Ratusz Staromiejski - główna budowla świecka toruńskiego Starego Miasta, gotycki budynek powstały etapami w ciągu XIII i XIV w., przebudowany w XVII w. i odbudowany po zniszczeniach w XVIII w., jeden z najznamienitszych przykładów średniowiecznej architektury mieszczańskiej w środkowej Europie.

Sukiennice w Poznaniu zostały wybudowane w roku 1386 na podstawie przywileju Władysław II Jagiełły. Na początku XVI w. gmach popadł w ruinę. W 1535 r. Zygmunt I Stary wydał przywilej na postawienie nowego gmachu według jednolitego projektu budowlanego. W roku 1563 budynek został przebudowany w stylu renesansowym przez architekta miejskiego Jana Baptystę Quadro. Sukiennice były trzynastoprzęsłową halą nakrytą sklepieniem klasztornym z 26 kramami sukiennymi. Przez sukiennice prowadziło przejście poprzeczne. W 1569 r. przy południowej ścianie dobudowano schody prowadzące na piętro gdzie znajdowały się magazyny i warsztaty. Wzdłuż wschodniej i zachodniej ściany biegły podcienie wsparte na kolumnach. Gmach nakryty był dachówką, a podcienie gontem. W XIX w. sukiennice zostały przebudowane na kamienice czynszowe, które uległy zniszczeniu podczas II wojny światowej. Podczas odgruzowywania odkryto wiele pozostałości sukiennic: kolumny, jedno przęsło sklepienia, tropy. Mimo przygotowywania przez głównego architekta odbudowy Starego Miasta inż. Zbigniewa Zielińskiego projektu rekonstrukcji obiektu, usunięto jego pozostałości nie przeprowadzając żadnych badań archeologiczno-architektonicznych. Zachowane kolumienki są przechowywane w Muzeum Historii Miasta Poznania w Ratuszu. W latach 1959 - 62 wzniesiono w tym miejscu już wówczas wzbudzający kontrowersje gmach Muzeum Wojskowego. Co jakiś czas pojawiają się propozycje jego przebudowy lub rozbiórki. Pod budynkiem znajdują się prawdopodobnie zachowane piwnice sukiennic.