|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dnia 21 czerwca 2010 r. w Genui, Włochy, odbędą się dziewiąte międzynarodowe warsztaty nt. pewności w systemach i sieciach rozproszonych (ADSN 2010).
Wydarzenie ma na celu zapewnienie efektywnego forum do omówienia oryginalnych postępów naukowych i inżynieryjnych w zakresie pewności w systemach i... Wiele poszlak wskazuje na to, że życie we Wszechświecie nie jest być może zjawiskiem rzadkim. A skoro tak, to z czasem powinno dojść do powstania jego inteligentnych form czyli cywilizacji - mówił Janusz Ziółkowski z Centrum Astronomicznego im... Już w najbliższy piątek 3 kwietnia rozpoczynają się Warsztaty „DNA – Encyklopedia Życia”. Jednocześnie w pięciu miastach – w Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Lublinie i Poznaniu – będzie można zapoznać się zarówno z hist... Ruszyła już nowa strona internetowa tegorocznej edycji Warsztatów Naukowych
„DNA – Encyklopedia Życia” – http://dna.sggw.pl. Znajdziecie na niej informacje dotyczące programu i aktualności ze wszystkich miast biorących udział w imprezie... Drugie Warsztaty „DNA – Encyklopedia Życia” poświęcone biotechnologii już za nami. Impreza ta, podobnie jak dwa lata temu, cieszyła się ogromnym zainteresowaniem zwiedzających. Łączną liczbę uczestników warsztatowych wykładów, pokazów ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Sykstus ze SienyCzy wiesz że...? Inkwizycja (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – potoczna nazwa systemu śledczo-sądowniczego powołanego w Kościele katolickim w XIII wieku do tropienia, nawracania i karania heretyków, działająca w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich. W skład systemu wchodziły trybunały biskupie i urzędy inkwizytorów mianowanych bezpośrednio przez papieża, oraz współpracujące z nimi władze świeckie. W ściślejszym sensie procedura śledcza, którą posługiwali się inkwizytorzy, oparta na oskarżeniu publicznym, starannym śledztwie i archiwizowaniu wyników dochodzeń. W czasach nowożytnych zbiorcza nazwa osobnych instytucji powołanych przez papieża, królów Hiszpanii i Portugalii, formalnie w tym samym celu co inkwizycja średniowieczna. W mowie potocznej termin ten bywa używany jako synonim kontroli sumień i poglądów przez władzę. Jeden z najbardziej kontrowersyjnych tematów z historii Kościoła katolickiego, obecny w polemikach antyreligijnych i antyklerykalnych. Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, pot. franciszkanie) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Zakon ten w 1517 r. na mocy bulli Ite et vos ad vineam meam został podzielony na Zakon Braci Mniejszych zwanych Obserwantami, oraz Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych. W 1619 r. pełną niezależność uzyskała trzecia gałąź: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów. Wszystkie trzy zakony są oparte na tej samej regule, napisanej przez św. Franciszka i zatwierdzonej przez papieża Honoriusza III 29 listopada 1223 r. Posiadają wspólne dziedzictwo historyczne i duchowe. Różne konstytucje oraz przełożeni stanowią jednakże o ich odrębności prawnej. Księgi deuterokanoniczne (wtórnokanoniczne) (przez Kościoły protestanckie określane jako apokryfy - tylko odnośnie do Starego Testamentu) to księgi Pisma Świętego, których kanoniczność była kwestionowana w odróżnieniu od ksiąg protokanonicznych. Określenie księgi deuterokanoniczne pochodzi od istnienia dwóch kanonów ksiąg Starego Testamentu funkcjonujących równolegle w pierwszych wiekach chrześcijaństwa: pierwszy kanon stanowiły księgi uznawane za natchnione przez faryzeuszów, natomiast drugi kanon stanowiły księgi tzw. kanonu aleksandryjskiego, czyli Septuaginta. Dlatego, wbrew spotykanemu przekonaniu, określenie księga deuterokanoniczna nie oznacza, że została ona uznana za natchnioną w "drugim rzucie", ale wskazuje na pochodzenie z kanonu Septuaginty. Sykstus ze Sieny (ur. 1520 w Sienie, zm. 1569 w Genui) – dominikanin i biblista, autor jednej z pierwszych introdukcji biblijnych. Życie i dziełoSykstus był pochodzenia żydowskiego, jako młodzieniec przyjął katolicyzm i wstąpił do zakonu franciszkanów. W zakonie poświęcił się studiom biblijnym, jego mistrzem był Ambroży Catharinus. Został oskarżony o herezję i wskutek swego uporu skazany przez rzymską Inkwizycję na spalenie na stosie. Został jednak przekonany przez Michele’a Ghislieriego, późniejszego papieża Piusa V, by wyrzekł się swych błędów i otrzymał przebaczenie od papieża Juliusza III. Nie chcąc wracać splamiony oskarżeniem do zakonu franciszkanów, na początku 1555 