie deszczowej, kurzu, sadzy, ekskrementach ptaków) do kwasów azotowego(III) i azotowego (V). Biorą one m.in. udział w procesie niszczenia partii przypowierzchniowych budynków oraz kamieni zabytkowych. Powstałe na skutek utlenienia kwasy rozkładają węglan wapnia obecny w budynkach zabytkowych, a z dwutlenku węgla wiązanego w cyklu Calvina bakterie wykorzystują węgiel do budowy węglowodanów i szkieletu białkowego w komórkach (obecność węglanów i innych związków mineralnych wpływa dodatnio na szybkość procesu nitryfikacji). Bakterie te nie przeprowadzają glikolizy oraz cyklu Krebsa. Protony wodoru z procesu utleniania bezpośrednio biorą udział w łańcuchu oddechowym, natomiast do syntezy NADH2(do cyklu Calvina) potrzebna jest energia z ATP.

Sinice, cyjanofity, cyjanobakterie, cyjanoprokariota (Cyanobacteria) – gromada organizmów samożywnych, dawniej uznawanych za rośliny, według nowszej taksonomii zaliczanych do Procaryota (prokarioty, królestwo bakterii). Nazwa tradycyjna Cyanophyta (końcówka -phyta – roślina), stosowana w taksonomii wcześniejszej, kładzie nacisk na te właściwości, które upodabniają sinice do organizmów roślinnych – zdolność do tlenowej fotosyntezy oraz obecność chlorofilu. To podobieństwo jest o tyle naturalne, że chloroplasty roślin powstały w wyniku endosymbiozy z sinicami – są po prostu uwstecznionymi sinicami.

Pokarm – pożywka dostarczająca substancji chemicznych ważnych dla zachowania zdrowia i rozwoju organizmu. Są to tzw. składniki odżywcze spełniające wiele funkcji w organizmie:

Strategia metaboliczna – zespół procesów metabolicznych wyróżniany na podstawie podstawowych typów pokarmu, tj. źródeł substancji budulcowych (przede wszystkim węgla) i źródeł energii.

Kryteria wyróżniania strategii:

  • źródÅ‚o wÄ™gla
  • zwiÄ…zki organiczne – heterotrofia (cudzożywność)
  • dwutlenek wÄ™gla i jony wÄ™glanowe – autotrofia (samożywność)
  • źródÅ‚o użytecznej biologicznie energii
  • utlenianie substancji chemicznych – chemotrofia
  • absorpcja Å›wiatÅ‚a – fototrofia
  • donor elektronów (reduktor)
  • zwiÄ…zki organiczne – organotrofia
  • zwiÄ…zki nieorganiczne – litotrofia
  • akceptor elektronów (utleniacz)
  • tlen – oddychanie tlenowe (aerobia)
  • inne substancje – oddychanie beztlenowe (anaerobia)
  • substancje nieorganiczne
  • substancje organiczne – fermentacja
  • W przyrodzie wystÄ™pujÄ… różne kombinacje tych strategii. W zwiÄ…zku z tym dany organizm może być okreÅ›lany terminem bÄ™dÄ…cym kombinacjÄ… terminów oznaczajÄ…cych poszczególne strategie. PrzykÅ‚adowo, czÅ‚owiek jest chemoorganoheterotrofem aerobowym, gdyż jest jednoczeÅ›nie heterotrofem (odżywia siÄ™ głównie substancjami organicznymi, bÄ™dÄ…c wszystkożercÄ…), chemotrofem (źródÅ‚em energii magazynowanej w ATP jest utlenianie substancji chemicznych , np. glukozy), organotrofem (donorem elektronów sÄ… substancje chemiczne, np. glukoza), aerobem (ostatecznym akceptorem elektronów jest tlen). Strategie wraz z przyjmujÄ…cymi je organizmami można grupować również w kategorie poÅ›rednie – autotrotrofy można podzielić na chemoautotrofy i fotoautotrofy, fotoautotrofy na fotoorganoautotrofy i fotolitoautotrofy itd.

