Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Pierwotna woda morska może zagrażać ewolucji chemicznej na Ziemi
Na podstawie badań mieszaniny chemicznej obecnej w wodach młodych oceanów na Ziemi przeprowadzonych przez naukowców z Niemiec uzyskano informacje na temat chemicznego powstawania powłok solnych, co może stać się kluczem do rozwiązania zagadki dotyczącej chemicznyc...
 
"Biotechnologia morska - wyzwania przyszłości", Acquafredda di Maratea, Włochy
W dniach 20-25 czerwca 2010 r. odbędzie się w Acquafredda di Maratea, Włochy, sześciodniowa konferencja nt. biotechnologii morskiej. Konferencja ma na celu promowanie doskonałości naukowej w biotechnologii morskiej, stworzenie platformy dla autorytetów naukowych i młodych nau...
 
"Biotechnologia morska - wyzwania przyszłości", Acquafredda di Maratea, Włochy
Konferencja pt. "Biotechnologia morska - wyzwania przyszłości" odbędzie się w dniach 20-25 czerwca 2010 r. w Acquafredda di Maratea, Włochy. W ciągu ostatniej dekady krajobraz naukowo-polityczny biotechnologii morskiej przeszedł gruntowne zmiany. Mimo już znaczących osiągnięć...
 
Naukowcy rzucają światło na granicę magma-woda morska
Naukowcom z ekspedycji 335 "Skorupa o super szybkim tempie spreadingu 4" (Superfast Spreading Rate Crust 4) przeprowadzonej w ramach "Zintegrowanego programu odwiertów oceanicznych" (IODP) udało się wydobyć komplet hartowanych skał bazaltowych - dają on...
 
Polacy opracowali "znak wodny" zabezpieczajÄ…cy rozmowÄ™ telefonicznÄ…
W połączeniach telefonicznych identyfikacja rozmów następuje na podstawie numeru telefonu osoby dzwoniącej. Każdy może jednak podszyć się pod dowolny numer telefonu, zmienić barwę głosu, w prosty sposób odczytać wiadomości pozostawione w poczcie głosowej. O zagrożeni...

Reklama:


Sygnał mgłowy

Czy wiesz że...?
Dziwnów (hist. Dyuennow, Diuenow, niem. Dievenow) – miasto w północno-zachodniej Polsce, nad Morzem Bałtyckim, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dziwnów przy drodze nr 102. Miejscowość wypoczynkowa, kąpielisko morskie, port morski.

Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego.

Latarnia morska – znak nawigacyjny w postaci charakterystycznej wieży umieszczonej na brzegu lub wodzie (latarniowiec) wysyłający znaki świetlne. W dawnych czasach ogień rozpalany był także na skałach lub unoszony za pomocą żurawia. Czasem wysyła także sygnały radiowe (radiolatarnia). W czasie mgły może wysyłać sygnały dźwiękowe.

Sygnał mgłowy – sygnał dźwiękowy emitowany przez statek, platformę lub znak nawigacyjny w warunkach ograniczonej widzialności. Ma na celu poinformowanie znajdujących się w pobliżu statków o obecności, położeniu i statusie nadającego sygnał.

Według Międzynarodowych Przepisów o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu statki będące w drodze nadają sygnały gwizdkiem (tak według konwencji nazwano syreny, tyfony itp), statki na kotwicy lub na mieliźnie używają w tym celu dzwonu i, w zależności od wielkości, gongu. Statek o napędzie mechanicznym w drodze powinien nadawać jeden długi sygnał gwizdkiem w dostępach nie większych niż dwie minuty. Statek w drodze, lecz nie posuwający się po wodzie (z zatrzymanym napędem) powinien dawać dwa sygnały długie gwizdkiem w dostępach nie większych niż dwie minuty. Statek nie odpowiadający za swoje ruchy, statek o ograniczonej zdolności manewrowej, holujący, zajęty połowem lub o napędzie żaglowym powinien nadawać jeden długi i dwa krótkie sygnały gwizdkiem w dostępach nie większych niż dwie minuty. Statek holowany lub gdy więcej statków jest holowanych, to ostatni statek zespołu holowniczego, jeżeli jest obsadzony załogą, powinien nadawać cztery następujące po sobie dźwięki: jeden długi i trzy krótkie z przerwami nie większymi niż 2 minuty. Jeżeli to możliwe, sygnał ten powinien być nadawany bezpośrednio po sygnale nadanym przez statek holujący. Statek stojący na kotwicy powinien z przerwami nie większymi niż jedna minuta gwałtownie bić w dzwon przez około 5 sekund. Jeżeli długość statku przekracza 100 metrów, bezpośrednio po sygnale dzwonem, umieszczonym na dziobie statku, powinien być nadany podobny sygnał za pomocą gongu w części rufowej. Statek na mieliźnie powinien nadawać sygnał jak statek na kotwicy, uzupełniając go trzema pojedynczymi uderzeniami w dzwon przed i po gwałtownym biciu w dzwon. Dodatkowo statek na kotwicy lub na mieliźnie może nadawać gwizdkiem literę R według alfabetu Morse'a (.-.)

