Strefa Gazy - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 31°25′N 34°20′E / 31.417, 34.333

Strefa Gazy lub Okręg Gazy (arab. قطاع غزة, Kita Ghazzah; hebr. רצועת עזה, Recuat Azza) – obszar położony na wybrzeżu Morza Śródziemnego, graniczący na południowym zachodzie z Egiptem oraz na północy i wschodzie z Izraelem. Długość tego obszaru wynosi 41 km, szerokość od 6 do 12 km, a całkowita powierzchnia to 360 km². Obszar pozostaje pod administracją władz Autonomii Palestyńskiej, jednak od czerwca 2007 faktyczną kontrolę sprawuje organizacja Hamas. Strefa Gazy nie jest uznawana za część jakiegokolwiek niezawisłego państwa, chociaż za pośrednictwem władz palestyńskich stawia żądania włączenia w skład przyszłego państwa Palestyna.

Kadzidło (arab.: لبٌان, lubbān, hebr. ketoret, gr. libanos, thymiana, łac. tus, incensum) – substancje zapachowe uwalniane podczas spalania, pochodzenia naturalnego stosowane w rytuałach religijnych, medytacji, w kosmetyce, kuchni i medycynie.
Mazhab - (ar. مذهب) szkoła prawa islamskiego. Na przestrzeni wieków powstało kilka oddzielnych szkół, które w inny sposób interpretują funkcjonowanie prawa i przepisów. Współcześnie w islamie sunnickim funkcjonują cztery szkoły prawa, które powstawały na przestrzeni VIII i IX wieku n.e.. Są to:

Nazwa terytorium została wzięta od jej największego miasta Gazy.

Geografia

Strefa Gazy jest położona na Bliskim Wschodzie. Długość granicy z Izraelem wynosi 51 km, a z Egiptem 11 km. Teren jest płaski, a jego pofałdowanie wynika głównie z obecności nadmorskich wydm. Najwyżej położnym punktem jest wzgórze Abu 'Awdah (Joz Abu' Auda) 105 metrów n.p.m..

Obszar jest podzielony administracyjnie na pięć części:

Synaj (arab. شبه جزيرة سيناء Shibh Jazīrat Sīnā, hebr. סיני Sinai) – półwysep w kształcie trójkąta, otoczony Morzem Śródziemnym od północy, Zatoką Sueską i kanałem Sueskim od zachodu, Morzem Czerwonym od południa i Zatoką Akaba od wschodu. Półwysep Synaj leży w Azji Zachodniej i jest częścią Egiptu, którego większa część leży w Afryce Północnej. Administracyjnie podzielony jest na dwie prowincje gubernatorskie (muhafazy): Synaj Północny i Synaj Południowy.
Korupcja (łac. corruptio - zepsucie) – nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści. Korupcja może w praktyce powstawać niezależnie od formy rządów. Poziom korupcji może być bardzo różny, od drobnych przypadków wykorzystania wpływu lub faworyzowania w celu wyświadczenia lub oddania przysługi, przez kleptokracji (rządów złodziei), gdzie porzucone zostają nawet zewnętrzne pozory uczciwości.

Prowincja Północnej Gazy (arab. محافظة شمال غزة) – jest położona na północ od miasta Gaza. Według danych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystyk w 2007 w prowincji mieszkało 270 245 mieszkańców. Znajdują się tu trzy miasta (Bajt Hanun, Bajt Lahija, Dżabalija), dwie wioski (al-Beddawiya, Izbat Beit Hanun) oraz jeden obóz uchodźców (Dżabalija).

Prowincja Gazy (arab. محافظة غزة) – obejmuje miasto Gaza i jego okolicę. Według danych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystyk w 2007 w prowincji mieszkało 505 700 mieszkańców. Znajduje się tu jedno miasto (Gaza), trzy wioski (Juhor ad-Dik, Madinat al-Awda, al-Mughraqa) oraz jeden obóz uchodźców (Al-Shati).