    Organizm cudzożywny, heterotrof - organizm odżywiający się cudzożywnie, są to bakterie saprofityczne i pasożytnicze, protisty zwierzęce i grzybopodobne, rośliny pasożytnicze, grzyby i zwierzęta. Heterotrofy takie jak bakterie i grzyby są zaliczane do reducentów, czyli organizmów rozkładających martwą materię organiczną do prostych związków mineralnych, niezbędnych dla organizmów samożywnych.

    Anaerob (gr. an – przedrostek oznaczający przeczenie; aer – powietrze; bio – żyję) inaczej beztlenowiec, organizm rozwijający się w warunkach beztlenowych.

    Przykłady organizmów przyjmujących możliwe strategie metaboliczne:

  • heterotrofy
  • chemoheterotrofy
  • chemoorganoheterotrofy
  • tlenowe – Opisthokonta (zwierzÄ™ta, grzyby, wiciowce koÅ‚nierzykowe), pierwotniaki niegdyÅ› okreÅ›lane jako zwierzÄ™ce, liczne bakterie
  • beztlenowe
  • desulfuryzujÄ…ce – niektóre bakterie i archeany
  • fermentujÄ…ce – niektóre bakterie, drożdże
  • chemolitoheterotrofy
  • tlenowe – bakterie wodorowe, Beggiatoa
  • fotoheterotrofy
  • fotoorganoheterotrofy
  • beztlenowe – niektóre bakterie purpurowe, bakterie zielone, Heliobacteria
  • fotolitoheterotrofy
  • beztlenowe – purpurowe bakterie siarkowe
  • autotrofy
  • chemoautotrofy
  • chemoorganoautotrofy
  • chemolitoautotrofy
  • tlenowe – bakterie nitryfikacyjne, siarkowe, wodorowe i żelazowe uzyskujÄ…ce energiÄ™ w wyniku utleniania odpowiednio: NH3 lub NO2, H2S, lub S, H2 i Fe
  • beztlenowe – bakterie denitryfikacyjne, bakterie desulfuryzacyjne, archeany metanogenne
  • fotoautotrofy
  • fotoorganoautotrofy
  • tlenowe – niektóre purpurowe bakterie bezsiarkowe (Erythrobacter)
  • beztlenowe – niektóre purpurowe bakterie bezsiarkowe
  • fotolitoautotrofy
  • tlenowe – sinice, roÅ›liny, wiÄ™kszość stramnopili, kryptomonady, eugleniny
  • beztlenowe – purpurowe bakterie siarkowe, zielone bakterie siarkowe
  • W niektórych wypadkach dany organizm jest zdolny do wykorzystywania różnych Å›cieżek metabolicznych, w zależnoÅ›ci od warunków, np. niektóre organizmy zasadniczo fotoautotroficzne wobec braku dostÄ™pu do Å›wiatÅ‚a mogÄ… odżywiać siÄ™ heterotroficznie, jest to miksotrofia. Zjawisko to czÄ™ste jest u protistów, np. euglenin, co wprowadzaÅ‚o konfuzjÄ™ w dawnych systemach taksonomicznych uwzglÄ™dniajÄ…cych jedynie podziaÅ‚ na roÅ›liny i zwierzÄ™ta. Ponadto niektóre organizmy zasadniczo heterotroficzne mogÄ… przez Å›cisłą symbiozÄ™ z autotrofami korzystać z nieorganicznych źródeÅ‚ wÄ™gla (np. rurkoczuÅ‚kowce, organizmy posiadajÄ…ce zoochlorelle lub zooksantelle). Mięśnie zwierzÄ…t (organizmów tlenowych) mogÄ… w warunkach niedoboru tlenu przejÅ›ciowo prowadzić oddychanie beztlenowe.

    Wiciowce kołnierzykowe (Choanoflagellata) – jednokomórkowe, jednojądrowe, wodne, wolno żyjące organizmy eukariotyczne wyposażone w pojedynczą, długą wić otoczoną podobnym do choanocytu gąbek wysokim kołnierzykiem z wypustek cytoplazmatycznych (microvilli), tworzącym rodzaj aparatu filtrującego.