Międzynarodowe Stowarzyszenie Służb Oznakowania Nawigacyjnego (ang. International Association of Lighthouse Authorities skrót IALA, pełna nazwa International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities) - powstała w 1957 międzynarodowa organizacja skupiająca narodowe organizacje odpowiedzialne za oznakowanie nawigacyjne, producentów, dystrybutorów lub konsultantów w dziedzinie pomocy nawigacyjnych, których zarekomendują władze danego kraju. Istnieją również członkowie stowarzyszeni, którymi mogą być porty, organizacje naukowe lub inne których działalność ma związek z pomocami nawigacyjnymi. Siedziba organizacji znajduje się w Saint-Germain-en-Laye we Francji.

Międzynarodowe Przepisy o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu (MPZZM), określane skrótowo jako Międzynarodowe prawo drogi morskiej (MPDM). Konwencja w sprawie międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu (COLREG 1972) została sporządzona w Londynie dnia 20 października 1972 roku przez IMO po jednym egzemplarzu w językach angielskim i francuskim. Zastąpiła ona wcześniejsze przepisy o zapobieganiu zdarzeniom na morzu z 1960 roku. Została ratyfikowana przez Polskę 6 maja 1977 roku.

Sygnały mgłowe nadają statki nie widzące się nawzajem. Nie należy ich mylić z sygnałami dźwiękowymi oznajmiającymi o manewrach statku, które mogą być nadawane tylko przez statki widzące się wzajemnie.

Platformy i podobne stałe konstrukcje nadają z reguły literę U (..-) gwizdkiem (z reguły tyfonem). Znaki nawigacyjne nadają sygnały dźwiękowe gwizdkiem, dzwonem, nautofonem. Urządzenia dźwiękowe zainstalowane na bojach (dzwon, buczek), obecnie niemal zupełnie wyszły z użycia z uwagi na wyposażanie pław w reflektory radarowe i radarowe urządzenia odzewowe Racon. Pławy zwykle emitowały dźwięk bez określonej charakterystyki generowany dzięki kołysaniu się pławy na fali. Dane o sygnałach dźwiękowych znaków nawigacyjnych i platform można znaleźć w publikacjach nautycznych (Spis świateł i sygnałów nawigacyjnych).

Boja, pława (ang. buoy) – urządzenie pływające zakotwiczone za pomocą martwej kotwicy lub swobodnie dryfujące - bywa wyposażana w znak szczytowy, w reflektor (odbłyśnik radarowy) , w światło o określonej charakterystyce, dziś już rzadziej w dzwon lub buczek (dźwięk bez określonej charakterystyki powodowany kołysaniem się boi), także w urządzenia radiowe lub radarowe (Racon). Wyposażenie tego wymagające zasilane jest z okresowo wymienianego akumulatora lub energią generowaną dzięki słońcu, wiatrowi lub falowaniu. Część boi świetlnych zasilana jest gazem z zainstalowanego zbiornika.

Holownik – statek lub okręt pomocniczy konstrukcyjnie przewidziany do holowania (prac holowniczych). Posiada silnik o niewspółmiernie dużej mocy i uciągu (do kilkudziesięciu ton siły) w stosunku do wielkości.

Ciekawostki

Sygnały mgłowe były również nadawane przez urządzenia zlokalizowane przy latarniach morskich. Powszechne wyposażanie statków w radary nawigacyjne, rozwój GPS, spowodowały zmianę przepisów IALA i od 1991 sygnały mgłowe nie są nadawane przez stacje brzegowe. Do dziś zachowały się sprawne urządzenia do nadawania sygnałów mgłowych przy latarniach morskich m.in.: w Rozewiu, Stilo, Działająca cały rok w Porcie Dziwnów, Jarosławcu (stalowa wieżyczka sygnału mgłowego z początków XX w.).

