Sygnet - Polski Serwis Naukowy

Złoty sygnet z epoki Karolingów, Luwr, Paryż

Sygnet herbowy angielskiego baroneta

Pieczęć sygnetowa odciśnięta w laku. Herb meksykańskiej rodziny Fonseca Padilla

Sygnet (franc. signet, łac. signum – 'znak') – ozdobny pierścień, przeważnie dla mężczyzn. Dawniej służył zamiast pieczęci do laku, stąd zawierał na oczku wizerunek herbu lub monogramem); dziś używany jako element męskiej biżuterii.

Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jeden z ważniejszych punktów orientacyjnych Paryża, położony jest przy prawym brzegu Sekwany w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.

Pieczęć – znak własnościowy i rozpoznawczy osoby fizycznej lub prawnej, wyciskany za pomocą stempla (tłoku). Stanowi świadectwo wiarygodności – nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi. Również jest środkiem zabezpieczającym nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu.

Oczko sygnetów herbowych

Oczko sygnetów herbowych wykonane jest na ogół z kamienia szlachetnego lub półszlachetnego. Zgodnie z zasadami oczko powinno być wykonane z kamienia w kolorze pola tarczy herbowej. W Polsce międzywojennej najbardziej ceniono kruchy krwawnik, który nazwę zawdzięcza pozostawianiu przy potarciu czerwonawej smugi pomimo szarej powierzchni kamienia. Do wyrobu oczek stosowano także inne kamienie oraz metale.

Biżuteria (fr. bijouterie, od bijou - klejnot) – drobny przedmiot złotniczy i jubilerski służący do ozdoby ciała i stroju, zazwyczaj z metali i kamieni szlachetnych i ozdobnych.

Lak – materiał mający właściwość mięknięcia w wysokich temperaturach (kilkuset stopni Celsjusza, panujących w płomieniu np. świecy) aż do postaci półpłynnej oraz zastygania w temperaturze pokojowej. Po zastygnięciu trwale zachowuje kształt, który posiadał w trakcie obniżania temperatury i ma dobrą przyczepność do papieru i materiałów tekstylnych (płótna, także nici itp.), przy czym jest stosunkowo kruchy.

Sposób noszenia

W Polsce noszony przez szlachtę na palcu serdecznym lewej dłoni. Zwyczaj angielski nakazuje noszenie sygnetu na małym palcu.

Sygnety wojskowe i szkolne

Szczególnie w USA popularne jest noszenie przez mężczyzn sygnetów z symbolami ukończonych, prestiżowych szkół lub jednostek wojskowych, w których odbyli służbę.

Sygnety ślepe

Coraz rzadziej spotyka się osobliwe męskie sygnety bez herbu i monogramu, z czarnym oczkiem, zwane czasami pogardliwie "ślizgawką".

Monogram (z gr. monos, pojedynczy oraz gramma, znak, litera) - litera lub kilka liter powiązanych kompozycyjnie, stosowanych jako podpis lub znak własności (wyszywanych na pościeli i ubraniach, nanoszonych na sprzętach, drukowanych). Literami monogramu są inicjały osoby lub nazwy firmy. Litery monogramu powinny być ozdobne, jednak w sposób umiarkowany, ponieważ naczelną cechą monogramu jest jego czytelność, a dopiero potem ozdobność.

Karolingowie – dynastia frankijska wywodząca się od Karola Młota, panująca w latach 753-987. Pierwszym jej przedstawicielem miał być Arnulf z Metzu. Początkowo majordomowie dynastii Merowingów. Odsunęli ich od władzy 751 i sami objęli tron za zgodą możnowładztwa i papiestwa. Po śmierci Ludwika Pobożnego państwo frankijskie zostało podzielone na trzy części: zachodnią (Francia occidentalis), wschodnią (Francia orientalis) i środkową ciągnącą się od Flandrii po północną Italię i brzegi Morza Śródziemnego.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Sygnet

Przypisy

Starożytni Rzymanie nazywali go digitus annularis - palec pierścienny (W. Kopaliński Słownik mitów i tradycji kultury, Warszawa 2003, s. 909)