Podłoga – element wykańczający górną część stropu; posadzka jest elementem składowym podłogi. Zapewnia izolację termiczną, akustyczną i przeciwwilgociową, przenosi obciążenia równomiernie rozłożone i skupione, jest płaska i przystosowana do tego, aby mógł po niej odbywać się ruch.

Strop grzybkowy jest stropem monolitycznym czyli jest wykonywanym bezpośrednio na placu budowy. Stropy grzybkowe mają bardzo charakterystyczną budowę. Składają się ze słupa przechodzącego w skośną głowicę w kształcie odwróconej piramidy. Ukształtowanie głowicy, (kąt pomiędzy poziomem a głowicą) determinowane jest obciążeniem jakie będzie działać na strop. Im większe obciążenie działa na strop, to kąt jest coraz mniejszy. Stropy grzybkowe są najczęściej stosowane gdy pod uwagę wchodzi przenoszenie znacznych obciążeń. W rzucie poziomym z góry strop grzybkowy tworzy siatka słupów rozstawionych w osiach konstrukcyjnych co około 6m. Zbrojenie stropów grzybkowych jest bardzo istotnym etapem wykonywania konstrukcji. Jednym z głównych wymogów jest fakt, iż pręty zbrojeniowe nie mogą być stosowane w przekroju słupa. Najczęstsze zastosowania w przypadku ogromnych obciążeń. Standardowo stropy grzybkowe mają szerokosc od około 12 do 20cm.

Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem, a warstwą łyka i kory. Pod względem technicznym drewno jest naturalnym materiałem kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ciągłymi włóknami polimerowymi, którymi są podłużne komórki zorientowane jednoosiowo.

Strop Kleina - strop składający się z belek stalowych (zwykle dwuteowych) oraz z płyt międzybelkowych z cegły (zwykle dziurawki), zbrojonych prętami stalowymi lub płaskownikami (tzw. bednarka). Płyta powstaje na skutek zespolenia cegieł zaprawą cementową; zbrojenie umieszczone jest w spoinach. Płyty są oparte na dolnych stopkach belek. W zależności od ułożenia cegieł w płycie rozróżnia się stropy Kleina z płytami typu: lekkiego - cegły układane "na płask" (grubość płyty 1/4 cegły, czyli 6,5cm), półciężkiego - płyta grubości 1/4 cegły wzmacniana żeberkami w postaci cegły ułożonej "na rąb", ciężkiego - cegły ułożone "na rąb" (grubość płyty 1/2 cegły, czyli 12 cm). Rozstaw belek wynosi do 1,6 m. Przed deskowaniem stopki belek należy owinąć siatką Rabitza lub Leduchowskiego.

Słup - element konstrukcyjny (może być wolno stojący), pionowa (choć nie zawsze) podpora. Szczególnym zastosowaniem tego rodzaju podpór są słupy telefoniczne (telegraficzne) lub słupy energetyczne. Innym rodzajem są słupki drogowe albo graniczne.

Tynk - warstwa z zaprawy lub gipsu pokrywająca powierzchnie ścian, sufitów, kolumn, filarów itp. wewnątrz i na zewnątrz budynku. Zadaniem jej jest zabezpieczenie powierzchni przed działaniem czynników atmosferycznych (w przypadku tynków zewnętrznych), ochrona przed działaniem czynników wewnątrz pomieszczeń (np. para wodna), ogniem (elementy drewniane) oraz nadanie estetycznego wyglądu elementom budynku. Tynk stosuje się również jako warstwę podkładową pod elementy wymagające gładkiego podłoża (płyty styropianowe, płytki ceramiczne) - powszechnie stosuje się wówczas tynk cementowy, cementowo-wapienny lub gipsowy.

Spośród różnych typów stropów żelbetowych coraz powszechniejsze zastosowanie zdobywają stropy płaskie bezbelkowe. Łączą one bowiem prostotę konstrukcyjną z trudnymi do uzyskania w innych rozwiązaniach walorami kształtowania architektonicznego i ułatwieniami eksploatacyjnymi. Rozróżniamy tutaj stropy złożone wyłącznie z płyty i słupków, czyli stropy płytowo-słupkowe oraz stropy w których płyta oparta jest na słupie za pośrednictwem odpowiedniej głowicy (stropy grzybowe). Siatka słupków stropów płaskich może być w zasadzie dowolna, z tym że zalecane są siatki o oczkach zbliżonych do kwadratu. Rozpiętość stropów płaskich waha się w granicach 4,5 do 10 m, w zależności od obciążeń i rozwiązania konstrukcyjnego. Kształt obrzeża takiego stropu można praktycznie wybrać dowolne i bez utrudnień urozmaicać.