otrzymał od papieża dyspensę zezwalającą na przejście do zakonu dominikanów. Od tego czasu Sykstus głosił wyłącznie naukę zgodną z katolicką ortodoksją. Ghislieri polecał mu sprawowanie działalności inkwizycyjnej, wysłał go m.in. do Cremony by niszczył heretyckie książki - Sykstus jednak zachowywał te książki, które były pożyteczne dla nauki. Udało mu się uratować ok. 2000 książek przed zniszczeniem przez hiszpańskich żołnierzy. Kiedy w 1566 Ghislieri został papieżem, Sykstus wydał zadedykowane mu dzieło Bibliotheca sancta ex præcipuis Catholicæ Ecclesiæ auctoribus collecta et in octo libros duobos tomis complexos digesta. Trzy lata później zmarł w genueńskim klasztorze Santa Maria de Castello, paląc wcześniej wszystkie swe dzieła inne niż Bibliotheca sancta... Ks. prof. dr hab. Manfred Uglorz (ur. 12 listopada 1940 roku w Łaziskach Średnich) − duchowny Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, profesor doktor habilitowany nauk teologicznych, biblista. Kierownik Katedry Wiedzy Nowotestamentowej i Języka Greckiego na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych. Zdaniem Manfreda Uglorza można powiedzieć, że Bibliotheca sancta... to pierwsze dzieło poruszające zagadnienia introdukcyjne, które zostało ułożone według wzoru i tematyki, jakie są stosowane we współczesnych introdukcjach do Pisma Świętego. Zawiera informacje dotyczące autora, charakteru, języka i przedmiotu Starego i Nowego Testamentu, a nadto o tłumaczach Biblii od III do XVI wieku. Ostatnie dwa tomy zawierają polemikę z opartymi o Pismo Święte herezjami wobec katolicyzmu. Dzieło cieszyło się powszechnym uznaniem i doczekało się wielu wydań. Biblistyka - grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.
Encyklopedia kościelna, pełny tytuł: Encyklopedja Kościelna podług teologicznej encyklopedji Wetzera i Weltego z licznemi jej dopełnieniami przy współudziale wielu duchownych i świeckich osób wydana przez Ks.Michała Nowodworskiego pod redakcją Ks.D-ra Stefana Biskupskiego – encyklopedia składająca się z 33 tomów wydanych w latach 1873-1933. Początkowo drukowana w Warszawie w Drukarni Czerwińskiego i S-ki na Ulicy Świętokrzyskiej. Była jednym z większych polskich przedsięwzięć wydawniczych w zaborze rosyjskim. Sykstus jako pierwszy używał terminu "księgi deuterokanoniczne". DziełaZachowane Zniszczone Przypisy
BibliografiaZakon dominikanów to potoczna nazwa Zakonu Kaznodziejskiego (łac. Ordo Praedicatorum – OP). Składa się z trzech gałęzi: braci dominikanów, mniszek oraz świeckich zrzeszonych we fraterniach (zwanych tercjarzami). Szerszym pojęciem jest Rodzina Dominikańska , która obejmuje ponadto zgromadzenia sióstr dominikanek czynnych, członków instytutów świeckich oraz inne grupy i osoby indywidualne żyjące zgodnie z duchem św. Dominika, a nie podlegające bezpośredniej władzy generała Zakonu.
Siena – miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, w prowincji Siena. Ważne centrum turystyczne. Według danych na rok 2011 gminę zamieszkują 54 543 osoby, 462,2 os./km².
Czy wiesz że...? beta Cremona – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, nad rzeką Pad, stolica prowincji Cremona. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 69 444 osoby, 992,1 os./km². Cremona leży na lewym brzegu Padu, na wschód od Piacenzy.
Święte Oficjum (łac. Sacrum Officium), właściwie Kongregacja Kardynalska Świętej Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji – instytucja inkwizycji powołana w 1542 przez papieża Pawła III odnowiona w 1564 na mocy postanowień soboru w Trydencie.
Pius V, (Giovanni Michele Ghislieri, imię chrzestne Antonio) (ur. 17 stycznia 1504 w Bosco Marengo w prowincji Alessandria, zm. 1 maja 1572 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego, włoski duchowny katolicki, dominikanin, papież w okresie od 7 stycznia 1566 do 2 maja 1572.
Juliusz III, (Jan Maria Ciocchi del Monte), (ur. 10 września 1487 roku w Rzymie - zm. 23 marca 1555 w Rzymie) - papież w okresie 7 lutego 1550 - 23 marca 1555.
Spalenie na stosie – sposób wykonania kary śmierci, który polega na przywiązaniu skazańca do słupa, ułożeniu stosu z drewna i podpaleniu go. Skazanymi byli chrześcijanie, heretycy, innowiercy, czarownice, palono także Żydów; obok tego karę tę stosowano wobec pospolitych przestępców (np. fałszerzy pieniędzy). Skazany najczęściej umierał na skutek zatrucia czadem, i innymi składnikami dymu powstającymi w wyniku spalania drewna. Kara ta była stosowana od starożytności, przez średniowiecze, aż do XVIII wieku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
