Strategia organizacji - Polski Serwis Naukowy

Strategia - w znaczeniu ogólnym oznacza naczelną orientację gospodarczą, społeczną, militarną, która wyraża dominujący kierunek działania danego systemu. Ta naczelna orientacja jest główną linią i zarazem wytyczną postępowania kierownictwa systemu w związku z sytuacjami, jakie zachodzą w otoczeniu i przy uwzględnieniu własnego potencjału kadrowego, organizacyjnego, finansowego i techniczno-produkcyjngo. Należy jednak podkreślić, że strategia w wymiarze podstawowym ma zawsze charakter kompleksowy, ponieważ jest projektem przyszłej organizacji i funkcjonowania całego systemu.

Harry Igor Ansoff (ur. 12 grudnia 1918 we Władywostoku w Rosji, zm. 14 lipca 2002 w San Diego w USA w wyniku powikłań spowodowanych zapaleniem płuc) - rosyjski matematyk i ekonomista. Ansoff jest uważany za ojca terminu "strategia firmy".

Christoph Willibald Ritter von Gluck (ur. 2 lipca 1714 w Erasbach koło Berching, zm. 15 listopada 1787 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor okresu klasycyzmu.

Strategia zarządzania jednostkami gospodarczymi:

przedstawia cele ogólne i cele cząstkowe szczególnego znaczenia, a więc te, które rozstrzygają o tworzeniu, funkcjonowaniu i rozwoju przedsiębiorstwa jako całości,
jest zdeterminowana przez otoczenie i przez czynniki wewnętrzne,
uwzględnia poziom organizacyjno- techniczny i zasoby konkurencji,
jest wyrażona w formie programów i planów dotyczących działalności globalnej lub jakiejś funkcji przedsiębiorstwa,
jest określona w elastycznym horyzoncie planowania,
podlega ocenie przez zastosowanie określonych kryteriów efektywności.

Różne definicje strategii:

Dystrybucja (łac. "distributio" - rozdział, podział) – oznacza zorientowanie na osiąganie zysku działalność obejmuje planowanie, organizowanie i kontrolowanie sposobu przemieszczania gotowych produktów z miejsc ich wytworzenia do miejsc sprzedaży nabywcom finalnym. Dokonywana jest samodzielnie lub za pomocą pośredników.

Kenichi Ohmae (ur. 21 lutego 1943 w Kitakyūshū) – japoński teoretyk zarządzania, autor książek na temat strategii zarządzania. Kierował działalnością firmy konsultingowej McKinsey & Company w Japonii. Przyczynił się do stworzenia w firmie Toyota systemu just-in-time. Jest rzecznikiem strategii twórczych i zorientowanych na klienta. W swoich pracach podejmuje temat roli największych korporacji międzynarodowych w tworzeniu gospodarki światowej. Jego zdaniem globalizacja jest procesem niezwykle korzystnym i nieuniknionym, choć spowalnianym przez rządy państw na całym świecie, biurokratów i zwolenników protekcjonizmu. Ohmae często podkreśla, że współczesny świat jest światem bez granic. Kenichi Ohmae stworzył koncepcję strategicznego trójkąta, zwaną też 3C strategii:

(A.D. Chandler; 1962) Strategia wyraża cele długoterminowe przedsiębiorstwa, odpowiadające generalnym kierunkom działania, a także przedstawia alokację zasobów, jakie są niezbędne do realizacji przyjętych celów.

(K.R. Andrews; 1971) Strategia 1) jest zbiorem celów (zadań), ujętych w programy i plany 2) stanowi wzorzec decyzji, które dotyczą pozycji i tożsamości przedsiębiorstwa, jego zdolności do wykorzystywania swych mocnych stron oraz prawdopodobieństwa odniesienia sukcesu na rynku.

(W.F. Gluck; 1980) Strategia jest nadrzędnym i integratywnym planem, określającym korzyści firmy w związku z oczekiwaniami i wyzwaniami otoczenia.

(K. Ohmae; 1982) Strategia jest podejściem zmierzającym do najbardziej korzystnego wyróżnienia się przedsiębiorstwa na tle swych konkurentów; podejście to polega na zjednoczeniu wszystkich mocnych stron przedsiębiorstwa, tak aby w możliwie największym stopniu spełnić oczekiwania odbiorcy.

(H. Koontz, C. O’Donnell; 1984) Strategie są najczęściej programami ogólnymi, ukierunkowanymi na możliwie pełne wykorzystanie potencjału wytwórczego systemu dla osiągnięcia założonych celów.

(H.I. Ansoff; 1985) Model wyboru zachowania strategicznego jest określony przez następujące wymiary: 1) zachowanie budżetowe, tj. takie, w którego ramach nie występują zmiany strategiczne, 2) strategiczną adaptację, która jest zgodna z poprzednimi zmianami strategicznymi OSO (Organizacji Służącej Otoczeniu); 3) strategiczną nieciągłość odrzucającą dawniejsze doświadczenie.

(Dictionary of Business English; 1989) 1. Definicja ramowa: strategia to plan, w którym są zawarte zadania odnoszące się do funkcjonowania organizacji w przyszłości (odpowiedzialność za wykonanie tych zadań spoczywa na jednostkach szczebla naczelnego kierownictwa) 2. Strategia rynkowa to program efektywnego działania przedsięb. na danym rynku (w odróżnieniu od strategii poszukiwania nowych korzystnych rynków); 3. Strategia przedsiębiorstwa to ogólny program rozwoju działalności firmy.; 4. Strategie cząstkowe to decyzje dotyczące specyficznych, wyodrębnionych w przedsiębiorstwie działalności lub odniesione do jakichś szczególnych problemów. Przykładami takich strategii mogą być decyzje o lokalizacji zakładów, w sprawach wysokości cen, sposobu reklamy itd.

(P. Wright, Ch. Pringle, M. Kroll; 1992) Strategia odnosi się do planowanych wyników (określonych przez naczelne kierownictwo firmy) w związku z misją i celami przedsiębiorstwa.

(A.A. Thompson, A.J. Strickland; 1996) Strategia jest: 1) planem działania; 2) odzwierciedla wzorzec zarządzania w sferze rynku; 3) wskazuje jak wypełnić misje i osiągnąć założone cele.

(R.W. Griffin; 1996) Dobrze pomyślana strategia koncentruje się na czterech podstawowych czynnikach: 1) zasięgu strategii – zespole rynków, na których organizacja będzie konkurować; 2) dystrybucji zasobów – sposobie, w jaki organizacja rozdziela swe zasoby pomiędzy różne zastosowania; 3) wyróżniającej kompetencji - tym, co organizacja robi szczególnie dobrze; 4) synergii - sposobie, w jaki różne dziedziny działalności firmy uzupełniają się lub wspomagają.

(J. Stoner, R. Freeman, Gilbert 1997); Strategia – szeroki program wytyczania i osiągania celów organizacji; reakcja organizacji w czasie na oddziaływanie jej otoczenia.

Zobacz też

Strategie rozwoju.

Linki zewnętrzne

definicje strategii i taktyki (Angielski)