Suburbia - Polski Serwis Naukowy

Suburbia ( łac. suburbium - przedmieście) - peryferyjne dzielnice dużych miast, przedmieścia pełniące głównie funkcję mieszkaniową.

Stanowią one "sypialnie" dla osób pracujących w śródmieściu i dojeżdżających codziennie do pracy. Dobrze rozwinięta sieć kolei miejskich sprawia, że wielu mieszkańców miast woli mieszkać poza śródmieściem.

Proces przemieszczania się ludności z centrum miasta na przedmieścia trwa od wielu lat. Podmiejskie wsie przekształcały się w przedmieścia, które z biegiem lat były wchłaniane przez miasta i stawały się ich częścią.

Suburbanizacja (ang. suburb - przedmieście) to jedna z faz rozwoju miasta. Polega ona na wyludnianiu się centrum i rozwoju strefy podmiejskiej. Wynikiem suburbanizacji jest rozwój infrastruktury (zabudowa mieszkaniowa, punkty handlowo-usługowe, połączenia komunikacyjne) na obszarach podmiejskich oraz tworzenie się tzw. miast-sypialni, których mieszkańcy dojeżdżają do pracy do centrum.

Wimbledon znajduje się w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położony jest na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych (All England Lawn Tennis and Croquet Club) odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca, najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie – The Championships. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii, zaliczany jest do turniejów Wielkiego Szlema. Wimbledon uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.

Przykładem tego procesu jest Londyn, który wchłonął Wimbledon, gdzie odbywają się najstarsze na świecie turnieje tenisowe, i Wembley, gdzie znajduje się słynny stadion sportowy. Szybka ekspansja zabudowy miejskiej zakończyła się dopiero w czasie II wojny światowej. W 1951 roku Londyn osiągnął najwyższą w swej historii liczbę mieszkańców. Suburbia zostały przyłączone do miasta i w ten sposób powstał Wielki Londyn.

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).

Zobacz też

suburbanizacja