Struktura przywództwa - Polski Serwis Naukowy

Struktura przywództwa

Autorytaryzm – system rządów bezpartyjnych, opartych na autorytecie charyzmatycznego przywódcy, a często także na armii. Szczególnie rozpowszechniony w Europie w pierwszej połowie XX wieku, powstawał najczęściej wskutek nieefektywnego funkcjonowania systemów demokratycznych lub ich kompromitacji w oczach społeczeństwa. W przeciwieństwie do systemów totalitarnych, nie opiera się na uniwersalnej ideologii ani na masowym terrorze, lecz ogranicza się jedynie do represjonowania tych, którzy otwarcie go krytykują i dążą do jego obalenia.

Grupa społeczna – w psychologii społecznej i socjologii zaliczany do zbiorowości społecznej zbiór co najmniej trzech osób, którego członkowie współdziałają ze sobą na zasadzie odrębności od innych, w celu zaspokajania własnych potrzeb, charakteryzujący się trwałą strukturą i względnie jednolitym systemem norm i wartości.

W grupie struktura przywództwa może nie być jasno skrystalizowana (np. grupy koleżeńskie). Przywódca może być narzucony lub wyłoniony samoistnie. Decydują o tym:

cechy wrodzone;

sytuacja (pokój – wojna);

charakteru zadania;

cechy grupy (charakter grupy, pozycje w grupie).

Style przywództwa

autorytarny – jeden przywódca podejmuje decyzje, przydziela zadania, kary i nagrody; najwyższa produktywność; zaangażowanie bierne; spójność – nie najlepsza, każdy myśli o sobie, przywódca często nie akceptowany, satysfakcja członków najwyższa;

demokratyczny – decyzje podejmuje grupa, przywódca naprowadza i stymuluje grupę, częściowo angażuje się w zadania, częściej stosuje nagrody; jakość najlepsza; zaangażowanie najlepsze; spójność najlepsza;

liberalny – spójność najgorsza; tworzą się struktury nieformalne.

Rodzaje przywódców

przywódca autorytarny – zorientowany na wykonanie zadania, lepiej działa w sytuacjach zagrożenia

przywódca demokratyczny – zorientowany na stosunki międzyludzkie, lepiej działa w sytuacjach pokoju

przywódca liberalny – zorientowany na pozostawienie pracownikom relatywnie dużej swobody przy wykonywaniu zadań; jego wyniki uzależnione są od tego, czy zagospodaruje talenty podwładnych

Literatura

Wiatr J.J., Przywództwo polityczne. Studium politologiczne, Łódź 2008.

Model przywództwa. Wymiar lokalny, krajowy, międzynarodowy, pod red. A.K. Piaseckiego, Kraków 2006.

Przywódcy i przywództwo we współczesnej Afryce, pod red. A. Żukowskiego, Olsztyn 2008.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Instytut Studiów na Przywództwem http://www.isnp.collegium.edu.pl/

Strona prywatna o przywództwie politycznym http://sites.google.com/site/hartlinskimaciej/przywodztwo-polityczne