Super Nintendo - Polski Serwis Naukowy

Super Nintendo Entertainment System (w skrócie SNES i Super NES) – 16-bitowa konsola do gier, która osiągnęła wielki sukces w krajach zachodniej Europy, USA oraz w Japonii (tam pod nazwą Super Famicom).

Był to następca Nintendo Entertainment System, znacznie bardziej zaawansowany technicznie, z lepszą grafiką i dźwiękiem. Gry, podobnie jak w poprzednim modelu występowały w postaci kartridża.

Konsola ukazała się w wersji europejskiej oraz amerykańskiej. Wersja europejska różniła się kształtem: była bardziej zaokrąglona, natomiast gry w wersji amerykańskiej nie pasowały do konsoli europejskiej i odwrotnie. Była jednak możliwość pominięcia tego problemu za pomocą specjalnego adaptera.

GameCube – konsola produkcji japońskiej firmy Nintendo, nazywana "czwartą generacją Nintendo". Game Cube – jak sama nazwa wskazuje – ma kształt kostki o wymiarach 11,4 cm wysokości, 15 cm szerokości i 16 cm długości. To tak jakby ułożyć 11 płyt CD w pudełkach w wieżyczkę. Gamecube jest dostępny w kolorze fioletowym i czarnym, pojawiła się też jego platynowa wersja. Z przodu znajdują się cztery wejścia na pady i dwa na karty pamięci. Z tyłu konsoli znajdują się złącza na zasilacz, cyfrowe wyjście obrazu "Digital AV Out" i analogowe "Analog AV Out". Na górnej części konsoli znajdują się trzy przyciski: power (uruchamia konsolę), reset (resetuje konsolę) i open (otwiera napęd), są one rozmieszczone wokół klapki napędu DVD do którego wkłada się płytki Mini-DVD. Z tyłu konsoli jest uchwyt, dzięki któremu możemy przenosić ją w wygodny sposób. Według oficjalnych danych firmy do końca Marca 2008 sprzedano ok. 21,7 mln sztuk , oprócz tego sprzedano także 208.56 mln kopii gier.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Obecnie konsola doczekała się szeregu emulatorów na różne platformy, w tym także na konsole stacjonarne jak PlayStation 2, Nintendo GameCube oraz na takie platformy jak iPhone OS, czy Symbian OS. Niektóre z nich jak np. ZSNES są w stanie emulować bezbłędnie niemalże każdą grę. Oprócz emulatorów, wraz z premierą nowej konsoli Nintendo – Wii, ograniczona ale wciąż powiększająca się ilość tytułów dostępna jest na wbudowanym w konsole emulatorze, znanym jako Virtual Console.

Sony – przedsiębiorstwo japońskie założone 7 maja 1946 roku przez Masaru Ibukę i Akio Moritę w Tokio jako Tokyo Telecommunications Engineering Company; obecnie jeden z największych światowych producentów elektroniki użytkowej. Spółka publiczna notowana na giełdach tokijskiej (TSE) i nowojorskiej (NYSE) (NYSE: SNE).

Wii (wym. jak ang. we; IPA: [wiː]) – konsola gier wideo zaprojektowana i produkowana przez japońską firmę Nintendo. Początkowo znana pod nazwą Revolution jest następczynią Nintendo GameCube.

Ze względu na znaczną ilość wysoko ocenianych tytułów i wciąż dużą popularność konsoli wśród graczy, wiele gier zostało przetłumaczonych na język polski. Także niektóre tytuły, oryginalnie wydane tylko w języku japońskim, zostały przetłumaczone i udostępnione w internecie jako patche lub gotowe ROM'y.

