Styl dowolny - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy stylu pływackiego. Zapoznaj się również z: Styl dowolny (pot. łyżwa, jodełka) - technika biegu narciarskiego.

Styl dowolny oznacza taki styl pływacki, w którym w tak określonej konkurencji zawodnik może płynąć dowolnym sposobem. Wyjątkiem od tej reguły jest konkurencja stylu zmiennego w konkurencji indywidualnej i sztafety zmiennej, kiedy to styl dowolny oznacza każdy inny sposób pływania niż styl motylkowy (delfin), styl grzbietowy lub styl klasyczny (żabka). Po przepłynięciu każdej długości pływalni i przy zakończeniu wyścigu, pływak musi dotknąć ściany dowolną częścią ciała. Część ciała pływaka przez cały czas trwania wyścigu musi "łamać" powierzchnię wody, z takim wyjątkiem, że dozwolone jest całkowite zanurzenie się pływaka w czasie nawrotu i na dystansie nie dłuższym niż 15 metrów po starcie i po każdym nawrocie. Przed tym punktem głowa musi "złamać" powierzchnię wody. Start w stylu dowolnym rozpoczyna się skokiem ze słupka.

Styl motylkowy (motylek, delfin) – styl pływacki, charakteryzujący się jednoczesnym ruchem nad wodą obu rąk oraz odbijaniem się obiema nogami. Na jeden ruch ramion przypadają dwa odbicia nogami. Ciało musi pozostawać w pozycji na piersiach. Ramiona muszą być przenoszone jednocześnie, nad powierzchnią wody do przodu, a następnie równocześnie do tyłu. Wszystkie ruchy nóg muszą być wykonywane w sposób równoczesny. Styl motylkowy jest uważany za najtrudniejszy z czterech podstawowych stylów pływackich. Styl motylkowy wymyślił w 1935 roku, fizyk Volney Wilson, który w czasie studiów zanalizował ruchy pływających ryb. W 1938 roku płynąc delfinem wygrał eliminacje olimpijskie, ale został później zdyskwalifikowany, ponieważ styl był nowy i oficjalnie nie uznany.

Żabka - potoczna nazwa stylu pływania zwanego stylem klasycznym. W uproszczeniu polega na naśladowaniu ruchów pływającej żaby. Jest to symetryczny styl pływania - tzn. prawa i lewa strona ciała wykonują te same ruchy.

Jak widać reguły te nie precyzują dokładnie stylu, mówią jedynie o kilku zasadach obowiązujących podczas rozgrywania wyścigów tym stylem. Zawodnicy najczęściej płyną kraulem, ponieważ w warunkach w jakich zazwyczaj rozgrywane są zawody (basen) jest to najszybszy styl, jednakże zdarzają się od tej reguły wyjątki. Jest to powodem nieporozumień, szczególnie na amatorskich zawodach dla dzieci.

Metr to jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został określony 26 marca 1791 roku we Francji, ze względu na potrzebę korzystania z dziesiętnego systemu miar[potrzebne źródło]. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.

Styl dowolny (pot. łyżwa) to technika biegu narciarskiego. Powstała stosunkowo niedawno. W technice dowolnej w przeciwieństwie do klasycznej nie biega się po trasie z torami, lecz po trasie równo wygładzonej. Ten styl wymaga większych umiejętności technicznych i kondycji niż klasyczny. Zawodnicy poruszają się w sposób podobny do jazdy na łyżwach szybkich, tyle że używają kijków od odbijania się.

Przepisy pływania przewidują dyskwalifikację zawodnika płynącego stylem dowolnym za następujące przewinienia:

chodzenie po dnie,

brak kontaktu fizycznego ze ścianą w trakcie nawrotu,

brak kontaktu fizycznego ze ścianą na zakończenie wyścigu,

brak wynurzenia w trakcie wyścigu (z wyjątkiem dystansu 15 metrów po nawrotach i starcie),

pływanie pod wodą po starcie powyżej 15 metrów,

pływanie pod wodą po nawrocie powyżej 15 metrów,

ukończenie wyścigu na innym torze,

podciąganie się na linie torowej,

przeszkadzanie zawodnikowi płynącemu na innym torze,

użycie urządzeń pomagających zwiększyć szybkość, wytrzymałość lub pływalność,

wystartowanie przed sygnałem startu.

Rekordy świata na 50 m stylem dowolnym opisuje artykuł historia rekordu świata na 50 m stylem dowolnym.

Styl grzbietowy jest jedynym stylem pływania w którym twarz wychylona jest ponad powierzchnię wody. Osoba płynąca jest ułożona na plecach, pracę rąk cechują silne wymachy za siebie, zaś rola nóg polega na silnym wybiciu wody w górę. Głowa jest ułożona w ten sposób, że broda nie dotyka do klatki piersiowej, co nadaje ciału hydrodynamiczny kształt.

Bibliografia

Przepisy pływania FINA na lata 2009-2013