Struktura lub rekord - to złożony typ danych występujący w wielu językach programowania, grupujący logicznie powiązane ze sobą dane różnego typu w jednym obszarze pamięci. Składowe struktury - pola - są etykietowane, tj. mają swoje unikatowe nazwy; poprzez podanie nazwy otrzymuje się dostęp do danego pola.

Struktury są powszechnie stosowane w programowaniu, pozwalają bowiem w przejrzysty sposób opisywać złożone obiekty. Przykładem struktury może być informacja o książce, której pola będą zawierały: imię i nazwisko autora (typ łańcuchowy), tytuł (typ łańcuchowy), rok wydania (liczba całkowita), liczba stron (liczba całkowita), nazwa wydawnictwa, numer ISBN itp.

W językach z silną typizacją, zanim zostanie stworzona zmienna typu rekordowego, musi zostać zdefiniowany odpowiedni typ opisujący strukturę rekordu; takie typy nazywa się typami rekordowymi lub po prostu rekordami.

Podobną strukturą danych są krotki, w których pola nie są identyfikowane nazwą, lecz indeksem. W odróżnieniu jednak od krotek, dopuszcza się modyfikację pól struktury.

Struktura w języku C

 /* deklaracja */
 struct miasto
 {
     long ludnosc;
     char* rzeka;
 };                         
 
 /* definicja */
 struct miasto Poznan;
 Poznan.ludnosc = 550000;
 Poznan.rzeka = (char*)malloc(sizeof(char)*6);
 strncpy(Poznan.rzeka, "Warta\0", 6);

Struktury w C mogą zawierać także pola zajmujące mniej niż 1 bajt. Aby zadeklarować takie pole, należy podać po dwukropku liczbę bitów.

 struct liczba {
     unsigned int mlodszy_bajt :8;
     unsigned int starszy_bajt :7;
     unsigned int znak :1;
 };

Pola bitowe mogą mieć typ int lub unsigned int. W tym pierwszym wypadku najstarszy bit będzie przeznaczony na znak danego pola.

Wyrównanie pól struktury

W języku C (a także C++) rozmiar struktury może być większy niż suma rozmiarów poszczególnych pól struktury. Wynika to z umieszczania przez kompilator pól po adresami wyrównanymi do granicy słowa maszynowego (zwykle 2, 4 lub 8 bajtów), co zapewnia szybszy dostęp przez mikroprocesor, ale jednocześnie utrudnia przekazywanie (np. przez sieć) lub zapis takich struktur.

Na przykład przyjmując wyrównanie do granicy 4 bajtów, poniższa struktura nie będzie zajmowała 5, lecz 8 bajtów:

struct {
        char a;          /* sizeof(a) = 1 */
        int  b;          /* sizeof(b) = 4 */
} S;                     /* sizeof(S) = 8 */

Wyrównanie można rozumieć jako dodatkowe pola, niedostępne dla programisty:

struct {
        char a;
        char [3];        /* wyrównanie */
        int  b;
} S;

Czasami wyrównanie pól struktury jest niepożądane, większość kompilatorów umożliwia programiście zmianę lub wyłączenie poprzez dyrektywę #pragma pack, np.:

#pragma pack(push)       /* zapamiętaj bieżącą wartość wyrównania */
#pragma pack(1)          /* brak wyrównania */
struct {
        char a;          /* sizeof(a) = 1 */
        int  b;          /* sizeof(b) = 4 */
} S;                     /* sizeof(S) = 5 */
#pragma pack(pop)

Zapoznaj się również z: unia