    Związki organiczne - wszystkie związki chemiczne, w skład których wchodzi węgiel, prócz tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, piorunowego i izocyjanowego a także ich soli.

    Podsumowanie

    Poniższa tabela pokazuje ewentualne kombinacje opisanych cech:

    Bibliografia

    1. January Weiner: Å»ycie i ewolucja biosfery. PodrÄ™cznik ekologii ogólnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1999. ISBN 83-01-12668-X. 





    Czy wiesz że...? beta

    Samożywność, autotrofizm, autotrofia (gr. autos-sam, trofe-pożywienie, pokarm) – sposób odżywiania się charakterystyczny dla roślin, części bakterii i protistów, polegający na syntezie związków organicznych z prostych związków mineralnych. Energia konieczna do tego procesu pochodzi z energii słonecznej (fotosynteza) lub z prostych związków organicznych, nieorganicznych lub pierwiastków np. z metanu, siarkowodoru, jonów żelaza (chemosynteza). W związku z tym wyróżnia się organizmy fotoautotroficzne i chemoautotroficzne.
    Absorpcja – w optyce proces pochłaniania energii fali elektromagnetycznej przez substancję. Natężenie światła wiązki przechodzącej przez substancję ulega zmniejszeniu nie tylko w wyniku absorpcji, lecz również na skutek rozpraszania światła. O ile jednak promieniowanie rozproszone opuszcza ciało, to część zaabsorbowana zanika powodując wzrost energii wewnętrznej tego ciała.
    Archeony, archeany (Archaea) dawniej zwane też archebakteriami, archeobakteriami (Archaebacteria) lub archeowcami – drobne, pierwotnie bezjądrowe, zwykle ekstremofilne jednokomórkowce, tradycyjnie zaliczane wraz z eubakteriami do prokariotów. Pierwotnie uważano nawet, że są ewolucyjnie starsze od bakterii właściwych (eubakterie), obecnie jednak wiadomo, że grupy te ewoluowały równolegle i są jednakowo stare. Badania genetyczne wykazały, że są bliżej spokrewnione z przodkami eukariotów niż z bakteriami. Według niektórych systematyków (Carl Woese) należy archeony traktować jako odrębną linię ewolucyjną i nadać im rangę domeny. W tym wypadku należy rozróżnić trzy równoległe domeny:
    Glukoza (dokładniej: D-glukoza), C6H12O6 – węglowodan należący do cukrów prostych z grupy aldoheksoz. Jest białym, drobnokrystalicznym ciałem stałym, z roztworów wodnych łatwo krystalizuje jako monohydrat. Bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie (nie zmienia pH roztworu), nierozpuszczalna w etanolu. Ma słodki smak, nieco mniej intensywny od sacharozy.
    Pierwotniaki, protisty zwierzęce (Protozoa) – drobne (według tradycyjnych definicji – jednokomórkowe) organizmy eukariotyczne, zaliczane tradycyjnie (do XX w.) do królestwa zwierząt, w randze typu lub podkrólestwa. W nowszych systemach klasyfikacji włączane są do królestwa Protista jako sztuczny takson (dział). Według jednej z propozycji taksonomicznych, pierwotniaki są wydzielane jako odrębne królestwo Protozoa, obejmując również wielokomórkowe śluzowce, nie obejmując z kolei licznych grup jednokomórkowców zaliczanych do roślin, grzybów lub chromistów.
    Dwutlenek węgla (CO2, nazwa systematyczna: ditlenek węgla lub tlenek węgla(IV)) – nieorganiczny związek chemiczny, tlenek węgla na IV stopniu utlenienia.
    Miksotrofizm - zdolność do odżywiania autotroficznego albo heterotroficznego w zależności od warunków środowiska - natężenia światła i obecności organicznych substancji pokarmowych i substratów fotosyntezy lub chemosyntezy. Organizmy posiadające taką zdolność to miksotrofy. Zdolność ta występuje m.in. u eugleny.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.