Swaminarajan - Polski Serwis Naukowy

Bhagawan Swaminarajan pod drzewem nim

Bhagawan Swaminarajan ( gudżarati સ્વામિનારાયણ, dewanagari: स्वामीनारायण, trl. Svāmīnārāyaṇa, właściwie ang. Ghanashyam Pande ) ( ur. 2 kwietnia 1781 – zm. 1 czerwca 1830 ) - hinduistyczny guru, twórca nurtu Swaminarayan zaliczanego do wisznuizmu.

Wisznuizm (nazywany czasami niepoprawnie spolszczoną nazwą wajsznawizm) - gałąź hinduizmu, w której Wisznu lub jeden z jego awatarów wielbiony jest jako Bóg. Najpopularniejszą religią wisznuicką jest krysznaizm.

Guru (dewanagari गुरु) - w religiach dharmicznych przywódca wspólnoty, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa.

Biografia

Ghanashyam urodził się w miejscowości Chhapia położonej 14 kilometrów od Ajodhji w stanie Uttar Pradeś w Indiach. Dzień narodzin 2 kwietnia był w 1781 równocześnie dniem obchodów rocznicy narodzin księcia Ramy ( Ramanawani ). Jego rodzice Hariprasad Pande i matka Premawati pochodzili z warny braminów . Zmarli , gdy miał jedenaście lat. Wtedy rozpoczął siedmioletnią wędrówkę jako brahmaćari o imieniu Nilkanth ( ang. Neelkanth ). Wisznuicki Swami Ramananda (ur. 1739) udzielił mu około 1800 dikszy i nowego imienia Swami Sahadźanand. Mimo młodego wieku, mianował go w publicznej ceremonii w Jetpur ( południowa Saurashtra ) swoim sukcesorem i niedługo potem umarł. Prowadził działalność religijną w Gudżracie, Kathiawar , Kutch . W roku 1814 poparł Brytyjczyków w pacyfikacji Saurasztry. W ostatnich dziesięciu latach życia przyczynił się do powstania sześciu dużych mandirów ( hinduistycznych świątyń ) w stanie Gudżarat, są to miasta : Ahmedabad, Bhuj, Vadtal, Junagadh, Dholera, Gadhada.

Bramin (skr. ब्राह्मण brāhmaṇa) – w hinduizmie członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej. Przynależność do warny bramińskiej, jak i pozostałych jest dziedziczna . Według mitologii indyjskiej bramini powstali przy stworzeniu świata z ust puruszy.

Jadźńa ( dewanagari यज्ञ, transliteracja yajńa, ang. Yajna ) - dosłownie "ofiara"; rytuał ofiarny w tradycji wedyjskiej hinduizmu. Wedle nauk hinduistycznych, Jaźń czy Dusza (Purusza, Atman) ma naturę ofiarnika i ofiary, stąd pogląd, że ktoś kto urzeczywistnia duszę, Jaźń jest zawsze skłonnym i do wypełniania ofiarnych rytuałów czy ceremonii i do wewnętrznej ofiary z własnego życia dla wyższych duchowych czy religijnych celów. Dodatkowo uważa się, że owa dusza, Jaźń ma naturę ogniową, stąd towarzystwo rzeczywistego ognia w czasie rytów, nabożeństw ofiarnych. Wszelkie ofiary w hinduizmie składane są bóstwom, bogom i boginiom, czyli dewom, brahmanowi, przodkom, ubogim i bezdomnym oraz zwierzętom.

Dzieła

Swaminarajan pozostawił po sobie w szczególności :

Śikṣapātrī (212 wersów, 1826)

Vācanāmritam ( kazania publiczne z okresu 21 listopada 1819 - 25 lipca 1829 )

Lekh ( 1827 )

Kanon nauk

Teksty hinduistyczne polecane przez Swamiego Sahadżanandę swoim ówczesnym zwolennikom to :

Wedy
Wedantasutry Wjasy
Bhagawatapurana
1000 imion Wisznu z Mahabharaty
Bhagawadgita
Widurniti
Śri Wasudew Mahatmya z Skandapurany
Jadźńawalkja Smryti

Doktryna

nauczał ahimsy

wymagał stosowania pożywienia bezmięsnego i zabraniał spożywania używek

zwalczał tendencje erotyczne w tradycjach kultu Kryszny

udowadniał możliwość przeprowadzania ceremonii jadźńa bez potrzeby zabijania (a nawet udziału) zwierząt

Bibliografia

Raymond Brady Williams: An intoduction to Swaminarayan Hinduism. Wyd. 1. Cambridge: Cambridge University Press, 2001. ISBN 0-521-65422-X. (ang.)

Przypisy

Swami. W: Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 248, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0. Cytat: wspomógł Anglików w "pacyfikacji".
Raymond Brady Williams: An intoduction to Swaminarayan Hinduism. Wyd. 1. Cambridge: Cambridge University Press, 2001, s. 184-5. ISBN 0-521-65422-X. (ang.)

Ahinsa (dewanagari अहिंसा trl. ahiṃsā – "niekrzywdzenie", "niestosowanie przemocy"; chiń. shasheng-jie; kor. salsaeng kye; jap. setsujō kai) – zasada moralna obecna w hinduizmie, buddyzmie, a przede wszystkim w dżinizmie, która nakazuje poszanowanie wszelkiego życia, zaleca niezabijanie i niezadawanie obrażeń cielesnych żadnym istotom żywym – ludziom, zwierzętom, a w dżinizmie także roślinom i Ziemi.

Miodla indyjska, melia indyjska (Azadirachta indica, syn. Melia azadirachta L.) – gatunek drzewa z rodziny miodlowatych (Meliaceae). Stanowi jeden z dwóch gatunków rodzaju Azadirachta. Pochodzi z subkontynentu indyjskiego, rozprzestrzenił się również w innych krajach o klimacie podzwrotnikowym.