Emulator - program komputerowy, który duplikuje funkcje jednego systemu informatycznego w innym, dzięki czemu ów drugi system zwraca te same rezultaty, co pierwszy. Mówimy wtedy, że pierwszy system jest emulowany przez drugi.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Specyfikacja techniczna

Układ Ricoh 5A22 na płycie głównej SNES-a

SNES posiadał dość ciekawą konstrukcję wewnętrznych układów. Centralna jednostka (CPU) była relatywnie słaba (dwa razy słabsza od jednego z głównych konkurentów SNES-a – Sega Genesis), ale za to konsola wyposażona została w dość szybki (jak na owe czasy) układ graficzny, mogący generować innowacyjny efekt znany jako Mode 7. Także układy generujące dźwięk stanowiły istotną przewagę nad konkurencją, warto też wspomnieć o możliwości umieszczenia dodatkowych układów scalonych na kartridżach, znacznie zwiększających moc konsoli. Układy te z technicznego punktu widzenia mogły być również umieszczane w kartridżach konkurencji, w praktyce tylko w wypadku SNES-a były stosowane na taką skalę.

Procesor (ang. processor), także CPU (ang. Central Processing Unit) – urządzenie cyfrowe sekwencyjne, które pobiera dane z pamięci, interpretuje je i wykonuje jako rozkazy. Wykonuje on ciąg prostych operacji (rozkazów) wybranych ze zbioru operacji podstawowych określonych zazwyczaj przez producenta procesora jako lista rozkazów procesora.

ZSNES – emulator konsoli SNES, w Japonii znanej pod nazwą Super Famicom, wydany przez ZSNES Team. Rozpowszechniany jest zgodnie z licencją wolnego oprogramowania GNU General Public License (ang. Powszechna Licencja Publiczna GNU), w skrócie GPL. Na początku ZSNES dostępny był jedynie na system operacyjny DOS. Z czasem wydano wersje także na inne systemy operacyjne: Microsoft Windows, Linux, FreeBSD, Xbox oraz IntelMac.

CPU: Ricoh 5A22 – 16-bitowy procesor bazujący na rdzeniu 65c816

3.58 MHz, 2.68 MHz lub 1.79 MHz w zależności od potrzeb programu

GPU: Picture processing unit (PPU)

Rozdzielczość: progresywne skanowanie: 256x224, 512x224, 256x239, 512x239

Z przeplotem: 512x448, 512x478

Kolory: 32768 (15-bit)

Duszki: 128, do 32 w jednej linii; maksymalna dopuszczalna wielkość do 64x64 pikseli

Tło: 4 warstwy; każda do 1024x1024 pikseli

Efekty:

Pikselizacja (mozaika)

Dodawanie i odejmowanie kolorów

Clipping windows

Przesuwanie tła (ang. Scrolling)

Mode 7

APU: Sony SPC700, Sony DSP

Format: 16-bit ADPCM, 8 kanałów

Wyjście: 32 kHz 16-bit stereo

RAM:

Główna pamięć 128 KB DRAM

Video RAM 64 KB, w tym

512 + 32 bajtów dla duszków

256 × 15 bitów dla palet kolorów

Audio RAM 64 KB

Nośnik danych

SNES jako nośnik danych wykorzystywał, podobnie jak większość ówczesnych konsoli, kartridże. Maksymalna ich pojemność to 128 MBit czyli 16MB jednakże tylko 117,75 Mbitów mogło zostać zaadresowane. W praktyce, ze względu na koszty produkcji i ówczesne możliwości mapowania pamięci, większość wydanych gier wykorzystywała do 32 Mbitów pamięci. Zdarzały się jednak także gry, które umieszczano na 48 Mbitowych kartridżach jak np. Star Ocean i Tales of Phantasia.

Nintendo Entertainment System – 8-bitowa konsola gier wideo firmy Nintendo znana pierwotnie na rynku japońskim jako Famicom (Nintendo Family Computer, po raz pierwszy zaprezentowany 15 lipca 1983).

PlayStation 2 (PS2) – konsola gier wideo produkcji Sony Computer Entertainment, następca Sony PlayStation. Konsola pozwala na uruchamianie gier przeznaczonych specjalnie na tę platformę zapisanych na płytach CD-ROM i DVD-ROM. Urządzenie jest kompatybilne wstecz, tzn. umożliwia również korzystanie z większości starszych gier przeznaczonych dla konsoli PlayStation. Konsola pozwala również na odtwarzanie filmów na dyskach DVD-Video oraz muzyki na dyskach CD-Audio. Urządzenie sprzedawane jest w wersji standardowej i slim (zmniejszonej wersji, znanej również jako PSTwo) w kolorze czarnym oraz dwóch specjalnych wersjach kolorystycznych: Satin Silver (srebrnej) oraz Pink (różowej). Konsola pozwala również na grę wieloosobową przez Internet – wymaga to dodatkowego urządzenia o nazwie Network Adapter (w wersji slim jest on już wbudowany). Na Sony PlayStation i PS2 wyprodukowano ponad 6000 gier. W ciągu dwóch dni od daty premiery (4 marca 2000) w Japonii sprzedało się w liczbie ponad 980.000 sztuk konsoli, w USA w pierwszy dzień sprzedano około 500.000 sztuk.