Statek w drodze oznacza, według przepisów, statek, który nie jest połączony z lądem stałym ani dnem, tzn. nie jest zacumowany, nie stoi na kotwicy ani na mieliźnie. Pojęcie "statek w drodze" obejmuje też statek z wyłączonym napędem, dryfujący.

Znak nawigacyjny - rodzaj urządzenia lub budowli, która jest ustawione w celu wskazywania bezpiecznej drogi wszelkim uczestnikom ruchu wodnego lub lotniczego.

Źródło

  1. Franciszek Wróbel: Vademecum Nawigatora. Gdynia: Trademar, 2009. ISBN 83-915444-3-5. 





Czy wiesz że...? beta

Global Positioning System (GPS) - właściwie GPS-NAVSTAR (ang. Global Positioning System – NAVigation Signal Timing And Ranging) – jeden z systemów nawigacji satelitarnej, stworzony przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych, obejmujący swoim zasięgiem całą kulę ziemską. System składa się z trzech segmentów: segmentu kosmicznego - 31 satelitów orbitujących wokół Ziemi na średniej orbicie okołoziemskiej; segmentu naziemnego - stacji kontrolnych i monitorujących na ziemi oraz segmentu użytkownika - odbiorników sygnału. Zadaniem systemu jest dostarczenie użytkownikowi informacji o jego położeniu oraz ułatwienie nawigacji po terenie.
Publikacje nautyczne- zestaw książek (obecnie często w formie cyfrowej na CD), wydawanych przez administracje państw nadmorskich, lub na ich zlecenie. Książki te zawierają dane o znakach oraz pomocach nawigacyjnych i informacje ważne dla prowadzących jednostki pływające. Do podstawowych publikacji nautycznych zalicza się:
Dzwon okrętowy – rodzaj dzwonu używanego na jednostkach pływających do celów sygnalizacyjnych. Wybija się przy jego użyciu tzw. szklanki oraz sygnały mgłowe, poruszając serce dzwonu za pomocą ringabuliny. Mimo że funkcje te na wielu dużych jednostkach przejęły praktycznie urządzenia elektryczne lub pneumatyczne, w dalszym ciągu, zgodnie z MPZZM wymagana jest jego instalacja. Z dzwonem okrętowym wiąże się wiele morskich tradycji (m.in. zdjęcie bandery oraz dzwonu to ostatnie czynności, które kończą życie statku.
Tyfon – pneumatyczny sygnalizator dźwiękowy, rodzaj gwizdka w którym dźwięk wytwarzany jest przez strumień powietrza lub pary przepływający przez otwory w sąsiedztwie wibrującej tarczy oparty na patencie Helge Rydberga, asystenta na Uniwersytecie w Lund z ok. 1920. Tyfon - jest zarejestrowanym znakiem towarowym w stosunku do pneumatycznych sygnalizatorów dźwiękowych przez producenta Kockum Sonics w Malmö. Używany w żegludze jako sygnał akustyczny lub mgłowy - w wersji stacjonarnej nazywany nautofonem. Wersja przenośna składa się z wydajnej pompy ręcznej połączonej z sygnalizatorem akustycznym. W innych wersjach używany jako sygnał dźwiękowy w kolejnictwie i motoryzacji.
Nautofon, (nazywany też czasami buczkiem mgłowym) - urządzenie stosowane na statkach i znakach nawigacyjnych, służące do nadawania sygnałów dźwiękowych na morzu w czasie mgły. Jego dźwięk słychać nawet w promieniu 20 km.
Gong – instrument muzyczny z grupy idiofonów płytowych uderzanych. Jest to wisząca w płaszczyźnie pionowej lub ustawiona na specjalnym stojaku tarcza z brązu lub mosiądzu, o wypukłej, czasem falistej powierzchni i lekko zagiętych brzegach. Wprowadza się ją w drgania poprzez uderzenie pałką o miękkiej główce, przy czym rodzaj wzbudzonego dźwięku zależy od miejsca uderzenia. Przybył do średniowiecznej Europy z Azji; w orkiestrach wprowadzony został pod koniec XVIII wieku. Istnieje wiele odmian gongów. W skład współczesnej orkiestry symfonicznej wchodzi gong tam-tam (nie należy go mylić z afrykańskim bębnem szczelinowym, tam-tamem).
Rufa – ogólne pojęcie całości tylnej części jednostki pływającej, zarówno w jej części nawodnej, jak i podwodnej. Rufa może być zakończona prostopadle względem lustra wody, pochylać się do przodu jednostki, lub wystawać do tyłu, tworząc tym samym nawis rufowy.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.