Prowincja Deir al-Balah – jest położona na południe od miasta Gazy, w środkowej części Strefy Gazy. Według danych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystyk w 2007 w prowincji mieszkało 208 716 mieszkańców. Znajdują się tutaj dwa miasta (Dajr al-Balah, az-Zawayda), dwie wioski (al-Musaddar, Wadi as-Salqa) oraz cztery obozy uchodźców (Al-Burajdż, Dajr al-Balah, Al-Maghazi, Nusajrat).

Prowincja Khan Yunis – jest położona wokół miasta Chan Junis. Według danych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystyk w 2007 w prowincji mieszkało 280 000 mieszkańców. Znajdują się tutaj trzy miasta (Abasan al-Kabira, Chan Junis, Bani Suhajla), dziewięć wiosek (Abasan al-Saghira, Khuza'a, al-Qarara, al-Fukhari, Qa'al-Kharaba, Qa'al-Qurein, Qizan an-Najjar, Umm Kameil, Umm al-Kilab).

Prowincja Rafah (arab. محافظة رفح) – jest położona w południowej części Strefy Gazy, przy granicy z Egiptem. Według danych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystyk w 2007 w prowincji mieszkało 280 000 mieszkańców. Znajduje się tutaj pięć miast (Rafah, al-Bayuk, al-Mawasi, al-Qarya as-Suwaydiya, Shokat as-Sufi) oraz dwa obozy uchodźców (Rafah, Tall as-Sultan).

Tutejsze ziemie podlegają silnym procesom pustynnienia, a nieracjonalnie prowadzona gospodarka wodna wpływa na zasolenie zasobów słodkiej wody i zanieczyszczenie ich ściekami. Do bogactw naturalnych należą niewielkie zasoby gazu ziemnego.

Kult religijny – wszelkie zachowania i praktyki religijne czynione wobec istoty bądź przedmiotu kultu. Czynności kultowe mają na celu ułatwienie kontaktu oraz wyjednanie przychylności dla człowieka od istot boskich, sił natury czy duchów przodków.[potrzebne źródło]
Arkadiusz (Flavius Arcadius) (ur. 377/378, zm. 1 maja 408) – cesarz wschodniorzymski w latach 395 - 408, syn cesarza Teodozjusza I Wielkiego i Aelii Flacilli, brat cesarza zachodniorzymskiego Honoriusza oraz Galli Placidii. Mąż Aelii Eudoksji, z którą miał córkę Pulcherię. Jego synem był również Teodozjusz II.

Klimat

Strefa Gazy ma klimat śródziemnomorski, który charakteryzuje się gorącymi i suchymi latami oraz łagodnymi zimami. Wiosna rozpoczyna się w marcu, a w drugiej połowie maja rozpoczyna się lato. Średnia temperatura latem wynosi 28°C, a zimą 12 °C. Zimą zdarza się spadek temperatury do 5 °C. Największe opady deszczu występują pomiędzy listopadem a marcem. Suma rocznych opadów atmosferycznych wynosi 450 mm.

Salam Fajjad (arab. سلام فياض; ur. 1952 w Dajr al-Ghusun, Palestyna) – palestyński polityk, premier Autonomii Palestyńskiej od 15 czerwca 2007. Minister finansów w latach 2001-2006 oraz od marca 2007.
Hestia (gr. Ἑστία – "ognisko domowe") – w mitologii greckiej córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa, Demeter i Hery oraz Posejdona i Hadesa. Ślubowała dziewictwo, jak Atena i Artemida. Opiekunka ogniska domowego, podróżnych, nowożeńców i sierot. Każde nowo narodzone dziecko, piątego dnia po urodzeniu, obnoszono dookoła ogniska oddając je Hestii w opiekę. Matka panny młodej rozpalała pierwszy raz ogień w nowym domu płomieniem pochodzącym z jej świątyni. Gość przychodząc do domu, gdzie nie jest mile widziany, musiał złapać się krawędzi ogniska. Odtąd gospodarze nie mogli mu nic zrobić.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)