Na kartridżach często umieszczano dodatkową pamięć, zasilaną baterią, do zapisywania stanów gier. Oprócz tego kartridże mogły być wyposażone w dodatkową pamięć operacyjną oraz dodatkowe układy scalone jak np. koprocesory. Szczególne znaczenie dla konsoli miał dodatkowy chip o nazwie SuperFX, który pozwalał na generowanie dość prostej grafiki 3D.

Ricoh Company, Ltd. (jap. 株式会社リコー, Kabushiki-gaisha Rikō) lub Ricoh - firma utworzona w Japonii w 1936 r. Jest obecnie korporacją o zasięgu ogólnoświatowym, obejmującą 317 firm i oddziałów, a także 26 zakładów produkcyjnych. Należy do dziesięciu największych na świecie firm informatycznych.

ROM (ang. Read-Only Memory - pamięć tylko do odczytu) - rodzaj pamięci urządzenia elektronicznego, w szczególności komputera. Zawiera ona stałe dane potrzebne w pracy urządzenia - na przykład procedury startowe komputera, czy próbki przebiegu w cyfrowym generatorze funkcyjnym.

Nintendo doskonale zdawało sobie sprawę z przewagi CD-ROM-ów nad tradycyjnymi, ale oferującymi małą pojemność kartridżami. Nigdy jednak nie zdecydowano się, mimo wielu zapowiedzi, na wprowadzenie takiego dodatku dla SNES-a. Stało się to pomimo rozmów na temat współpracy przy budowie takiej jednostki, które Nintendo prowadziło z Philipsem i SONY.

RAM (ang. Random Access Memory – pamięć o dostępie swobodnym) – podstawowy rodzaj pamięci cyfrowej. Choć nazwa sugeruje, że oznacza to każdą pamięć o bezpośrednim dostępie do dowolnej komórki pamięci (w przeciwieństwie do pamięci o dostępie sekwencyjnym, np. rejestrów przesuwających), nazwa ta ze względów historycznych oznacza tylko te rodzaje pamięci o bezpośrednim dostępie, w których możliwy jest wielokrotny zapis, a wyklucza pamięci ROM (tylko do odczytu), pomimo iż w ich przypadku również występuje swobodny dostęp do zawartości.

Karta dźwiękowa (ang. sound card, audio card) jest to komputerowa karta rozszerzeń, umożliwiająca rejestrację, przetwarzanie i odtwarzanie dźwięku. Poprawnym jest też równie często stosowany termin karta muzyczna.

Super Famicom z podłączonym Satellaview

Zamiast napędu CD-ROM, SNES dostał natomiast urządzenie o nazwie Satellaview, które dostępne było jednak tylko na rynku japońskim, gdzie cieszyło się dość dużym powodzeniem. Satellaview drogą satelitarną dawał możliwość ściągnięcia gier, w tym zupełnie nowych tytułów, ale również dodatków do już istniejących wydań – remake`ów.

Pamięć dynamiczna, DRAM (ang. Dynamic Random Access Memory) – rodzaj ulotnej pamięci półprzewodnikowej o dostępie swobodnym, której bity są reprezentowane przez stan naładowania kondensatorów. Poszczególne jej elementy zbudowane są z tranzystorów MOS, z których jeden pełni funkcję kondensatora, a drugi elementu separującego.

Mode 7 jest rodzajem mapowania tekstur, który pojawił się po raz pierwszy na konsoli Super Nintendo Entertainment System. Jest on przeznaczony dla sprzętu o silnych możliwościach 2D, ale bez natywnego wsparcia dla grafiki 3D.