Sufeci (łac. suffetes, fenickie špt) – rodzaj urzędników fenickich. W Kartaginie i innych koloniach fenickich na zachodzie najwyżsi urzędnicy państwowi. Ze względu na niedostatek źródeł i ich niejasność rzeczywiste funkcje i znaczenie sufetów nie są całkowicie zrozumiałe.

W języku fenickim słowo to oznacza po prostu "sędziego". Miasta Fenicji były monarchiami, władza królewska ograniczona była jednak znacznie przez ich oligarchię handlową. Oligarchowie ci tworzyli rodzaj "rady starszych", "senatu" lub "rady państwa". Funkcja ta jest w pewien sposób zbliżona do izraelickich sędziów (hebrajskie i fenickie słowa na określenie tej funkcji mają zresztą zbieżną eymologię). Znana jest zwłaszcza z dziejów Tyru.

O administracji kolonii fenickich na zachodzie w pierwszych wiekach ich istnienia nie wiadomo niemal nic. Pochodzenie funkcji sufety nie jest dla nich wyjaśnione: część historyków wywodzi ich od fenickich "sędziów", część uznaje tę funkcję za późniejszą. Od V wieku p.n.e. dla Kartaginy i innych miast fenickich poświadczona jest republikańska forma rządów, na których czele stali sufeci. Był to urząd kolegialny, sprawowali go dwaj urzędnicy. Sufetów wybierano na okres jednego roku. Posiadali najwyższy zakres władzy wykonawczej, a także znaczne uprawnienia prawodawcze i sądownicze. Przewodzili też fenickiemu zgromadzeniu ludowemu i senatowi. Prawdopodobnie nie pełnili jednak funkcji dowódczych.

System polityczny znany z Karaginy istniał prawdopodobnie także w innych fenickich koloniach na zachodzie, informacje o nich są jednak fragmentaryczne. Z pewnością jednak sama instytucja sufetów istniała także tam – i to jeszcze w czasach rzymskich.

Bibliografia