Swami Rama - Polski Serwis Naukowy

Swami Rama (ur. 1925, zm. 1996) – indyjski jogin, swami, autor wielu książek na temat jogi, zdrowia, medytacji, nauczyciel duchowych tradycji hinduizmu.

Biografia

Swami Rama urodził się w 1925 roku, w północnych Indiach. Od prawie najwcześniejszych lat wychowywany był przez swojego mistrza duchowego - jogina z Bengalu. Przynależał do Zakonu swamich (Dasanami) tradycji Bharati, nazwę której tak objaśnia: Bharati -ten , kto jest kochankiem wiedzy. W młodości podróżował dużo po Himalajach, gdzie spotykał się z wieloma świętymi i filozofami (głównie hinduistycznymi), między innymi z takimi jak Mahatma Gandhi, Anandamaji Ma, Rabindranath Tagore, Ramana Mahariszi czy Śri Aurobindo Ghosh.

Aśrama (dewanagari आश्रम , ang. ashram , w hindi aśram) - indyjska pustelnia, świątynia, klasztor lub gurukula. Aśramy powstają w Indiach od starożytności. Najczęściej zakładane są przez mistrza duchowego, guru, nazywane są później od jego imienia. Jeden guru może mieć wiele aśram, często w wielu miejscach świata.

Filozofia indyjska – filozofia uprawiana na subkontynencie indyjskim oraz na obszarach, w których zaznaczyły się indyjskie wpływy kulturowe (jak Azja Środkowa, Tybet, Indonezja, Indochiny). Powstała niezależnie od filozofii europejskiej i od filozofii chińskiej. Jest ściśle związana z religiami indyjskimi, zwłaszcza z hinduizmem, buddyzmem i dżinizmem.

Swami Rama otrzymał wykształcenie wyższe na kilku indyjskich uniwersytetach oraz na Oksfordzie. W 1949 roku objął stanowisko Śankaraćarji (najwyższe kapłańskie stanowisko hinduizmu) w Karvirpitham, w północnych Indiach. Jako Śaknkaraćarja dokonał wielu reform w rytuałach hinduistycznych – między innymi umożliwił kobietom naukę medytacji oraz udostępnił mandiry dla wszystkich osób, niezależnie od pozycji społecznej. W 1952 roku zrzekł się jednak tego stanowiska i wrócił do Himalajów, gdzie praktykował medytację.

Mahasamadhi (nie mylić z samadhi) - w hinduizmie stan opuszczenia ciała, praktykowany przez zaawansowanych joginów. Od śmierci różni się tym, że przebiega świadomie, jednak nie jest samobójstwem.

Medytacja (łac. meditatio - zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) - praktyki mające na celu samodoskonalenie, praktykowane szczególnie przez religie Wschodu, takie jak buddyzm, taoizm, konfucjanizm, hinduizm, a ostatnio także przez niektóre szkoły psychoterapeutyczne. Elementy medytacji dają się również zauważyć w chrześcijaństwie (hezychazm) i islamie (sufizm).

Po zakończeniu praktyk medytacyjnych, poznał również różnorodne techniki medytacji, wschodnią i zachodnią filozofię oraz wyjechał do na Zachód, gdzie przez pewien czas pracował i nauczał filozofii indyjskiej.

Później wrócił do Indii i założył tam aśram w Riszikeszu.

W 1969 roku ponownie pojechał do USA, aby nauczać tam wschodniej wiedzy duchowej. Założył tam również Międzynarodowy Himalajski Instytut Jogi i Filozofii.

Swami – w hinduizmie tytuł nadawany duchownym. Pochodzi z sanskrytu i oznacza osobę, która potrafi "kontrolować zmysły", tzn. panować nad naturalną chęcią doznawania przyjemności.

Aurobindo Ghose lub Aurobindo Ghosh, Śri Aurobindo ( dewanagari श्री अरविन्द ; bengali অরবিন্দ ঘোষ]; tamil அரவிந்தர ; pol. Aurobindo Ghosz) (ur. 15 sierpnia 1872 w Bengalu, zm. 5 grudnia 1950 w Pondicherry) - indyjski filozof, prozaik, poeta, krytyk literacki, tłumacz i publicysta

Zmarł, co w przypadku jogina i guru zarazem, oznacza wejście w mahasamadhi, w 1996 roku.

Bibliografia

Swami Rama: Żyjąc wśród himalajskich mistrzów. Krzysztof Chudziński (tłum.). Wyd. 1. Bydgoszcz: Wydawnictwo Limbus, 2000. ISBN 83-7191-069-X.